Aby montować ultrapanoramiczne nagrania bez wymuszania proporcji 16:9, ustaw niestandardowe wymiary w pikselach osi czasu DaVinci Resolve, zachowaj proporcje materiału źródłowego przy użyciu skalowania Fit i eksportuj w tych samych wymiarach. Oto praktyczny sposób pracy na Macu w rozdzielczości 3440 × 1440.

Ten poradnik jest przeznaczony dla użytkowników Maca, którzy łączą ultrapanoramiczne nagrania ekranu, zwykłe klipy wideo i proste tytuły w jeden ultrapanoramiczny film. Instrukcje opierają się na Podręczniku referencyjnym DaVinci Resolve 21.1 firmy Blackmagic Design z września 2026 r., w tym na jego częściach dotyczących stron Edit, Fusion i Deliver. Podręcznik referencyjny DaVinci Resolve 21.1

Najpierw wybierz docelowe wymiary

Zacznij od określenia wymiarów gotowego pliku. Na przykład nagranie w rozdzielczości 3440 × 1440 może być montowane na osi czasu o wymiarach 3440 × 1440 i eksportowane w tej samej rozdzielczości. Resolve umożliwia ustawienie niestandardowych wymiarów klatki za pomocą pól szerokości i wysokości pod selektorem rozdzielczości osi czasu; nie musisz wybierać presetu 16:9. Podręcznik opisuje te pola jako rozmiar klatki używany „Do przetwarzania X × Y”. Podręcznik referencyjny, rozdział 6: Ustawienia projektu

Korzystaj z rzeczywistych wymiarów w pikselach, zamiast polegać na etykiecie „ultrapanoramiczny” lub „21:9”. Dzielenie 3440 przez 1440 daje około 2,389:1. To obliczenie dokładnie opisuje tę konkretną klatkę i pozwala uniknąć przypadkowego wyboru nieco innych proporcji.

Zanim zdecydujesz się na większy rozmiar eksportu, sprawdź swoją edycję Resolve. Według dokumentacji darmowa edycja obsługuje finalizację materiałów do 3840 × 2160 przy 60 kl./s. Przykład 3440 × 1440 mieści się w tych wymiarach. W przypadku materiału o szerokości 5120 pikseli użyj wersji Studio; nie zakładaj, że niewielka wysokość klatki pozwala ominąć limit UHD darmowej edycji. DaVinci Resolve Studio: możliwości edycji

Jeśli potrzebujesz mniejszej wersji kompozycji 5120 × 1440, przykładowa proporcjonalna redukcja to 3840 × 1080: pomnóż oba wymiary przez 0,75. Zachowuje to pierwotne proporcje klatki, ale zmniejsza liczbę dostępnych pikseli. To inny format docelowy niż plik w natywnej rozdzielczości 5120 × 1440.

Utwórz oś czasu z własnym formatem ultrapanoramicznym

Utwórz niestandardową oś czasu, zanim zaczniesz układać tytuły lub zmieniać kadrowanie klipów. Resolve domyślnie tworzy nowe osie czasu z ustawieniami projektu, ale obsługuje też indywidualne ustawienia osi czasu dotyczące formatu, monitorowania, wyjścia i koloru. Dzięki temu jedna oś czasu może mieć własne wymiary, bez konieczności stosowania ich we wszystkich osiach czasu w projekcie. Podręcznik referencyjny, rozdział 41: Tworzenie osi czasu i praca z nimi

  1. Otwórz stronę Edit i wybierz File > New Timeline albo naciśnij Command-N.
  2. Nadaj osi czasu łatwą do rozpoznania nazwę, na przykład Ultrawide 3440x1440.
  3. Odznacz Use Project Settings, aby wyświetlić indywidualne ustawienia. W podręczniku w tym oknie dialogowym pojawia się również nazwa Use Custom Settings.
  4. W sekcji Format, w niestandardowych polach rozmiaru klatki pod Timeline Resolution, wpisz 3440 jako szerokość i 1440 jako wysokość.
  5. Podczas pracy ze zwykłymi nagraniami ekranu na komputerze z pikselami kwadratowymi wybierz Square jako proporcje pikseli. Pozostaw opcję Use vertical resolution niezaznaczoną.
  6. Przed rozpoczęciem montażu ustaw docelową liczbę klatek na sekundę osi czasu. W tym przykładzie załóżmy, że nagranie źródłowe i planowany eksport mają po 30 kl./s.
  7. Dla opcji Mismatched Resolution wybierz Scale entire image to fit, a następnie utwórz oś czasu.

