Aby sprawdzić każdą formułę w dokumencie Numbers, przejrzyj komórki każdej tabeli w Edytorze formuł i użyj funkcji FORMULATEXT, aby czytelnie je porównać. Aktualny podręcznik Apple dla Maca nie opisuje polecenia, które wyświetlałoby jednocześnie wszystkie formuły z dokumentu.

Co może pokazać Numbers?

Punktem wyjścia jest pojedyncza komórka z formułą: kliknij dwukrotnie jej wynik, aby otworzyć Edytor formuł. W przypadku kilku znanych Ci formuł funkcja FORMULATEXT może wyświetlić ich wyrażenia w osobnych komórkach. Razem tworzą praktyczną metodę sprawdzania, choć odnalezienie wszystkich formuł nadal wymaga przejrzenia każdej tabeli. Zobacz instrukcje edycji formuł i dokumentację funkcji FORMULATEXT Apple.

Ten artykuł opiera się na aktualnym podręczniku online dla Maca, który dotyczy Numbers 15.4. Porównując instrukcje z widokiem na ekranie, sprawdź zainstalowaną wersję w menu Numbers > Informacje o Numbers. Podręcznik użytkownika Numbers dla Maca.

Wybierz metodę sprawdzania odpowiednią do zadania:

Zadanie Praktyczna metoda Zakres sprawdzania
Odczytanie jednego obliczenia Otwórz jego Edytor formuł Jedna komórka źródłowa
Porównanie kilku znanych formuł Dodaj osobne odwołania FORMULATEXT Tylko wskazane komórki
Sprawdzenie całego dokumentu Systematycznie przejrzyj każdy arkusz i tabelę Kompletność zależy od sprawdzenia każdej tabeli
Analiza wyniku wykresu Znajdź jego komórki źródłowe, a następnie sprawdź ich formuły Wygląd wykresu nie pozwala ustalić, czy formuła jest poprawna

Przygotuj każdy arkusz i tabelę do sprawdzenia

Zacznij od krótkiej listy kontrolnej z osobnym wpisem dla każdego arkusza i każdej tabeli. Zapisz zakres używany w każdej tabeli oraz informację, czy jej sprawdzanie zostało zakończone. To proponowana metoda przeglądu, a nie automatyczny raport Numbers. Dzięki niej dopracowany arkusz podsumowujący nie odwróci Twojej uwagi od obliczeń w innych częściach dokumentu.

Przed sporządzeniem listy pokaż ukryte arkusze. Przesuń wskaźnik nad prawą stronę karty arkusza, kliknij strzałkę i wybierz Odkryj, a następnie Odkryj wszystkie arkusze. To samo menu karty pozwala przejść do konkretnej tabeli lub wykresu, co ułatwia pracę, gdy arkusz zawiera kilka obiektów. Korzystanie z arkuszy w Numbers na Macu.

W każdej tabeli odkryj ukryte wiersze i kolumny, wybierając Tabela > Odkryj wszystkie wiersze i Tabela > Odkryj wszystkie kolumny. Ukryte komórki wymagają osobnego sprawdzenia; przeglądanie tylko widocznej części pozostawia luki. Dodawanie i usuwanie wierszy oraz kolumn w Numbers na Macu.

Na czas przeglądu wyłącz również filtry tabeli. Zaznacz tabelę, otwórz panel boczny Organizuj i wybierz kartę Filtr, aby uzyskać dostęp do ustawień filtrowania. Apple opisuje wyłączanie filtrów bez usuwania ich reguł, dzięki czemu możesz później przywrócić poprzedni widok z filtrowaniem. Filtrowanie danych w Numbers na Macu.

Stosuj w każdej tabeli tę samą kolejność: na przykład sprawdzaj kolumny od lewej do prawej, a komórki od góry do dołu, uwzględniając nagłówki i stopki zawierające dane. Jeśli kolumna powinna zawierać obliczenia w każdym wierszu, sprawdź każdy odpowiedni wiersz. Sprawdzenie pierwszej i ostatniej formuły nie wystarczy, by stwierdzić, że formuły pomiędzy nimi są zgodne.

Otwieraj formuły bez zmieniania obliczeń

Aby sprawdzić znaną komórkę z formułą, kliknij dwukrotnie wyświetlony wynik. W Edytorze formuł odczytaj operatory, funkcje, stałe i odwołania. Jeśli wyrażenie jest długie, przesuń lub zmień rozmiar edytora. Podczas edycji widok Inteligentny widok komórki u dołu okna pokazuje wynik, przywołane wartości, błędy i ostrzeżenia. Obliczanie wartości przy użyciu danych z komórek tabeli w Numbers na Macu.

