Aby uzyskać pełną macierz wyników LINEST w aktualnej wersji aplikacji Numbers na Macu, włącz dodatkowe statystyki i pozwól tablicy rozlać się na pusty obszar wynikowy. Użyj funkcji INDEX, jeśli chcesz umieścić każdą statystykę w osobnej, kontrolowanej komórce. W tym przewodniku używamy syntetycznych liczebności obiektów.

Wybierz metodę odpowiednią dla swojej wersji aplikacji Numbers

Aktualny przewodnik Apple dla Maca dotyczy aplikacji Numbers 15.4, a historia wersji podaje, że obsługa rozlewania się tablic została dodana w Numbers 14.4. Sprawdź zainstalowaną wersję, wybierając Numbers > About Numbers. Instrukcje zakładające, że każdy wynik tablicowy trzeba wyodrębniać osobno, należy odnieść do tej różnicy między wersjami. Podręcznik użytkownika Numbers dla Maca, Co nowego w Numbers na Macu.

Aby uzyskać zwartą macierz w aktualnej instalacji, zacznij od opisanej poniżej metody rozlewania. Jeśli przygotowujesz raport z osobnymi etykietami statystyk albo korzystasz z instalacji sprzed wprowadzenia obsługi rozlewania tablic, użyj metody INDEX. Oba układy korzystają z tej samej regresji; różnią się sposobem pobierania i rozmieszczenia wyników.

Apple definiuje tablicę jako sekwencję wartości używaną lub zwracaną przez funkcję. Tablica może też być argumentem innej funkcji, co stanowi podstawę zagnieżdżenia LINEST w INDEX. Typy argumentów i wartości.

Przygotuj mały przykład ze znanymi wartościami kontrolnymi

Użyj jednej tabeli mającej co najmniej sześć wierszy i sześć kolumn. Wprowadź poniższe syntetyczne liczebności w kolumnach A i B, umieszczając nagłówki w wierszu 1. Każda obserwacja łączy liczbę tac z liczbą obiektów. Pozostaw kolumny od D do F na wyniki i etykiety.

Wiersz tabeli Kolumna A: tace, x Kolumna B: obiekty, y
2 1 3
3 2 5
4 3 4
5 4 8
6 5 10

Te wartości celowo zawierają odchylenia od linii prostej. Pozwalają sprawdzić więcej niż tylko nachylenie: dopasowane równanie ma postać y = 1.7*x + 0.9, a suma kwadratów reszt wynosi 5.1. Są to obliczenia dla tego przykładowego zbioru danych, a nie wyniki obserwacji z projektu.

Umieść każdą parę x–y w tym samym wierszu. W tym przykładzie użyj dokładnie zakresów A2:A6 i B2:B6; pomiń nagłówki i sumy. Zanim dostosujesz formuły do większej tabeli, jednoznacznie określ pierwszą i ostatnią obserwację, aby każdy wynik korzystał z tych samych danych wejściowych.

Pobierz pełną macierz za pomocą jednej formuły

Kolejność argumentów funkcji LINEST to LINEST(known-y-values, known-x-values, nonzero-y-intercept, more-stats). Ustaw trzeci argument na TRUE, aby obliczyć wyraz wolny w zwykły sposób, a czwarty na TRUE, aby zażądać dodatkowych statystyk. LINEST.

  1. Zarezerwuj pusty prostokąt D2:E6 na wynik.
  2. Kliknij tylko D2 i wpisz poniższą formułę.
  3. Naciśnij Return, aby ją zatwierdzić. Apple opisuje tę procedurę wprowadzania formuły w przewodniku dla Maca. Obliczanie wartości na podstawie danych w komórkach tabeli w aplikacji Numbers na Macu.
=LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE)

Połączenie udokumentowanego wyniku tablicowego LINEST z udokumentowaną obsługą rozlewania w Numbers daje wynik o pięciu wierszach i dwóch kolumnach dla tego przykładu z jedną zmienną predykcyjną. Umieść etykiety poza obszarem wyniku, na przykład w F2:F6, i wpisz formułę tylko raz. LINEST, Co nowego w Numbers na Macu.

