Aby łączniki draw.io pozostały połączone z kształtami na Macu, połącz ich końce z kształtami i przed zwolnieniem przycisku sprawdź podświetlone miejsce połączenia. Użyj połączeń stałych, gdy każdy koniec ma pozostać w określonym punkcie; użyj połączeń swobodnych, gdy miejsce połączenia może przesuwać się po obwodzie kształtu. Oficjalny przewodnik po łącznikach

Ten przewodnik dotyczy rozmieszczania prostego diagramu w draw.io na Macu: trzech prostokątów oznaczonych Node A, Node B i Node C, połączonych kolejno. Celem jest przesuwanie poszczególnych węzłów z zachowaniem ich połączeń, a następnie, w razie potrzeby, skorygowanie przebiegu linii.

Wybierz, czy łącznik ma zachować to samo miejsce połączenia

draw.io obsługuje dwa sposoby łączenia. Połączenie stałe pozostaje w określonym punkcie kształtu podczas jego przesuwania. Połączenie swobodne pozostaje połączone, ale może przesuwać się po obwodzie, gdy zmienia się położenie kształtu lub przebieg łącznika. Każdy koniec może używać innego sposobu. Połączenia stałe i swobodne

Zanim cokolwiek zmienisz, zdecyduj, co w Twoim diagramie oznacza „pozostaje połączone”:

Oczekiwany rezultat Wybierane połączenie Co sprawdzić po przesunięciu
Linia podąża za węzłem, ale może zmieniać stronę Swobodne Koniec nadal łączy się z właściwym węzłem
Linia zawsze używa określonego punktu, na przykład środka prawej krawędzi Stałe Koniec pozostaje w tym punkcie
Jeden węzeł wymaga konkretnego miejsca połączenia, a drugie może się dostosować Stałe na jednym końcu, swobodne na drugim Sprawdź każdy koniec osobno

Wybór ten odpowiada sposobom łączenia opisanym w porównaniu łączników draw.io.

Przydatna diagnostyka polega na rozróżnieniu trzech obserwacji: koniec pozostaje w miejscu, koniec zmienia stronę albo linia tworzy niezgrabne załamanie. Druga sytuacja może być normalnym zachowaniem połączenia swobodnego. Trzecia dotyczy przebiegu linii. Najpierw sprawdź połączenie, aby nie tracić czasu na zmianę kształtu linii, której koniec nadal wymaga ponownego połączenia.

Twórz połączenia stałe, które podążają za kształtami

W przykładowym diagramie umieść Node A, Node B i Node C w poziomym rzędzie. Połącz prawy punkt Node A z lewym punktem Node B, a następnie powtórz tę czynność między Node B i Node C. To przykładowy układ, a nie opis testu aplikacji.

Wyświetl punkty połączeń na Macu

Kliknij puste miejsce, aby nic nie było zaznaczone. Na karcie Diagram w panelu formatowania sprawdź, czy włączono opcję Connection Points. W trybie Classic możesz też użyć View > Connection Points. Udokumentowany skrót na Macu to Option+Shift+O; przełącza widoczność, więc sprawdź rezultat, zamiast naciskać go wielokrotnie. Najedź kursorem na kształt i poszukaj małych krzyżyków. Opcje widoczności punktów połączeń

Połącz węzły, korzystając z podświetlonych punktów

  1. Najedź kursorem na Node A i znajdź punkt połączenia na jego prawej krawędzi.
  2. Przesuń kursor na ten punkt, aż podświetli się na zielono, a następnie przeciągnij z niego linię w stronę Node B.
  3. Najedź kursorem na punkt połączenia po lewej stronie Node B.
  4. Zwolnij przycisk, gdy ten punkt podświetli się na zielono.
  5. Powtórz te czynności, przeciągając linię z prawego punktu Node B do lewego punktu Node C.

Ta procedura odpowiada udokumentowanym instrukcjom rysowania łączników stałych. Stały koniec zaznaczonego łącznika oznacza zielony krzyżyk. Rysowanie łączników stałych

Zaznacz teraz Node B i przeciągnij go za korpus w nowe miejsce poniżej rzędu. Pozostaw Node A i Node C na miejscu. Zgodnie z opisanym zachowaniem połączeń stałych końce łączników pozostają w wybranych punktach połączenia podczas przesuwania kształtu. Wykonując tę próbę, zaznacz i przeciągnij sam kształt, a nie uchwyt łącznika. Przesuwanie kształtów i sprawdzanie połączeń stałych

Sprawdź osobno oba łączniki. W tym przykładzie jeden powinien nadal łączyć Node A z Node B, a drugi — Node B z Node C. Przesunięcie jednego węzła to przydatna praktyczna próba: przesunięcie całego układu naraz dostarcza mniej informacji o tym, czy każdy koniec podąża za swoim węzłem.

