Aby policzyć pozycje zapasów, których ilość jest niższa od minimum, porównaj bieżącą ilość w każdym wierszu z wartością minimalną w kolumnie pomocniczej, a następnie policz pasujące wyniki za pomocą COUNTIF. Ta metoda uwzględnia inną wartość minimalną dla każdej pozycji.

Utwórz po jednym wierszu dla każdej pozycji zapasów

W tym przykładzie policzymy typy przedmiotów, których trzeba uzupełnić. Każdy wiersz reprezentuje jeden typ, na przykład kostki lub krążki. Wynik zlicza pasujące wiersze, a nie łączną liczbę pojedynczych przedmiotów potrzebnych do osiągnięcia wszystkich wartości minimalnych.

Użyj tego przykładu z danymi syntetycznymi w tabeli z jednym wierszem nagłówka. Wpisz nagłówki w komórkach A1:D1, a sześć wierszy z pozycjami — w wierszach 2–7. Na początku pozostaw kolumnę D pustą; jej wartości obliczy formuła.

Wiersz A: Pozycja B: Ilość C: Minimum D: Status
2 Kostki 4 6
3 Krążki 8 8
4 Obręcze 12 5
5 Płytki 0 3
6 Pryzmaty 2 4
7 Kule 7 6

Wpisuj ilości i wartości minimalne jako liczby, używając tych samych jednostek po obu stronach każdego porównania. W tym przykładzie obie kolumny zawierają liczby pojedynczych przedmiotów. Ilość równa zero jest prawidłową wartością; nieznana ilość powinna być oznaczona w sposób odróżniający ją od zera.

Zanim wpiszesz formułę, określ, co oznacza „poniżej minimum”. W tym artykule przyjmujemy, że chodzi o wartość ściśle mniejszą: pozycja zawierająca osiem przedmiotów przy minimum równym osiem spełnia wymaganie. Apple wyjaśnia, że porównania między komórkami zwracają wartość prawda lub fałsz. Obliczanie wartości na podstawie danych w komórkach tabeli w aplikacji Numbers na Macu

Porównaj każdą ilość z właściwą dla niej wartością minimalną

Zaznacz D2, wpisz poniższą formułę i naciśnij Return. Wpisanie = otwiera Edytor formuł; odwołania możesz też utworzyć, klikając odpowiednie komórki. Instrukcje Apple dotyczące wprowadzania formuł

=IF(B2<C2,"Poniżej","Spełnia")

Porównanie sprawdza, czy ilość w komórce B2 jest mniejsza od wartości minimalnej w komórce C2. Funkcja IF zwraca Poniżej, gdy porównanie jest prawdziwe, a w przeciwnym razie — Spełnia. Apple opisuje to działanie zwracające jeden z dwóch wyników i dopuszcza użycie tekstu jako każdego z nich. IF — pomoc dotycząca funkcji Apple

Skopiuj formułę w dół do D7. Zaznacz D2, przesuń wskaźnik nad krawędź zaznaczenia, aż pojawi się żółty uchwyt autowypełniania, i przeciągnij go w dół do D7. Jako miejsce docelowe użyj pustych komórek statusu, ponieważ autowypełnianie zastępuje istniejącą zawartość. Autowypełnianie komórek w Numbers na Macu

Sprawdź formułę w komórce D3: powinna porównywać B3 z C3. Podobnie formuła w ostatniej komórce statusu powinna porównywać B7 z C7. Dzięki tej szybkiej kontroli upewnisz się, że dla każdej pozycji używana jest jej własna wartość minimalna.