Jeśli arkusz używa przecinka jako separatora dziesiętnego, Apple zaleca oddzielanie argumentów funkcji średnikami. Ta sama formuła będzie wtedy wyglądać tak: Przegląd funkcji.

=LINEST($B$2:$B$6;$A$2:$A$6;TRUE;TRUE)

Odczytaj pięć wierszy wyników

Dla jednej zmiennej x udokumentowany układ macierzy Apple upraszcza się do poniższej mapy. Współrzędne tablicy zaczynają się w jej lewym górnym rogu, niezależnie od jej położenia w tabeli. LINEST.

Wiersz tablicy Kolumna 1 Kolumna 2 Przykładowe komórki tabeli
1 Nachylenie Wyraz wolny D2:E2
2 Błąd standardowy nachylenia Błąd standardowy wyrazu wolnego D3:E3
3 R-kwadrat Błąd standardowy oszacowania y D4:E4
4 Statystyka F Stopnie swobody D5:E5
5 Suma kwadratów regresji Suma kwadratów reszt D6:E6

Przykładowe dane dają następujące obliczone wartości. Zostały niezależnie sprawdzone za pomocą niewielkiego obliczenia metody najmniejszych kwadratów w Pythonie; nie oznacza to, że uruchomiono Numbers na Macu.

Wiersz tablicy Kolumna 1, w przybliżeniu Kolumna 2, w przybliżeniu
1 1.700000 0.900000
2 0.412311 1.367479
3 0.850000 1.303840
4 17.000000 3
5 28.900000 5.100000

Korzystaj z kilku wartości kontrolnych naraz. Zgodność samej wartości 1.7 niewiele mówi o tym, czy pobrano dodatkowe wiersze. Zgodność nachylenia, wyrazu wolnego, stopni swobody i sumy kwadratów reszt pozwala sprawdzić zarówno dopasowanie, jak i położenie wyników.

Wyodrębnij każdy wynik do osobnej komórki za pomocą INDEX

INDEX może pobrać wartość z tablicy na podstawie jej współrzędnych wiersza i kolumny. W tym przypadku podaj jawnie obie współrzędne: pominięcie kolumny zwykle oznacza wybór kolumny 1, a indeks równy zero żąda całej tablicy wiersza lub kolumny. INDEX.

Aby zbudować tę samą macierz za pomocą niezależnych formuł, użyj pustego obszaru D2:E6, który nie jest zajęty przez opisaną wyżej formułę rozlewającą się. Wpisz każdą pełną formułę w podanym miejscu docelowym. Formuły zakładają, że przykładowe dane nadal znajdują się w kolumnach A i B tej samej tabeli.

Komórka docelowa Pełna formuła
D2 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),1,1)
E2 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),1,2)
D3 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),2,1)
E3 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),2,2)
D4 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),3,1)
E4 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),3,2)
D5 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),4,1)
E5 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),4,2)
D6 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),5,1)
E6 =INDEX(LINEST($B$2:$B$6,$A$2:$A$6,TRUE,TRUE),5,2)

Dwie ostatnie liczby wskazują statystykę. Na przykład 3,1 pobiera R-kwadrat, mimo że komórką docelową jest D4. Samo skopiowanie formuły z dosłownymi współrzędnymi 1,1 nie pobiera kolejnego elementu macierzy; zmień te współrzędne świadomie.

Jeśli przeniesiesz wyniki do innej tabeli, dodaj do odwołań wejściowych nazwę tabeli źródłowej. Apple opisuje odwołania takie jak Table 2::B2; zaznaczenie komórek źródłowych podczas tworzenia formuły automatycznie wstawia nazwę tabeli. Obliczanie wartości na podstawie danych w komórkach tabeli w aplikacji Numbers na Macu.

Co się zmienia przy kilku zmiennych predykcyjnych?

