Aby zachować obsługiwaną grafikę w postaci wektorowej, włącz opcję Allow advanced features i zaznacz Rasterize. Wybranie Nothing zapobiega rasteryzacji podczas eksportu, ale pomija nieobsługiwane elementy. Ustawienia eksportu Affinity wyjaśniają tę granicę.

Ten przewodnik dotyczy eksportowania grafiki wektorowej z aktualnej aplikacji Affinity na komputery Mac. Celem jest zachowanie obsługiwanych kształtów, krzywych, gradientów i tekstu w pliku PDF oraz wskazanie elementów wymagających przeprojektowania lub rasteryzacji. Poniższe ścieżki menu są zgodne z aktualnym Centrum pomocy Affinity.

Co Affinity faktycznie gwarantuje zachować?

Ustawienia eksportu PDF w Affinity oferują trzy zasady rasteryzacji. Wybór określa, jak eksporter obsługuje nieobsługiwane elementy projektu; nie sprawia jednak, że każdą funkcję Affinity można przedstawić w PDF jako wektor. Ustawienia eksportu opisują te opcje:

Ustawienie Rasterize Opisane działanie Kiedy używać
Nothing Zapobiega rasteryzacji podczas eksportu; nieobsługiwane elementy są pomijane. Gdy unikanie nowej rasteryzacji jest kluczowe i możesz sprawdzić, czy nie brakuje treści.
Unsupported properties Rasteryzują nieobsługiwane elementy. Gdy ważne jest zachowanie wyglądu i dopuszczalna jest częściowa zawartość rastrowa.
Everything Rasteryzują wszystkie elementy projektu. Gdy plik PDF po rasteryzacji jest zamierzonym wynikiem.

W przypadku pliku, który ma być ściśle wektorowy, Nothing jest więc ograniczeniem, a nie automatyczną naprawą. Jeśli jakiś element zniknie, obsługiwanym rozwiązaniem jest usunięcie lub przebudowanie niezgodnej konstrukcji, a następnie ponowny eksport. Zachowanie dokładnego wyglądu może wymagać zaakceptowania zawartości rastrowej.

Sprawdź także grafikę źródłową. Affinity informuje, że ręczna rasteryzacja warstw Shape, Curve i Text tworzy warstwy pikselowe; filtry i pędzle retuszu w Pixel Studio również mogą powodować automatyczną rasteryzację. Ustawienie eksportu nie odtworzy pierwotnej konstrukcji wektorowej z tych pikseli. Wróć do nienaruszonego źródła wektorowego albo przebuduj dany obiekt. Rasteryzacja opisuje te konwersje.

Jakich ustawień eksportu PDF użyć na Macu?

Najpierw zapisz kopię edytowalnego dokumentu. Wybierz preset, a następnie dostosuj jego ustawienia, aby było wiadomo, którą końcową konfigurację testujesz.

Otwórz pełne okno dialogowe eksportu

W menu File wybierz Export > Export. Po lewej stronie wybierz preset PDF. W aktualnym oknie dialogowym typowe opcje znajdują się po prawej stronie w sekcji File, a dodatkowe w sekcji Advanced. Okno dialogowe eksportu opisuje ten proces na komputerze.

Zanim zaczniesz badać brakującą grafikę, sprawdź ustawienie Area. Wybierz Whole document, aby objąć cały dokument jednostronicowy lub wszystkie obszary robocze, albo odpowiednią opcję strony w dokumencie opartym na stronach. Selection Only wyklucza inne nakładające się warstwy, natomiast Selection Area uwzględnia nakładającą się zawartość. Ograniczony obszar eksportu może wyjaśniać pominięcie niezależnie od rasteryzacji. Okno dialogowe eksportu wyjaśnia te opcje.

Sprawdź zasadę rasteryzacji w presecie

W tym zadaniu unikaj PDF (flatten): w porównaniu presetów Affinity jego zasada rasteryzacji to Everything. Pozostałe wymienione presety PDF domyślnie używają Unsupported properties, więc nazwa presetu zawierająca „high quality” lub „export” nie gwarantuje w pełni wektorowego wyniku. Porównanie presetów eksportu PDF zawiera ustawienia domyślne.

Wybierz Rasterize: Nothing, jeśli wymóg polega na zapobieganiu nowej rasteryzacji, a następnie sprawdź, czy czegoś nie pominięto. Wybierz Unsupported properties, gdy dopuszczalny jest PDF łączący wektory i rastrową zawartość oraz chcesz zachować nieobsługiwane elementy przez ich rasteryzację.