Te elementy sterujące i procedurę tworzenia osi czasu opisano w rozdziałach 6 i 41 Podręcznika referencyjnego Resolve 21.1. Aby zmienić ustawienia istniejącej osi czasu, kliknij jej pozycję prawym przyciskiem myszy w Media Pool i wybierz Timelines > Timeline Settings.

Jeśli zamiast tego korzystasz z ustawień dla całego projektu, analogiczne opcje geometrii znajdziesz w Project Settings > Master Settings, a domyślne dopasowanie klipów o niezgodnych wymiarach w Image Scaling > Input Scaling. Zanim zmienisz wartości, sprawdź, które ustawienia sterują daną osią czasu: oś używająca indywidualnych ustawień może różnić się od domyślnych ustawień projektu. Podręcznik referencyjny, rozdziały 6 i 41

Liczbę klatek na sekundę warto ustalić na wczesnym etapie. Blackmagic informuje, że ustawienie liczby klatek na sekundę osi czasu w projekcie staje się niedostępne po dodaniu materiałów do Media Pool, natomiast poszczególne osie czasu mają własne ustawienia formatu. Ustal docelową płynność odtwarzania podczas konfiguracji, zamiast traktować ją później jako kolejną zmianę szerokości i wysokości. Podręcznik referencyjny, rozdział 6

Zdecyduj, jak dopasować każdy klip o innych proporcjach

Na ultrapanoramicznej osi czasu mogą znaleźć się materiały o różnych proporcjach. Wybrana metoda skalowania decyduje o tym, czy Resolve zachowa całe źródło, przytnie jego krawędzie, czy zmieni jego proporcje. Blackmagic opisuje cztery metody skalowania wejściowego; poniższa tabela przedstawia ich praktyczne zastosowania. Podręcznik referencyjny, rozdział 6: Skalowanie obrazu

Metoda skalowania Efekt Kiedy ją wybrać
Scale entire image to fit Zachowuje proporcje i cały obraz; przy różnicy kształtów pozostawia niewykorzystane miejsce Nagrania ekranu, slajdy i diagramy, których krawędzie mają znaczenie
Scale full frame with crop Zachowuje proporcje i wypełnia klatkę; nadmiar obrazu wykracza poza jej obszar Materiały, które można celowo przekadrować
Center crop with no resizing Zachowuje źródłowy rozmiar w pikselach; większe obrazy są przycinane, a mniejsze pozostawiają wolne miejsce Celowa praca z rozmiarem w pikselach
Stretch frame to all corners Niezależnie zmienia wymiary obrazu, aby dopasować go do obu wymiarów klatki Materiały, które wymagają takiego dopasowania, a nie zwykłe nagrania z pikselami kwadratowymi

Aby ustawić metodę dla konkretnego klipu na osi czasu, otwórz Inspector > Video > Retime and Scaling i zmień opcję Scaling z Project Settings na odpowiednie ustawienie. Dostępne opcje to Crop, Fit, Fill i Stretch. Wybierz Fit, jeśli priorytetem jest zachowanie całego materiału źródłowego. Podręcznik referencyjny, rozdział 57: Kompozycja i przekształcenia na osi czasu

Dobrym punktem wyjścia jest dopasowanie nagrań ekranu i diagramów, a następnie indywidualna decyzja, czy pozostałe ujęcia można wypełnić i przekadrować. Dzięki temu automatyczne przycięcie nie usunie menu, etykiety ani innego szczegółu niezbędnego do zrozumienia nagrania.

Poznaj różnicę między dopasowaniem a wypełnieniem na konkretnym przykładzie

Rozważmy przykładowy klip 1920 × 1080 na osi czasu o wymiarach 3440 × 1440. Poniższe obliczenia zakładają piksele kwadratowe, wyśrodkowane położenie oraz brak dodatkowych przekształceń. Opisują geometrię, a nie zmierzony efekt renderowania.