Dla zestawu k zmiennych predykcyjnych przeznacz pięć wierszy i k+1 kolumn. Współczynniki nachylenia i ich błędy standardowe pojawiają się w odwrotnej kolejności zmiennych predykcyjnych; wyraz wolny znajduje się w ostatniej kolumnie. Wiersze od trzeciego do piątego zawierają zdefiniowane statystyki tylko w pierwszych dwóch kolumnach. Pozostałych pozycji nie opisuj jako statystyk. LINEST.

Na przykład dwie kolumny zmiennych predykcyjnych wymagają trzech kolumn wynikowych. Pierwszy współczynnik dotyczy drugiej zmiennej predykcyjnej, następny — pierwszej, a trzeci to wyraz wolny. Zapisz te etykiety przed interpretacją wyników, aby poprawna liczba nie otrzymała błędnego znaczenia.

Zdiagnozuj brakujące wiersze lub nieoczekiwane wartości

Wykonaj po kolei poniższe sprawdzenia; każde pozwala zidentyfikować inną część problemu.

  1. Sprawdź wersję. Obsługa rozlewania zaczyna się od Numbers 14.4. Jeśli nie masz tej funkcji, użyj osobnych formuł INDEX. Co nowego w Numbers na Macu.
  2. Sprawdź właściwy komunikat o błędzie. Kliknij ikonę błędu lub ostrzeżenia przy komórce, aby przeczytać komunikat, zanim zmienisz formuły. Sprawdzanie błędów formuł i stosowanie sprawdzonych metod.
  3. Ponownie sprawdź obszar wynikowy. Spróbuj jeszcze raz wpisać pojedynczą formułę w celowo pustym prostokącie o wystarczającej liczbie wierszy i kolumn. Dane wejściowe pozostaw gdzie indziej.
  4. Porównaj zakresy wejściowe z przykładem. Sprawdź formatowanie liczb, wprowadzone wartości i odwołania po dodaniu wierszy lub kolumn. Apple wyraźnie zaleca te czynności. Sprawdzanie błędów formuł i stosowanie sprawdzonych metod.
  5. Sprawdź współrzędne wyodrębniania. Skorzystaj z powyższej mapy macierzy i porównaj wszystkie pięć przykładowych wierszy. Powtarzające się wartości mogą wskazywać na powtarzające się współrzędne INDEX zamiast różnych statystyk.

Podczas diagnozowania pozostaw błędy widoczne. Zastąpienie nieudanej formuły zerem sprawiłoby, że niedostępny wynik wyglądałby jak obliczona statystyka. Najpierw wróć do małego zbioru danych i ustal oczekiwaną macierz, a dopiero potem zastąp dane własnymi neutralnymi obserwacjami.

Wykorzystaj wykresy i wyróżnianie jako narzędzia pomocnicze

Wykres może pomóc w ocenie zależności, ale ustawienia linii trendu nie udostępniają pełnej macierzy statystycznej. Apple opisuje wyświetlanie równania linii trendu i wartości R-kwadrat za pomocą paska bocznego Format wykresu, w sekcjach Series i Trendlines. Użyj tych elementów jako wizualnej kontroli; pozostałe statystyki pobierz za pomocą formuł. Dodawanie legendy, linii siatki i innych oznaczeń w aplikacji Numbers na Macu.

Wyróżnianie warunkowe zmienia wygląd komórki zależnie od jej wartości; nie oblicza ani nie wyodrębnia elementów macierzy. Aby osobno wyodrębniony wynik wyróżnić, wybierz Format > Cell > Conditional Highlighting > Add a Rule. Reguły mogą porównywać wartość z inną wartością lub komórką, a wygląd komórki określa pierwsza pasująca reguła. Używanie warunków dotyczących komórek w aplikacji Numbers na Macu.

W tym zadaniu zacznij od dopasowania pełnej przykładowej macierzy i oznaczenia jej pozycji. Następnie wybierz potrzebny układ: jedną formułę rozlewającą się, która utworzy zwarty blok wyników, albo jawne formuły INDEX, które umieszczą statystyki osobno. Zachowaj zakresy wejściowe i etykiety razem, aby gotowa tabela pozostała czytelna po zmianie obserwacji.

Źródła