Aby przejrzeć formuły za pomocą klawiatury, zaznacz komórkę i naciśnij Control-Equal Sign, aby otworzyć edytor z zawartością tej komórki. Przed przejściem dalej naciśnij Esc, aby odrzucić zmiany. Apple opisuje też skrót Option-Return, który otwiera edytor dla komórki zawierającej formułę lub liczbę z formatowaniem. Nie naciskaj wielokrotnie Control-Equal Sign podczas sprawdzania: w już otwartym edytorze ten skrót konwertuje formułę na tekst. Skróty klawiszowe w Numbers na Macu.

Podczas przeglądu unikaj trwałej konwersji na tekst. Apple rozróżnia tymczasowe wyświetlenie formuły jako tekstu od jej trwałej konwersji; po trwałej konwersji w komórce pozostaje tekst. Jeśli chcesz tylko sprawdzić formułę, zamknij edytor bez zapisywania. Obliczanie wartości przy użyciu danych z komórek tabeli w Numbers na Macu.

Sprawdzaj odwołania równie dokładnie jak działania arytmetyczne

Odwołanie może wskazywać komórkę w innej tabeli lub innym arkuszu. Apple opisuje zapisy takie jak Tabela 2::B5 oraz odwołania zawierające nazwę arkusza, nazwę tabeli i identyfikator komórki, oddzielone podwójnymi dwukropkami. Podczas sprawdzania obliczenia prześledź całe odwołanie; takie same współrzędne komórki w innej tabeli oznaczają inne dane wejściowe. Odwoływanie się do komórek w formułach.

Sprawdź też odwołania w skopiowanych formułach. Odwołanie względne, takie jak A1, zmienia się podczas kopiowania i wklejania, a odwołanie bezwzględne, takie jak $A$1, pozostaje stałe. Zastanów się, czy każde obliczenie powinno odnosić się do swojego wiersza, czy nadal korzystać z jednej wspólnej wartości wejściowej. Formuła może być poprawna składniowo, a mimo to wskazywać niezamierzoną komórkę. Odwoływanie się do komórek w formułach.

Porównuj znane formuły w czytelnej kolumnie pomocniczej

W przypadku zidentyfikowanych formuł dodaj osobną kolumnę lub tabelę kontrolną, używając funkcji FORMULATEXT(reference). Apple podaje, że zwraca ona formułę jako ciąg tekstowy. Umieść te komórki pomocnicze poza pierwotnymi obliczeniami i opisz adresy źródłowe, aby można było powiązać każde wyrażenie z jego źródłem. FORMULATEXT.

Poniżej znajduje się przykładowy układ dotyczący geometrii. W nowej tabeli ustaw jeden wiersz nagłówka, zero kolumn nagłówka i co najmniej pięć kolumn. W wierszu 1 wpisz nagłówki: Shape, Objects, Corners each, Total corners i Formula inspection. Następnie wprowadź poniższe dane i formuły do wskazanych komórek:

Wiersz Kolumna A Kolumna B Kolumna C Kolumna D Kolumna E
2 Trójkąty 8 3 =B2*C2 =FORMULATEXT(D2)
3 Kwadraty 5 4 =B3*C3 =FORMULATEXT(D3)
4 Pięciokąty 4 5 =B4*C4 =FORMULATEXT(D4)

Oczekiwane sumy w kolumnie D to 24, 20 i 20. W kolumnie E pojawią się odpowiadające im wyrażenia formuł. Zależnie od sposobu zapisywania odwołań w dokumencie Numbers może wyświetlić nazwy odwołań zamiast dokładnie takich zapisów współrzędnych, jak powyżej; sprawdź zarówno przywołane komórki, jak i tekst. Wykonane tu działania arytmetyczne sprawdzono osobno, ale tego przykładu nie uruchomiono w aplikacji Numbers.

Warto porównać schemat: każda suma powinna mnożyć liczbę obiektów przez liczbę narożników na obiekt w tym samym wierszu. Jeśli jedna formuła korzysta zamiast tego z liczby obiektów z poprzedniego wiersza, sprawdź ją, nawet jeśli wynik wygląda wiarygodnie. Równe wyniki mogą ukrywać różne obliczenia.

W przypadku dłuższej kolumny kontrolnej możesz automatycznie wypełnić formułę pomocniczą, przeciągając żółty uchwyt na obramowaniu zaznaczenia. Użyj pustych komórek docelowych, ponieważ automatyczne wypełnianie zastępuje istniejącą zawartość. Pamiętaj też, że wypełnione komórki można później zmieniać niezależnie, więc wspólne źródło nie gwarantuje ich dalszej zgodności. Automatyczne wypełnianie komórek w Numbers na Macu.