Oczekiwane wyniki:

Pozycja Status Uzasadnienie
Kostki Poniżej 4 jest mniejsze od 6
Krążki Spełnia 8 równa się 8
Obręcze Spełnia 12 jest większe od 5
Płytki Poniżej 0 jest mniejsze od 3
Pryzmaty Poniżej 2 jest mniejsze od 4
Kule Spełnia 7 jest większe od 6

Policz pozycje oznaczone jako poniżej minimum

Umieść podsumowanie poza wierszami z pozycjami. W tym przykładzie wpisz Pozycje poniżej minimum w komórce F1, a poniższą formułę — w komórce F2:

=COUNTIF(D2:D7,"Poniżej")

Wynik powinien wynosić 3: chodzi o kostki, płytki i pryzmaty. Apple definiuje COUNTIF jako funkcję zliczającą komórki w zbiorze, które spełniają warunek; tutaj zbiorem jest sześć komórek statusu, a warunkiem — tekst Poniżej. COUNTIF — pomoc dotycząca funkcji Apple

Kolumna pomocnicza pozwala sprawdzić wynik: możesz wskazać trzy wiersze uwzględnione w zliczeniu. W tym przykładzie brakuje dwóch kostek, trzech płytek i dwóch pryzmatów. Razem daje to siedem przedmiotów, podczas gdy wynik zliczenia nadal wynosi trzy typy pozycji.

Dlaczego wspólny próg odpowiada na inne pytanie

Gdy wszystkie pozycje mają tę samą wartość minimalną, można bezpośrednio zliczyć ilości. Na przykład ta formuła zlicza ilości liczbowe mniejsze od sześciu:

=COUNTIF(B2:B7,"<6")

Ta formuła również zwraca dla przykładowych danych wynik trzy, ale to przypadek. Stosuje wartość sześć do każdej ilości zamiast uwzględniać minimum z danego wiersza. Zmień minimum dla obręczy z pięciu na trzynaście: metoda porównująca wartości w każdym wierszu powinna teraz zliczyć cztery pozycje, a formuła ze stałym progiem nadal zliczy trzy.

Wybierz metodę odpowiednią do miejsca, w którym określono próg: użyj bezpośrednio COUNTIF, gdy obowiązuje jeden wspólny próg, a kolumny pomocniczej — gdy progi różnią się w zależności od wiersza. Udokumentowana przez Apple składnia COUNTIF stosuje warunek do sprawdzanych wartości. W metodzie z kolumną pomocniczą najpierw jawnie wykonuje się sparowane porównania. Składnia i warunki funkcji COUNTIF

Nie ukrywaj niekompletnych ilości

Krótka formuła pomocnicza zakłada, że obie komórki wejściowe zawierają prawidłowe liczby. Jeśli zapasy zawierają nieuzupełnione pozycje, zastąp formułę w komórce D2 poniższą wersją, a następnie skopiuj ją w dół do D7:

=IF(AND(ISNUMBER(B2),ISNUMBER(C2)),IF(B2<C2,"Poniżej","Spełnia"),"Sprawdź")

Ta formuła najpierw sprawdza, czy oba wpisy są liczbami. ISNUMBER zwraca prawdę dla wartości liczbowej, a AND zwraca prawdę tylko wtedy, gdy wszystkie jego testy są prawdziwe. Wiersze, które nie przejdą tej kontroli, otrzymają status Sprawdź; pozostałe otrzymają wynik tego samego porównania co wcześniej. ISNUMBER — pomoc dotycząca funkcji Apple, AND — pomoc dotycząca funkcji Apple

Pozostaw oryginalną formułę podsumowującą w komórce F2. Wpisz Wiersze do sprawdzenia w komórce F4, a tę formułę — w komórce F5:

=COUNTIF(D2:D7,"Sprawdź")

Dla kompletnego przykładu podsumowania powinny wskazywać trzy pozycje poniżej minimum i zero wierszy do sprawdzenia. Aby zdiagnozować działanie, wyczyść ilość dla kostek. Jej status powinien zmienić się na Sprawdź, a liczba potwierdzonych pozycji poniżej minimum powinna wynieść dwa przy jednym nierozstrzygniętym wierszu. Następnie przywróć ilość równą cztery.

Uznaj zliczenie pozycji poniżej minimum za kompletne dopiero po rozstrzygnięciu wszystkich wierszy do sprawdzenia. Dzięki temu niekompletna pozycja nie zostanie błędnie zaliczona do grupy pozycji spełniających minimum.

