Aby wyróżnić wiersz na podstawie wyniku formuły w innej komórce w Numbers na Macu, użyj komórek pomocniczych i reguł wyróżniania odwołujących się do komórek. W tym przewodniku wiersz z liczbą obiektów zmienia kolor, gdy obliczony status przyjmuje wartość Ready.

Jak reguły wyróżniania w Numbers wpływają na rozwiązanie

Apple opisuje wyróżnianie warunkowe jako test dotyczący wartości samej wyróżnianej komórki, w tym porównania z inną komórką. W podręczniku Apple nie ma reguły dowolnej formuły, która kolorowałaby cały wiersz na podstawie niezwiązanego z nim statusu. Używanie warunków komórek w Numbers na Macu.

Poniższe obejście łączy opisane porównania z formułami. Każda komórka pomocnicza zwraca wartość odpowiadającej jej widocznej komórki, gdy status to Ready, a w przeciwnym razie inną wartość. Reguła równości sprawia następnie, że każda widoczna komórka reaguje na status. To metoda pochodna, a nie opublikowany przez Apple przepis na wyróżnianie wierszy.

W tym przykładzie widoczny wiersz składa się z trzech komórek: nazwy obiektu, liczby i obliczonego statusu. Dwie dodatkowe kolumny zawierają komórki pomocnicze. Użyj zwykłej tabeli z niepołączonymi komórkami i kompletnymi danymi przykładowymi; pomocnicza komórka liczbowa zakłada, że liczby są nieujemnymi liczbami całkowitymi.

Utwórz przykładową tabelę i formułę statusu

Utwórz tabelę z pięcioma kolumnami i czterema wierszami, w tym jednym wierszem nagłówka. Wpisz poniższe nagłówki i dane wejściowe. Pozostaw komórki oznaczone „Formuła” puste do następnych kroków; etykiety wskazują, co należy w nich wpisać.

Wiersz A: Obiekt B: Liczba C: Status D: Pomocnicza nazwa obiektu E: Pomocnicza liczba
2 Kostki 8 Formuła Formuła Formuła
3 Krążki 12 Formuła Formuła Formuła
4 Stożki 15 Formuła Formuła Formuła

Celem przykładowego zadania jest wskazanie grup obiektów zawierających co najmniej 12 elementów. Kliknij C2, wpisz poniższą formułę i naciśnij Return. Wpisanie = otwiera Edytor formuł; Apple opisuje >= jako obsługiwany operator porównania. Obliczanie wartości na podstawie danych w komórkach tabeli w Numbers na Macu.

=IF(B2>=12,"Ready","Pending")

Funkcja IF zwraca jedną wartość, gdy warunek jest prawdziwy, a inną, gdy jest fałszywy. W tym przypadku liczba 12 lub większa daje wynik Ready; mniejsza liczba daje wynik Pending. Obie gałęzie są jawne, więc żaden wynik nie zależy od pominiętego argumentu. IF.

Zaznacz C2, przesuń wskaźnik nad obramowanie zaznaczenia, aż pojawi się żółty uchwyt autowypełniania, i przeciągnij go w dół do C4. Autowypełnianie kopiuje formuły i formatowanie oraz zastępuje zawartość komórek docelowych, więc używaj go tylko w odpowiednich komórkach z formułami. Autowypełnianie komórek w Numbers na Macu.

Przed przejściem dalej sprawdź wyniki: C2 powinno wyświetlać Pending, a C3 i C4 powinny wyświetlać Ready. W skopiowanych formułach odwołania do liczby muszą wynosić odpowiednio B3 i B4. Apple wyjaśnia, jak odwołania względne dostosowują się podczas kopiowania formuł. Odwoływanie się do komórek w formułach.

W tych przykładach argumenty funkcji są oddzielone przecinkami. Jeśli w Twoich ustawieniach separatorem dziesiętnym jest przecinek, użyj średników do oddzielania argumentów. Przegląd funkcji.

