Wyeksportuj jeden ciągły film z DaVinci Resolve z czytelnym kodem czasowym osi czasu, miksem odsłuchowym i oryginalną liczbą klatek na sekundę osi czasu. Zacznij od H.264 w 720p, aby uzyskać niewielki plik; rozważ ProRes Proxy, gdy płynność odtwarzania jest ważniejsza niż rozmiar pliku.

Ten sposób pracy jest przeznaczony dla montażysty na Macu, który przygotowuje obraz referencyjny dla osoby montującej lub miksującej dźwięk. Opisuje wybór formatu eksportu, dodawanie przydatnych oznaczeń, renderowanie właściwego zakresu i sprawdzanie synchronizacji w aplikacji odbiorcy. Poniższe instrukcje dotyczące Resolve i Fusion opierają się na aktualnych podręcznikach Blackmagic Design w wersji 21.1; w starszych wersjach układ elementów sterujących może się różnić.

Wybierz ustawienia odpowiednie dla aplikacji odbiorcy

Przed eksportem ustal, jakie formaty wideo obsługuje aplikacja odbiorcy, jaka jest dokładna liczba klatek na sekundę osi czasu, jaki jest kod czasowy pierwszej klatki i która wersja obrazu jest wymagana. Ustal też, czy odbiorca potrzebuje osadzonego miksu odsłuchowego, czy filmu bez dźwięku z osobnym plikiem audio. Są to ustalenia dotyczące przekazania materiału: mały plik jest przydatny tylko wtedy, gdy odbiorca może go otworzyć i prawidłowo umieścić na osi czasu.

W przypadku standardowego materiału panoramicznego skorzystaj z poniższej tabeli decyzyjnej. Sugerowane wymiary i szybkość transmisji H.264 to wartości wyjściowe do testów, a nie standard dostawy.

Priorytet Sugerowany eksport Co sprawdzić
Niewielki plik do przesłania H.264 w rozdzielczości 1280 × 720; wypróbuj 3,000–5,000 Kb/s Mały tekst i grafiki pozostają czytelne podczas ruchu
Więcej widocznych szczegółów H.264 w rozdzielczości 1920 × 1080, w razie potrzeby z wyższą szybkością transmisji Dodatkowe szczegóły uzasadniają większy rozmiar pliku
Alternatywa do lokalnego odtwarzania podczas montażu QuickTime z Apple ProRes 422 Proxy Aplikacja odbiorcy obsługuje ten format, a odtwarzanie na danym Macu jest płynniejsze
Szybkie zmniejszenie istniejącego filmu Eksport 720p w QuickTime Player Konwersja zachowuje synchronizację, kadrowanie i istniejący wypalony kod czasowy

Dokumentacja kodeków Resolve dla macOS wymienia kodowanie i dekodowanie ProRes 422 Proxy, a dokumentacja renderowania opisuje eksport filmów H.264. Apple opisuje ProRes Proxy jako kodek do pracy offline i podaje docelową szybkość transmisji obrazu około 45 Mb/s przy 1920 × 1080 i 29.97 kl./s. Wartość ta dotyczy tych warunków; eksport w niższej rozdzielczości ma inne wymagania. Dlatego ProRes Proxy należy traktować jako opcję formatu do montażu i nie zakładać, że plik będzie mniejszy niż referencyjny H.264 z niską szybkością transmisji. Obsługiwane kodeki Blackmagic Design, Opisy formatów ProRes firmy Apple.

Jeśli odbiorca nie ma ustalonych preferencji, przetestuj krótki, reprezentatywny fragment. Uwzględnij ruchomą grafikę, szczegółową klatkę i tytuł. Przed renderowaniem całego programu porównaj rzeczywiste odtwarzanie i przewijanie w aplikacji audio. To praktyczny sposób wyboru, a nie stwierdzenie, że jeden kodek działa najlepiej na każdym Macu.