Napraw koniec, który tylko pozornie dotyka kształtu

Jeśli podczas próby przesuwania koniec łącznika pozostaje w miejscu, najpierw sprawdź właśnie ten koniec. Zaznacz łącznik, przeciągnij jego koniec do punktu połączenia właściwego kształtu i zwolnij przycisk, gdy punkt podświetli się na zielono. W razie potrzeby powtórz czynność na drugim końcu. W dokumentacji draw.io opisano upuszczenie przeciąganego końca łącznika na punkt połączenia jako sposób łączenia kształtów. Łączenie końców łącznika z punktami połączeń

W przypadku połączenia swobodnego przeciągnij koniec nad właściwy kształt i zwolnij przycisk, gdy kontur kształtu będzie niebieski. Swobodny koniec jest oznaczony niebieskim kółkiem. Zwracaj uwagę na te widoczne sygnały, zamiast oceniać połączenie wyłącznie na podstawie tego, czy linia zdaje się dotykać krawędzi. Wskaźniki połączeń swobodnych

Po ponownym połączeniu przesuń jeszcze raz sam węzeł docelowy. Jeśli koniec podąża za nim, ale zmienia stronę, zdecyduj, czy taka swoboda pasuje do diagramu. Jeśli koniec ma pozostać na lewej lub prawej krawędzi, połącz go z odpowiednim stałym punktem.

Dodaj własne punkty połączeń, gdy domyślne nie pasują

Jeśli kształt nie ma odpowiedniego punktu, otwórz jego menu kontekstowe i wybierz Edit Connection Points. Udokumentowany skrót na Macu to Option+Shift+K. W edytorze wizualnym kliknij dwukrotnie miejsce, w którym chcesz dodać punkt; włączone przyciąganie do siatki wpływa na jego położenie. Następnie użyj tego punktu dla łącznika. Możesz też użyć bezpośredniego polecenia z menu kontekstowego Add Connection Point, ale dokumentacja informuje, że jest ono niedostępne dla obróconych lub odbitych kształtów. Edytowanie punktów połączeń kształtu

Na potrzeby tego zadania, podczas łączenia korzystaj z widocznych punktów i nie przytrzymuj klawiszy modyfikujących. Oficjalna strona o punktach połączeń i strona ze skrótami klawiszowymi podają sprzeczne opisy działania klawiszy Alt i Shift podczas upuszczania końców. W odniesieniu do Maca w zestawieniu skrótów Alt odpowiada klawiszowi Option. Procedura z widocznymi punktami pozwala uniknąć polegania na sprzecznych wskazówkach. Instrukcje dotyczące punktów połączeń, informacje o klawiszach modyfikujących

Popraw załamania po potwierdzeniu, że końce są połączone

Połączenie stałe określa miejsce, w którym łącznik styka się z kształtem; przebieg środkowej części łącznika jest kontrolowany osobno przez punkty pośrednie i trasowanie. Zaznaczone łączniki mają uchwyty punktów pośrednich, a ich przesuwanie zmienia przebieg linii. Stały koniec pozostaje w swoim punkcie połączenia, podczas gdy swobodny koniec może przesuwać się po obwodzie podczas takich zmian. Przebieg łączników i punkty pośrednie

Jeśli wcześniejszy objazd nie jest już potrzebny, zaznacz tylko ten łącznik. W panelu formatowania otwórz Arrange, wybierz Reset, a następnie Waypoints. Łącznik powróci do bardziej bezpośredniej trasy. Resetowanie punktów pośrednich pozostawia etykiety łącznika na miejscu, więc sprawdź je później. W razie potrzeby użyj Reset > Label Positions; zablokowane etykiety pozostaną w swoich położeniach. Resetowanie punktów pośrednich i etykiet

Aby uzyskać celowo ukształtowaną trasę, zaznacz łącznik i włącz Follow Terminals w sekcji Effects na karcie Style. Zgodnie z dokumentacją draw.io ta opcja przesuwa ręcznie ustawione punkty pośrednie podczas przesuwania połączonego kształtu. Sprawdź przebieg po zmianie położenia; zachowanie połączenia końców i czytelny przebieg linii to osobne wymagania. Przesuwanie punktów pośrednich wraz z połączonymi kształtami

Jeśli chcesz, aby trasy omijały inne kształty, zaznacz łącznik i wybierz Style > Waypoints > Auto-route around shapes. Zgodnie z dokumentacją trasowanie aktualizuje się po przesunięciu lub zmianie rozmiaru połączonych kształtów. Ręczne przeciągnięcie łącznika w celu dodania punktów pośrednich wyłącza automatyczne trasowanie. Automatyczne trasowanie nie działa również wewnątrz kontenerów, które automatycznie rozmieszczają swoją zawartość. Automatyczne trasowanie i jego ograniczenia

Nie używaj ustawień, które rozwiązują inny problem

Opcja Snap to Point powoduje, że podczas przesuwania kształtów lub łączników łącznik korzysta z najbliższego zdefiniowanego punktu połączenia. Ponieważ najbliższy punkt może się zmienić, funkcja ta jest przydatna, gdy chcesz wybierać miejsca zakotwiczenia, ale dopuszczasz przełączanie końca między nimi. Jeśli koniec ma pozostać w jednym określonym punkcie, użyj połączenia stałego. Jak działa przyciąganie do punktów zakotwiczenia

Podobnie udokumentowane polecenie Arrange > Layout > Orthogonal Routing wyznacza nową trasę łączników jednorazowo; nie włącza ciągłego automatycznego trasowania. Wybierz je, aby jednorazowo uporządkować diagram, a opcję Auto-route around shapes, jeśli chcesz, by kolejne przesunięcia powodowały wyznaczanie nowych tras. Jednorazowe i automatyczne trasowanie

Na koniec przesuń samodzielnie Node B i sprawdź wszystkie cztery końce łączników, a następnie obejrzyj załamania i etykiety. Dzięki takiej kolejności łatwo ocenisz rezultat: właściwe węzły pozostają połączone, stałe końce zachowują wybrane punkty, a trasy są czytelne w nowym układzie.

Źródła