Utwórz komórki pomocnicze, które pasują tylko wtedy, gdy wiersz jest gotowy

Wpisz tę formułę w D2:

=IF($C2="Ready",A2,A2&" pending")

Gdy status to Ready, komórka pomocnicza zwraca niezmienioną nazwę obiektu. W przeciwnym razie dopisuje pending, dzięki czemu wartość pomocnicza różni się od pierwotnej nazwy. Apple opisuje & jako operator łączenia tekstu lub zawartości wskazanych komórek. Używanie operatorów ciągów znaków i symboli wieloznacznych.

Wpisz tę formułę w E2:

=IF($C2="Ready",B2,-1)

Komórka pomocnicza liczby zwraca rzeczywistą liczbę dla gotowego wiersza, a -1 dla wiersza oczekującego. Ponieważ w tym przykładzie dozwolone są wyłącznie liczby nieujemne, -1 nie może przypadkowo być równe prawidłowej liczbie. Ten wybór wynika z podanych warunków wejściowych; nie używaj go bez zmian w kolumnie, która może zawierać wartości ujemne.

W obu formułach $C2 blokuje kolumnę statusu, pozostawiając wiersz względny. Zapis $C$2 zablokowałby oba elementy, przez co kopiowane komórki pomocnicze nadal odczytywałyby status pierwszego wiersza danych. Odwoływanie się do komórek w formułach.

Autowypełnij zakres D2:E2 w dół do wiersza 4. Komórki pomocnicze powinny zwrócić poniższe wartości. Są to oczekiwane wyniki obliczeń dla syntetycznych danych wejściowych, a nie wyniki zaobserwowane w działającej aplikacji Numbers.

Wiersz Status Pomocnicza nazwa obiektu Pomocnicza liczba Oczekiwane wyróżnienie
2 Pending Kostki pending -1 Brak
3 Ready Krążki 12 A3:C3
4 Ready Stożki 15 A4:C4

Ten układ dopasowania stanowi kluczową wskazówkę: dla każdej widocznej kolumny sprawdź, czy jej komórka pomocnicza jest równa widocznej wartości tylko wtedy, gdy status spełnia warunek. Jeśli równość może wystąpić również w drugiej gałęzi, popraw komórkę pomocniczą przed dodaniem formatowania.

Zastosuj reguły wyróżniania do widocznych komórek

Dla każdej komórki docelowej otwórz Format → Komórka → Wyróżnianie warunkowe → Dodaj regułę. Wybierz odpowiedni warunek równości tekstu lub liczby. W przypadku porównania z komórką pomocniczą użyj przycisku odwołania do komórki i wybierz komórkę pomocniczą; ustaw ten sam kolor wypełnienia dla wszystkich trzech widocznych komórek, a następnie kliknij Gotowe. Używanie warunków komórek w Numbers na Macu.

Cel Konfigurowane porównanie
A2 Tekst jest równy wartości z wskazanej komórki D2
B2 Liczba jest równa wartości z wskazanej komórki E2
C2 Tekst jest równy wpisanej wartości Ready

Użyj dokładnego warunku równości tekstu dla nazwy obiektu. Warunek „zawiera” zniweczyłby ten projekt, ponieważ pomocnicza wartość dla oczekującego wiersza nadal zawiera pierwotną nazwę.

W tym niewielkim przykładzie powtórz trzy porównania w wierszach 3 i 4, zmieniając każde odwołanie do komórki pomocniczej tak, aby wskazywało własny wiersz. A zatem A3 porównuje się z D3, B3 porównuje się z E3, a wszystkie komórki statusu porównuje się z Ready. Jawne ustawienie dziewięciu komórek pozwala uniknąć polegania na niezweryfikowanych zmianach odwołań podczas rozmieszczania reguł.

Nie wskazuj D2 we wszystkich komórkach obiektów ani E2 we wszystkich komórkach liczb: każdy wiersz ma własne komórki pomocnicze. Podobnie porównanie wszystkich trzech widocznych komórek bezpośrednio z Ready nie zadziała — nazwy obiektów i liczby zawierają inne wartości.