Przygotuj oznaczoną wersję obrazu i miks odsłuchowy

Użyj dokładnie tej osi czasu, na której będzie oparta praca nad dźwiękiem. Zapisz jej liczbę klatek na sekundę i początkowy kod czasowy, a także zdecyduj, czy materiał referencyjny ma obejmować wstęp lub zakończenie. Zachowaj spójny zakres w osobno dostarczonym dźwięku. Nie zmieniaj liczby klatek na sekundę osi czasu tylko po to, by zmniejszyć plik; w tym celu użyj ustawień rozdzielczości i kompresji.

Wybierz czytelną nazwę pliku, na przykład ShapesDemo_v03_25fps_ref.mov. To przykładowa konwencja nazewnictwa; przydatne elementy to identyfikator projektu, wersja obrazu i dokładna liczba klatek na sekundę. Zapisz nowy eksport pod nową nazwą wersji, aby można go było odróżnić od starszego materiału referencyjnego.

W Fairlight odsłuchaj planowany miks, w tym początek i koniec. Następnie wskaż magistralę, która go przenosi. Elementy sterujące eksportem audio w Resolve umożliwiają wybór magistrali głównej lub podmiksu za pomocą Output Track #; pozwalają też eksportować osobno wyjścia ścieżek osi czasu. W przypadku typowego materiału referencyjnego wybierz zamierzoną magistralę stereo i sprawdź jej kanały, zamiast zakładać, że każda ścieżka osi czasu powinna zostać zapisana jako osobna ścieżka w pliku. Podręcznik referencyjny DaVinci Resolve 21.1, „Audio Panel”.

Miks odsłuchowy zapewnia kontekst podczas słuchania. Jeśli odbiorca potrzebuje edytowalnych klipów audio lub stemów, przygotuj je jako osobny, uzgodniony przekaz. Wyrenderowany miks stereo łączy składające się na niego dźwięki, więc nie zachowuje ich osobnej edytowalności.

Dodaj kod czasowy osi czasu, który przetrwa przekazanie materiału

Widoczny kod czasowy wypalony w obrazie zapewnia obu osobom wspólny punkt odniesienia, nawet jeśli ich aplikacje wyświetlają różne liczniki. Do lokalizowania zdarzeń w zmontowanym programie użyj kodu czasowego osi czasu, czyli kodu record. Kod źródłowy może być przydatną dodatkową informacją, ale wskazuje pozycje w materiale źródłowym.

W Resolve 21.1 otwórz Workspace > Data Burn-In. Udokumentowany interfejs ma trzy kolumny: wybór metadanych, pola do wypalenia i elementy sterujące nakładką. Wyszukaj metadane kodu czasowego osi czasu lub record i dodaj je za pomocą kontrolki +. Dodaj osobne pole zwykłego tekstu z wersją obrazu, na przykład ShapesDemo v03. Włącz wymagane pola i przełącznik główny, dostosuj ich wygląd, a następnie kliknij Save, aby aktywować wypalanie. Podręcznik referencyjny DaVinci Resolve 21.1, „Data Burn-In”.

Umieść tekst w miejscu, w którym pozostanie czytelny, nie zasłaniając szczegółów potrzebnych do synchronizacji dźwięku. W razie potrzeby użyj kontrastowego tła, a następnie obejrzyj wynik w docelowym rozmiarze wyjściowym. Etykieta, która dobrze wygląda w dużym podglądzie, może być trudna do odczytania w małym oknie wideo.

W ustawieniach renderowania sprawdź Data burn-in. Udokumentowana opcja Same as Project uwzględnia aktywne wypalanie w projekcie, a None wyłącza je w eksporcie. Wyrenderuj krótki test i sprawdź wynikowy plik; sam widok kodu czasowego w podglądzie Resolve nie potwierdza, że znalazł się on w wyeksportowanym filmie. Podręcznik referencyjny DaVinci Resolve 21.1, „Rendering Media”.

Wyeksportuj jeden ciągły materiał referencyjny z Resolve

Otwórz stronę Deliver i wybierz Custom Export. W przypadku standardowego materiału referencyjnego 16:9 wykonaj poniższe czynności. Przygotowując materiał o innych proporcjach, zachowaj proporcje kompozycji.