Kontrola liczbowa nie sprawdza wszystkich reguł dotyczących zapasów. Wartość ujemna lub ułamkowa nadal jest liczbą. W przypadku przedmiotów niepodzielnych sprawdzaj również, czy wpisano nieujemne liczby całkowite. Jeśli chcesz policzyć typy, używaj po jednym wierszu na każdy typ pozycji: powtórzone wiersze będą zliczane osobno.

Sprawdź wynik i ostrożnie rozszerzaj tabelę

Zanim zaczniesz polegać na podsumowaniu, wykonaj następujące kontrole:

  1. Równość: Krążki w ilości ośmiu przy minimum równym osiem powinny mieć status Spełnia.
  2. Ilość równa zero: Płytki w ilości zero przy minimum równym trzy powinny mieć status Poniżej.
  3. Różne progi: Tymczasowo zwiększ minimum dla obręczy do trzynastu; zliczenie powinno wzrosnąć z trzech do czterech.
  4. Niekompletne dane: Po użyciu formuły z kontrolą liczbową wyczyszczenie komórki wejściowej powinno spowodować wyświetlenie statusu Sprawdź.
  5. Ostatni wiersz: Upewnij się, że ostatni wiersz z zapasami zawiera formułę statusu i jest uwzględniony w zakresie podsumowania.

W przykładach użyto jawnych zakresów, aby ich zasięg był czytelny. Jeśli dodasz siódmą pozycję w wierszu 8, skopiuj formułę pomocniczą do komórki D8 i rozszerz oba zakresy podsumowania do D2:D8. Nowy wiersz z danymi wymaga zarówno wyniku porównania, jak i uwzględnienia w zliczeniu. Apple zwraca też uwagę na szczególne ograniczenie tabel kategoryzowanych: jeśli dodasz wiersz wewnątrz zakresu użytego w odwołaniu, może być konieczna zmiana tego odwołania, aby wynik go uwzględniał. Odwołania do komórek w formułach Numbers

Jeśli Numbers zgłosi błąd formuły, kliknij ikonę błędu, aby przeczytać komunikat. Sprawdź odwołania do komórek, nawiasy i cudzysłowy wokół wyników tekstowych. Jeśli ustawienia używają przecinka jako separatora dziesiętnego, Apple zaleca oddzielanie argumentów funkcji średnikami. W takim przypadku formuła podsumowująca ma postać =COUNTIF(D2:D7;"Below"). Przegląd funkcji — pomoc dotycząca funkcji Apple

Ta metoda wykorzystuje jedną komórkę pomocniczą na każdy wynik i jedno podsumowanie liczbowe. Nie wymaga formuły tablicowej, rozlewanych wyników ani konfigurowania wykresu.

Opcjonalnie wyróżnij komórki statusu

Wyróżnianie może ułatwić znalezienie zliczonych wierszy. Zaznacz D2:D7, otwórz pasek boczny Format, wybierz Komórka, kliknij Wyróżnianie warunkowe i Dodaj regułę. Wybierz regułę tekstową dopasowującą tekst Poniżej, wybierz styl i kliknij Gotowe. Możesz dodać kolejną regułę dla statusu Sprawdź. Apple opisuje wyróżnianie warunkowe jako zmianę wyglądu komórki zależnie od jej wartości. Używanie warunków komórek w Numbers na Macu

Powyższe formuły zliczają wartości statusu. Obliczony wynik nie zależy od wybranego koloru wyróżnienia. Zastosowanie reguły wizualnej do kolumny statusu wiąże też wyróżnienie bezpośrednio z wynikiem podlegającym zliczeniu.

Podczas aktualizowania zapasów trzymaj kolumnę statusu i oba podsumowania razem. W tym przykładzie końcowy wynik to trzy typy pozycji poniżej własnych wartości minimalnych i zero wierszy wymagających kontroli liczbowej. Każde podsumowanie można wtedy powiązać z widoczną decyzją podjętą dla danego wiersza.

Źródła