Włącz Allow advanced features

Włącz Allow advanced features na potrzeby eksportu PDF. Affinity informuje, że ta opcja eksportuje jako wektory obsługiwane przez PDF funkcje projektu. Wśród przykładów wymienia rozciągnięty tekst artystyczny, tekst z obrysem, gradienty liniowe i radialne oraz przezroczystości inne niż pełne. Gdy ta opcja jest wyłączona, funkcje, których dotyczy, mogą zostać zrasteryzowane lub przekształcone w krzywe. Ustawienia eksportu opisują to działanie.

Sprawdź tę opcję bezpośrednio. Tabela presetów wskazuje, że jest wyłączona dla obu presetów cyfrowych i PDF (for export), natomiast w PDF (for print) jest włączona. Sama nazwa presetu nie informuje, czy ta opcja jest aktywna. Porównanie presetów eksportu PDF przedstawia zestawienie.

Istnieje ograniczenie na dalszym etapie: Affinity ostrzega, że inna aplikacja podczas importu PDF może zrasteryzować te zaawansowane funkcje, wyświetlić je nieprawidłowo albo zgłosić błąd importu. Jeśli plik będzie edytowany w innym programie, uwzględnij go w końcowej kontroli. Ustawienia eksportu wyraźnie opisują to ograniczenie.

Traktuj czcionki i warstwy PDF jako osobne ustawienia

W przypadku tekstu opcja Embed fonts: All Fonts osadza czcionki użyte w dokumencie. Text as Curves przekształca tekst w geometrię krzywych. Użyj tej drugiej opcji, jeśli obrysowane liternictwo jest odpowiednie dla pliku wynikowego; zmienia ona sposób reprezentacji tekstu, ale nie rozwiązuje niezwiązanych z tym problemów rasteryzacji. Ustawienia eksportu opisują obie opcje.

Podobnie opcja Include layers określa, czy utworzone warstwy zostaną uwzględnione jako warstwy PDF; Affinity zaznacza, że jako warstwy PDF eksportowane są tylko nazwane warstwy. To ustawienie ma inne zastosowanie niż Rasterize. Brak wpisu warstwy PDF nie wystarcza, by stwierdzić, że grafika została zamieniona w piksele. Ustawienia eksportu opisują zasady dotyczące warstw.

Jak ustalić, co powoduje rasteryzację?

Przeprowadź kontrolowane porównanie, zanim zmienisz kilka ustawień naraz. Poniższa sekwencja diagnostyczna wynika z opisanych przez Affinity zasad eksportu; jest metodą rozwiązywania problemów, a nie gwarancją, że każda konstrukcja ma wektorowy odpowiednik.

  1. Utwórz neutralny dokument kontrolny. Dodaj jednolity prostokąt, prostą krzywą i krótki podpis tekstowy, na przykład „Próbka A”. Wyeksportuj plik z docelową zgodnością PDF, włączoną opcją Allow advanced features i ustawieniem Rasterize: Nothing.
  2. Wyeksportuj problematyczną grafikę dwukrotnie. Zachowaj te same ustawienia obszaru eksportu, zgodności, czcionek i pozostałych opcji. Zmień tylko Rasterize, tworząc jeden plik z ustawieniem Unsupported properties, a drugi z Nothing.
  3. Porównaj całą grafikę. Sprawdź, czy brakuje wypełnień, efektów, tekstu lub całych obiektów. Element obecny w pierwszym eksporcie, a nieobecny w drugim, może wskazywać na nieobsługiwaną konstrukcję.
  4. Upraszczaj po jednym podejrzanym elemencie. W kopii dokumentu usuń podejrzany efekt lub dopasowanie albo zastąp złożony wygląd prostszymi kształtami. Ponownie wyeksportuj plik z tymi samymi ustawieniami.
  5. Sprawdź docelową aplikację. Porównaj zapisany plik PDF w przeglądarce z jego wyglądem po zaimportowaniu do programu, który będzie go używać. Ze względu na ostrzeżenie Affinity dotyczące importowania zaawansowanych funkcji są to osobne etapy kontroli.

Na przykład załóżmy, że ilustracyjny emblemat zawiera okrąg, gradient liniowy i zastosowany efekt. Jeśli efekt zniknie w eksporcie z ustawieniem Nothing, najpierw porównaj eksporty z wyłączonym efektem, pozostawiając okrąg i gradient bez zmian. Jeśli zmieni się gradient, przed jego przebudowaniem sprawdź Allow advanced features. Ten przykład opisuje test do wykonania, a nie zmierzony rezultat.

Affinity oznacza warstwy z zastosowanymi efektami ikoną FX obok nazwy warstwy. Zaznacz warstwę i otwórz jej efekty z panelu Layers, aby sprawdzić konstrukcję. To konkretny punkt wyjścia przy analizowaniu wyglądu, który zmienia się podczas eksportu. Stosowanie efektów warstw opisuje wskaźnik i elementy sterujące.