  1. Ustaw Render na Single clip. Spowoduje to wyrenderowanie wybranego zakresu osi czasu jako całości. Individual clips tworzy osobne pliki multimedialne i stosuje inne zasady dotyczące kodu czasowego i liczby klatek na sekundę, oparte na źródle.
  2. Pozostaw włączoną opcję Export Video. Wybierz QuickTime z H.264, aby uzyskać sugerowany, kompaktowy plik .mov. Możesz też wybrać MP4 z H.264, jeśli wymagany jest ten kontener.
  3. Ustaw Resolution na 1280 × 720 dla pierwszego testu. Zmień rozdzielczość wyjściową tutaj, bez przebudowy montażu w innym rozmiarze.
  4. Ustaw Frame rate na wartość z osi czasu. Zachowaj dokładną wartość zamiast zastępować ją zbliżoną, całkowitą liczbą klatek na sekundę.
  5. Jeśli dla wybranego kodera dostępna jest opcja Restrict to, wypróbuj 4,000 Kb/s jako przykładową wartość wyjściową. Dostępne elementy sterujące kompresją zależą od kodeka i kodera.
  6. Włącz Export audio, jeśli potrzebny jest miks odsłuchowy. Wybierz właściwą magistralę stereo za pomocą Output Track #. Gdy wybrany kontener na to pozwala, użyj AAC dla kompaktowego miksu odsłuchowego albo Linear PCM, jeśli jest wymagany i obsługiwany.
  7. Sprawdź, czy Data burn-in obejmuje zamierzoną nakładkę. Wybierz Entire Timeline albo celowo oznacz i sprawdź uzgodniony zakres.
  8. Wpisz nazwę pliku i wybierz lokalizację, a następnie kliknij Add to Render Queue. Sprawdź zadanie w kolejce i rozpocznij renderowanie.

Te ustawienia i warunki ich użycia opisano w rozdziale podręcznika „Rendering Media”. Jeśli opcja Single clip lub Entire Timeline jest niedostępna, sprawdź filtrowanie klipów: według podręcznika filtrowanie uniemożliwia wybranie pojedynczego klipu i wpływa na dostępne opcje zakresu. Przed dalszą pracą wyczyść filtr, wybierając All Clips. Podręcznik referencyjny DaVinci Resolve 21.1.

Aby użyć alternatywy ProRes, wybierz QuickTime, Apple ProRes i profil 422 Proxy. Zachowaj ten sam zakres obrazu, liczbę klatek na sekundę i oznaczenia. Tabela obsługiwanych formatów Resolve dla macOS obejmuje ten profil, ale aplikacja odbiorcy również musi go obsługiwać. Obsługiwane formaty i kodeki DaVinci Resolve 21.1.

Oszacuj rozmiar przed pełnym renderem

Przykładowy eksport trwający dziesięć minut, ze średnią szybkością transmisji obrazu 4 Mb/s i dźwięku 192 Kb/s, ma szacowany rozmiar danych (4 + 0.192) × 600 ÷ 8 = 314.4 MB w dziesiętnych megabajtach. Narzut kontenera zwiększa tę wartość, a rzeczywisty wynik kodera może się różnić. Ustawienie maksymalnej szybkości transmisji nie określa jej dokładnej średniej wartości.

Jeśli plik testowy jest zbyt duży, zmniejsz szybkość transmisji obrazu i sprawdź wynik. Jeśli drobny tekst staje się nieczytelny, zwiększ szybkość transmisji lub rozdzielczość. Podczas tych porównań zachowaj tę samą liczbę klatek na sekundę i czas trwania, aby eksperyment z rozmiarem nie zmienił punktu odniesienia dla synchronizacji.

Korzystaj z obsługiwanej ścieżki w Fusion lub QuickTime Player

Gdy obraz zawiera grafiki z Fusion

W przypadku grafik zbudowanych na stronie Fusion w Resolve doprowadź obraz do MediaOut i wyeksportuj zmontowaną oś czasu przez Deliver. W zintegrowanej stronie Fusion węzły Saver renderują wyłącznie pliki OpenEXR; nie zapewniają takiego samego eksportu filmów jak samodzielna aplikacja Fusion Studio. Podręcznik referencyjny Fusion 21.1, „Rendering Using Saver Nodes”.