Przy Fit współczynnik skali jest mniejszą z wartości 3440 ÷ 1920 i 1440 ÷ 1080, czyli około 1,333. Klip ma wtedy wymiary 2560 × 1440. W poziomie pozostaje 880 pikseli wolnego miejsca, czyli po wyśrodkowaniu 440 pikseli z każdej strony klipu.

Przy Fill współczynnik skali jest większą z tych wartości i wynosi około 1,792. Klip ma wtedy wymiary 3440 × 1935. Wypełnia szerokość, ale jego wysokość przekracza wymiary osi czasu o 495 pikseli. Po wyśrodkowaniu oznacza to usunięcie około 247,5 piksela zarówno z górnej, jak i dolnej krawędzi przeskalowanego obrazu.

To pokazuje, dlaczego nagranie 16:9 nie może jednocześnie wypełniać ultrapanoramicznej klatki, zachować wszystkich krawędzi i utrzymać swoich proporcji. Zdecyduj, co jest ważne w danym ujęciu. W demonstracji na pulpicie zachowanie czytelnych elementów sterujących może uzasadniać pozostawienie wolnego miejsca po bokach; w przypadku prostej grafiki możesz przeprojektować układ tak, by wykorzystać szersze płótno.

Jeśli wybierzesz Fill, sprawdź rezultat i w razie potrzeby zmień położenie klipu w Inspectorze. Zmiana położenia pozwala zdecydować, która część obrazu pozostanie widoczna; nie eliminuje przycięcia wynikającego z geometrii. Resolve opisuje elementy sterujące przekształcaniem i przycinaniem na stronie Edit w rozdziale 57.

Zachowaj właściwy rozmiar tytułów i grafik Fusion

Fusion może wyświetlać inny rozmiar obrazu niż oś czasu Edit, nie sygnalizując przy tym błędu. Blackmagic wyjaśnia, że kompozycje Fusion nie mają jednego uniwersalnego rozmiaru: początkowe wymiary obrazu mogą wynikać z materiału źródłowego, natomiast generowane obrazy zwykle korzystają z kontekstu danej kompozycji. Wyjście Fusion wraca następnie na oś czasu Edit zgodnie z ustawieniami skalowania obrazu w Resolve. Podręcznik referencyjny, rozdział 75: Sterowanie przetwarzaniem i rozdzielczością obrazu

Na przykład otwarcie w Fusion klipu źródłowego o wyższej rozdzielczości może ujawnić rozdzielczość tego źródła, nawet gdy oś czasu Edit ma mniejsze wymiary. Nie dodawaj zmiany rozmiaru do 1920 × 1080 tylko dlatego, że podgląd węzła pokazuje nieoczekiwany rozmiar. Najpierw sprawdź wymiary obrazu przepływającego przez węzły oraz skalowanie stosowane, gdy wynik trafia na oś czasu.

W kompozycji łączącej neutralny tekst lub grafikę z tłem ustaw docelowe płótno za pomocą wejścia tła w węźle Merge. Blackmagic informuje, że to wejście określa rozdzielczość wyjściową węzła Merge. Węzeł Background ustawiony na docelowy rozmiar klatki to sprawdzony sposób kontrolowania wymiarów płótna; umieść i przeskaluj na nim elementy pierwszego planu, a następnie sprawdź rezultat na stronie Edit. Podręcznik referencyjny, rozdział 75

Eksportuj ultrapanoramiczny plik i sprawdź go na Macu

Wymiary eksportu wymagają osobnego sprawdzenia. Gdy skalowanie wyjściowe odpowiada ustawieniom osi czasu, rozdzielczość na stronie Deliver Resolve zwykle zgadza się z rozdzielczością osi, ale ustawienie renderowania może ją nadpisać. Przed renderowaniem sprawdź rzeczywistą szerokość i wysokość. Podręcznik referencyjny, rozdział 11: Rozdzielczość formatu na stronie Delivery