Gdy porównania działają, zaznacz kolumny pomocnicze D i E, otwórz menu strzałki w dół na zaznaczonej literze kolumny i wybierz Ukryj zaznaczone kolumny. Apple wyraźnie dopuszcza ukrywanie kolumn, których dane nadal są potrzebne formułom. Widoczna tabela będzie miała trzy kolumny, więc dopasowane wypełnienie obejmie cały widoczny wiersz danych. Dodawanie lub usuwanie wierszy i kolumn w Numbers na Macu.

Sprawdź próg i znajdź przyczynę nieoczekiwanych wyników

Przetestuj zmianę w obu kierunkach. Zmień B2 z 8 na 12: jego status powinien zmienić się na Ready, komórki pomocnicze powinny do siebie pasować, a A2:C2 powinno otrzymać wybrane wypełnienie. Zmień tę wartość na 11: status powinien zmienić się na Pending, a wiersz powinien wrócić do formatowania bazowego. Formuły aktualizują wyniki, gdy zmieniają się dane wejściowe, do których się odwołują. Przegląd formuł.

Jeśli wynik jest inny, najpierw sprawdź obliczenia, a dopiero potem wygląd:

  1. Sprawdź status. Upewnij się, że liczba została wprowadzona jako liczba, a formuła zwraca oczekiwany tekst. Jeśli Numbers wyświetla ikonę błędu formuły, kliknij ją, aby odczytać komunikat. Obliczanie wartości na podstawie danych w komórkach tabeli w Numbers na Macu.
  2. Sprawdź równość wartości pomocniczych. W gotowym wierszu każda komórka pomocnicza musi być równa odpowiadającej jej widocznej wartości. W oczekującym wierszu obie wartości muszą się różnić.
  3. Sprawdź odwołanie w regule. Upewnij się, że każda komórka docelowa porównuje się z komórką pomocniczą z tego samego wiersza.
  4. Sprawdź nakładające się reguły. Numbers stosuje pierwszą pasującą regułę wyróżniania; w razie potrzeby przenieś zamierzoną regułę nad regułę konkurencyjną. Używanie warunków komórek w Numbers na Macu.

Dostosuj metodę, nie zmieniając po cichu jej założeń

W przypadku innego warunku dotyczącego liczby obiektów zmień formułę w kolumnie C, zachowując wyniki Ready i Pending. Komórki pomocnicze nadal będą mogły reagować na ten status. W przypadku dodania kolejnej widocznej kolumny zaprojektuj kolejną komórkę pomocniczą, której gałęzie dopasowania i braku dopasowania będą odpowiednie dla typu danych tej kolumny.

Nie uwzględniaj pustych ani niekompletnych wierszy w tym przykładzie, dopóki nie określisz, co mają oznaczać. Brak liczby to inny warunek wejściowy niż potwierdzona liczba zero. Podobnie wartość zastępczą dla liczb trzeba zmienić, jeśli nowe zadanie dopuszcza wartości ujemne. Nie zastępuj formuł w komórkach pomocniczych wklejonymi wynikami, ponieważ usunie to ich zależność od statusu.

Każda z użytych tu formuł zwraca jedną wartość w komórce; nie wymaga działania na tablicach ani rozlewania wyników. Jeśli dostosowujesz istniejący arkusz oparty na tablicach, zachowaj jawny, możliwy do sprawdzenia status dla każdego wiersza, zamiast zakładać, że jeden wynik tablicowy zapewni pokazane tu wartości do porównania.

Wygląd wykresu traktuj jako osobne zadanie. Apple opisuje formatowanie wykresów za pomocą ustawień wykresu i serii danych; ta metoda wyróżniania tabel nie zawiera instrukcji kolorowania wykresów. W podręczniku dotyczącym wykresów Apple wskazuje też, że zmiany wyglądu dotyczą całej serii, a nie pojedynczego punktu danych w tej serii. Zmienianie wyglądu słupków, wycinków i innych elementów w Numbers na Macu.

Zanim rozszerzysz tabelę, sprawdź jeden wiersz spełniający warunek i jeden go niespełniający, a następnie skontroluj status, komórki pomocnicze i porównania w każdym dodanym wierszu. Gdy te zależności są prawidłowe, wypełnienie widocznego wiersza będzie reagować na wynik formuły, a pierwotne nazwy obiektów i liczby pozostaną dostępne do edycji.

Źródła