Samodzielna aplikacja Fusion Studio obsługuje zapis filmu za pomocą węzła Saver: podłącz go, wybierz nazwę i lokalizację pliku, skonfiguruj format i otwórz ustawienia renderowania. To osobny sposób pracy w innej aplikacji. W tym zadaniu złożenie obrazu i dźwięku odsłuchowego w Resolve, a następnie eksport przez Deliver, pozwala zachować wspólne ustawienia zakresu i routingu audio dla filmu referencyjnego. Podręcznik referencyjny Fusion 21.1.

Gdy masz już odpowiedni film referencyjny

QuickTime Player oferuje krótszą drogę, gdy istniejący film zawiera już właściwy obraz, synchronizację i widoczne etykiety. Otwórz go, wybierz File > Export As > 720p, wpisz nową nazwę pliku i lokalizację, a następnie zapisz. Według dokumentacji Apple ta opcja tworzy plik QuickTime .mov z H.264 o rozdzielczości do 1280 × 720. Dokładna rozdzielczość i szybkość transmisji zależą od oryginalnego filmu. Instrukcje eksportu z QuickTime Player.

QuickTime Player nie eksportuje wideo MP4. Opcje 1080p i 4K udostępniają Greater Compatibility dla H.264 lub Smaller File Size dla HEVC. Użyj Resolve, gdy potrzebujesz opisanych wyżej szczegółowych ustawień zakresu, wypalania, szybkości transmisji i routingu audio, a przed przekazaniem sprawdź przekonwertowany film. Formaty eksportu i ograniczenia QuickTime Player.

Sprawdź wyeksportowany film w aplikacji odbiorcy

Najpierw otwórz gotowy plik i sprawdź jego początek, środek i koniec. Potwierdź wersję obrazu, czytelność kodu czasowego, prawidłowe kadrowanie, słyszalność miksu odsłuchowego i obecność ostatniej klatki. W kilku miejscach porównaj rozpoznawalne zmiany w grafice z odpowiadającymi im zdarzeniami dźwiękowymi. Krótki test syntetyczny może przedstawiać zmieniający kolor kwadrat obok krótkiego tonu.

Następnie zaimportuj materiał referencyjny do właściwej aplikacji audio. W Adobe Audition ustaw punkt wstawiania w edytorze Multitrack i wybierz Multitrack > Insert File. Wybierz obsługiwany plik wideo i użyj Window > Video, aby wyświetlić obraz. Audition obsługuje jeden klip wideo na sesję, dlatego ciągły materiał referencyjny pasuje do tego sposobu pracy. Instrukcje importu wideo Adobe.

Aby umieszczać materiał klatka po klatce w Audition, wybierz odpowiedni format SMPTE w View > Time Display, a następnie włącz Edit > Snapping > Snap To Frames. Zachowaj ostrożność przy przesuwaniu zaimportowanych elementów: według dokumentacji Adobe wideo i jego oryginalny dźwięk można przesuwać niezależnie, więc aby przesunąć je razem, zaznacz oba z użyciem Command-click. Narzędzia synchronizacji Adobe.

Wzorzec rozbieżności podpowiada, co sprawdzić w następnej kolejności. Stałe przesunięcie sugeruje sprawdzenie pozycji wstawienia i wyrównania pierwszej klatki. Przesunięcie, które narasta w trakcie programu, wskazuje na konieczność ponownego sprawdzenia dokładnej liczby klatek na sekundę i czasu trwania. Nagła rozbieżność po jednym montażowym cięciu sugeruje porównanie wersji obrazu i zakresów. To punkty wyjścia do diagnostyki, a nie dowód konkretnej przyczyny.

Przekaż sprawdzony film z krótką notatką zawierającą wersję obrazu, dokładną liczbę klatek na sekundę, kod czasowy pierwszej klatki, uwzględniony zakres i zawartość dźwięku odsłuchowego. Zadanie jest ukończone, gdy odbiorca może rozpoznać wersję montażu, odczytać odniesienie czasowe i odtwarzać materiał z synchronizacją w całym wymaganym zakresie.

Źródła