Jeśli wymagany wygląd nadal zależy od nieobsługiwanego elementu, wybierz między uproszczeniem projektu na potrzeby wyjścia wektorowego a zachowaniem tego elementu jako zawartości rastrowej. Przykładowo, prostą sylwetkę z przesunięciem można przebudować jako osobny wypełniony kształt, jeśli taki wygląd jest akceptowalny. Taka zmiana modyfikuje grafikę; nie należy przedstawiać jej jako dokładnej konwersji dowolnego efektu.

Dlaczego umieszczone pliki PDF wymagają osobnej kontroli?

Umieszczony plik PDF ma własne zasady obsługi. Podczas edycji dokumentu Affinity wyświetla bitmapowy podgląd umieszczonego PDF, więc pikselizacja podglądu na obszarze roboczym sama w sobie nie dowodzi, że wyeksportowany PDF został zrasteryzowany. Ustawienie Passthrough na pasku kontekstowym domyślnie przekazuje PDF dalej w celu dokładnego odwzorowania, o ile jest to możliwe; w przeciwnym razie Affinity używa opcji Interpret. Umieszczanie zawartości wyjaśnia tę różnicę.

Zaznacz umieszczony PDF i sprawdź to ustawienie. Edycja osadzonego pliku PDF przekształca go w dokument Affinity i powoduje utratę opcji PDF Passthrough. Zmiana widoczności warstw umieszczonego PDF również przełącza sposób jego obsługi na Interpret. Jeśli zadanie polega na zachowaniu oryginalnego PDF, uwzględnij te zmiany przed dostosowaniem rozdzielczości eksportu. Umieszczanie zawartości opisuje oba ograniczenia.

Przeprowadź ukierunkowaną kontrolę wstępną umieszczonych plików PDF. W panelu Preflight kliknij Check Now; w razie potrzeby sprawdź kontrolę PDF Passthrough w aktywnym profilu. Affinity wymienia ostrzeżenia o rasteryzacji umieszczonych plików PDF z zastosowanymi dopasowaniami obrazu, efektami lub przezroczystością, a także o niezgodnych wersjach PDF, niezgodnych kolorach obiektów i nieobsługiwanych obszarach stron. Kontrola wstępna opisuje te warunki.

Wybierz korektę na podstawie ostrzeżenia: usuń niepotrzebny zastosowany efekt, wybierz zgodną wersję eksportu, jeśli pozwala na to program docelowy, albo popraw źródłowy PDF. Nie zakładaj, że włączenie Allow advanced features omija odrębnie opisane warunki przekazywania PDF.

Kontrola wstępna odróżnia również różnicę kolorów od niezgodności: w dokumentacji znajduje się komunikat, że umieszczony PDF, którego kolory obiektów różnią się od przestrzeni kolorów dokumentu, nadal może zostać przekazany dalej. Diagnozuj konkretny komunikat, zamiast traktować każdą różnicę jako przyczynę rasteryzacji. Kontrola wstępna wyjaśnia to rozróżnienie.

Czy wyższe DPI lub wyłączenie kompresji zachowa wektory?

Raster DPI określa rozdzielczość efektów, które zostaną zrasteryzowane. Downsample images kontroluje zmniejszanie rozdzielczości obrazów rastrowych, a Allow JPEG compression — kompresję zrasteryzowanych elementów. Te ustawienia wpływają na wynik rastrowy; nie zwiększają zbioru funkcji projektu eksportowanych jako wektory. Ustawienia eksportu opisują ich zastosowanie.

Jeśli zawartość rastrowa jest akceptowalna, dostosuj te ustawienia do przeznaczenia pliku i sprawdź wynik w docelowym rozmiarze. Jeśli wymagana jest wyłącznie grafika wektorowa, wróć do nieobsługiwanej konstrukcji. Zwiększenie DPI nie spełni tego wymagania, a wyłączenie kompresji JPEG nie zamieni istniejących pikseli w ścieżki.

Gdy PDF zawiera już całą wymaganą grafikę, sprawdź go w docelowej aplikacji do przeglądania lub edycji. Oceń zarówno wygląd, jak i w razie potrzeby strukturę obiektów: sam ostry obraz strony nie dowodzi, że każdy element jest geometrią wektorową. Zapisz poprawne ustawienia eksportu jako własny preset, wybierając Preferences > Create Preset w oknie dialogowym eksportu, zgodnie z opisem w Okno dialogowe eksportu. Zachowaj edytowalne źródło, aby przyszłe zmiany można było sprawdzać według tych samych zasad eksportu.

Źródła