Stosuj tę metodę w sposób jawny i w ograniczonym zakresie. Choć składnia funkcji FORMULATEXT Apple przyjmuje komórkę lub zakres, podane przykłady dotyczą pojedynczych komórek. Nie stanowią one potwierdzenia istnienia procedury wyodrębniania wszystkich formuł z dokumentu ani kompletnej zasady obsługi zakresów zawierających zarówno formuły, jak i wartości bez formuł. W tym przypadku używaj odwołań do pojedynczych komórek źródłowych; nie traktuj niewyjaśnionego wyniku komórki pomocniczej jako dowodu, że komórka źródłowa nie zawiera formuły. FORMULATEXT.

Prawidłowo sprawdzaj tablice, wykresy i wyróżnianie

Kilka wyników może pochodzić z jednej formuły tablicowej

Numbers obsługuje rozlewanie tablic, w którym pojedyncza formuła tworzy wyniki w kilku komórkach. Dlatego liczenie widocznych obliczonych wartości nie pozwala wiarygodnie ustalić liczby niezależnie wpisanych formuł. Podczas sprawdzania ustal, która formuła odpowiada za wyniki tablicy, i zapisz obok niej zakres wyników. Apple opisuje rozlewanie tablic w historii wersji Numbers dla Maca.

Tablica to ciąg wartości przekazywanych do funkcji lub przez nią zwracanych; funkcja tablicowa może zwracać kilka wartości zamiast jednej. Uwzględnij to rozróżnienie na liście kontrolnej, aby nie zakładać, że każda komórka wynikowa odpowiada osobno wpisanemu obliczeniu. Typy argumentów i wartości.

Prześledź dane wykresu do tabel źródłowych

Zaznacz wykres i kliknij Edytuj odwołania do danych, aby znaleźć jego zakresy źródłowe. Gdy edytujesz te odwołania, na kartach arkuszy zawierających dane używane przez wykres pojawiają się kropki. Sprawdź formuły w tych komórkach źródłowych, a następnie kliknij Gotowe. Niektóre opcje różnią się w przypadku wykresów przestawnych. Modyfikowanie danych wykresu w Numbers na Macu.

Wykres może domyślnie pomijać ukryte lub odfiltrowane dane tabeli. Duże wykresy kolumnowe, słupkowe, liniowe lub warstwowe mogą też wyświetlać reprezentatywną próbkę punktów bez usuwania danych z tabeli źródłowej. Aby dokładnie sprawdzić formuły, korzystaj z tabel źródłowych, zamiast oceniać zakres danych na podstawie punktów wykresu. Modyfikowanie danych wykresu w Numbers na Macu.

Wyróżnianie i funkcja Znajdź nie wykryją wszystkich formuł

Wyróżnianie warunkowe zmienia wygląd komórki w zależności od jej wartości. Udokumentowane przez Apple reguły mogą porównywać wartości, w tym z inną komórką; nie opisano jednak reguły, która wykrywałaby wszystkie komórki z formułami. Wyróżnione komórki należy więc sprawdzać pod kątem formuł tak samo jak komórki niewyróżnione. Korzystanie z warunków komórek w Numbers na Macu.

Podobnie skrót Command-F wyszukuje wyniki formuł, a nie wyrażenia w ich treści. Wyszukiwanie SUM lub = nie jest więc obsługiwanym sposobem znajdowania wszystkich formuł źródłowych. Apple wyraźnie opisuje to ograniczenie wyszukiwania. Znajdowanie i zastępowanie tekstu w Numbers na Macu.

Zakończ sprawdzaniem zakresu i błędów

Zanim oznaczysz tabelę jako sprawdzoną, upewnij się, że przejrzałeś cały używany w niej obszar, prześledziłeś odwołania do innych tabel i uwzględniłeś wyniki tablic. Osobno zanotuj zidentyfikowane formuły pomocnicze, aby nie pomylić ich z pierwotnymi obliczeniami.

Kliknij ikonę ostrzeżenia lub błędu, aby odczytać komunikat. Apple wskazuje, że niebieski trójkąt oznacza ostrzeżenie, a czerwony trójkąt na środku komórki — błąd formuły. Zalecane kontrole obejmują literówki w odwołaniach, odwołania do samej siebie, usunięte dane wejściowe oraz zakresy, na które wpłynęło wstawienie wierszy lub kolumn. Sprawdzanie błędów formuł i stosowanie najlepszych praktyk.

Przegląd jest zakończony, gdy sprawdzisz każdą tabelę z listy kontrolnej, a cel, dane wejściowe, zakres i wynik każdej pierwotnej formuły będą zrozumiałe. Zachowaj porównanie formuł, jeśli nadal jest przydatne, przywróć potrzebne widoki tabel i wyjaśnij wszystkie niejasne odwołania, zanim zaczniesz polegać na tych obliczeniach.

Źródła