  1. Otwórz stronę Deliver i wybierz Custom Export.
  2. Wybierz Single Clip, aby utworzyć jeden gotowy film.
  3. Wybierz obsługiwany format wyjściowy i kodek. W przypadku standardowego pliku do odtwarzania Resolve opisuje konfigurację głównego pliku H.264 z użyciem QuickTime i H.264; upewnij się, że wybrany koder obsługuje docelowe niestandardowe wymiary.
  4. Sprawdź opcję Resolution i w razie potrzeby wpisz 3440 × 1440. Sprawdź też docelową liczbę klatek na sekundę.
  5. Jeśli film zawiera dźwięk, włącz eksport audio i sprawdź wybór magistrali wyjściowej.
  6. Wybierz nazwę pliku i lokalizację, dodaj zadanie do kolejki renderowania i najpierw wyrenderuj krótki reprezentatywny fragment.

Blackmagic opisuje elementy sterujące eksportem, konfigurację głównego pliku H.264 i wybór wyjścia audio w rozdziale 187: Renderowanie materiałów. Jeśli wybrany format lub koder odrzuca podane wymiary, wybierz inną obsługiwaną kombinację i powtórz krótki test przed wyrenderowaniem całej osi czasu.

Otwórz wyeksportowany test w QuickTime Player, a następnie wybierz Window > Show Movie Inspector albo naciśnij Command-I. Według dokumentacji Apple inspektor pokazuje informacje o wideo, w tym rozdzielczość, proporcje obrazu, format kompresji i liczbę klatek na sekundę. Upewnij się, że podana rozdzielczość to 3440 × 1440. Wyświetlanie informacji o pliku multimedialnym w QuickTime Player na Macu

Oprócz sprawdzenia metadanych obejrzyj testowy plik. Sprawdź krawędzie nagrania ekranu, proporcje prostego koła lub kwadratu, położenie tytułów oraz przejścia między klipami o różnych kształtach. Dzięki temu wykryjesz problemy z kompozycją, których nie ujawni sama prawidłowa rozdzielczość.

Sprawdź przyczynę nieoczekiwanych pasów, przycięcia lub rozciągnięcia

Na podstawie objawów zdecyduj, które ustawienie sprawdzić w pierwszej kolejności. Poniższa kolejność uwzględnia rozróżnienie Resolve między skalowaniem wejściowym, przekształceniami klipu, przetwarzaniem Fusion i skalowaniem wyjściowym. Podręcznik referencyjny, rozdziały 11, 57 i 75

  • Plik ma rozdzielczość 1920 × 1080: sprawdź rozdzielczość w Deliver i ustawienia skalowania wyjściowego, a następnie format aktywnej osi czasu.
  • W ultrapanoramicznym filmie po bokach klipu 16:9 jest wolne miejsce: sprawdź, czy wybrano Fit. Takie miejsce jest oczekiwane, gdy zachowywany jest cały obraz.
  • Znikają krawędzie: sprawdź skalowanie Fill, powiększenie i przycinanie w Inspectorze oraz węzły Fusion zmieniające rozmiar lub przycinające obraz.
  • Koła stają się owalami: sprawdź skalowanie Stretch, niezależne ustawienia powiększenia w poziomie i pionie oraz proporcje pikseli.
  • Grafika znajduje się na nieoczekiwanie wąskim płótnie: sprawdź wymiary obrazu w Fusion oraz wejście tła określające wyjście węzła Merge.

Sprawdź też Timeline > Output Blanking, jeśli pozostają niewyjaśnione czarne obszary. Blackmagic opisuje output blanking jako końcową operację, która zakrywa czernią części obrazu. Dodanie blankingu do klatki 16:9 nie zmienia jej rozdzielczości w pikselach na ultrapanoramiczną. Podręcznik referencyjny, rozdział 11: Output Blanking

Dopilnuj, by zgadzały się trzy wartości: docelowe wymiary osi czasu, wybrany sposób dopasowania materiałów o innych proporcjach oraz wymiary wyeksportowanego pliku. Gdy wszystko jest zgodne, możesz świadomie kadrować każdy klip, zachowując prawdziwie ultrapanoramiczny format docelowy.

Źródła