Om draw.io-verbindingslijnen op een Mac vast te houden aan vormen, verbind je de uiteinden met de vormen en controleer je de gemarkeerde verbinding voordat je loslaat. Gebruik vaste verbindingen wanneer elk uiteinde op een specifiek punt moet blijven; gebruik zwevende verbindingen wanneer de verbinding langs de omtrek van de vorm mag verschuiven. Officiële gids voor verbindingslijnen

Deze gids richt zich op het herschikken van een eenvoudig diagram in draw.io op een Mac: drie rechthoeken met de labels Node A, Node B en Node C, die achter elkaar zijn verbonden. Het doel is om afzonderlijke knooppunten te verplaatsen met behoud van hun verbindingen en vervolgens zo nodig de lijnroutes aan te passen.

Kies of de verbindingslijn hetzelfde bevestigingspunt moet behouden

draw.io ondersteunt twee soorten verbindingen. Een vaste verbinding blijft op een bepaald punt van een vorm wanneer je die verplaatst. Een zwevende verbinding blijft verbonden, maar kan langs de omtrek verschuiven wanneer de positie van de vorm of de route van de verbindingslijn verandert. Elk uiteinde kan een ander type verbinding gebruiken. Vaste en zwevende verbindingen

Bepaal voordat je iets wijzigt wat ‘verbonden blijven’ voor je diagram betekent:

Gewenst resultaat Te kiezen verbinding Wat je na het verplaatsen controleert
De lijn volgt het knooppunt en mag van kant veranderen Zwevend Het uiteinde raakt nog steeds het bedoelde knooppunt
De lijn gebruikt altijd een bepaald punt, zoals het midden van de rechterzijde Vast Het uiteinde blijft op dat punt
Eén knooppunt vereist een specifiek bevestigingspunt, terwijl het andere zich mag aanpassen Vast aan het ene uiteinde, zwevend aan het andere Controleer elk uiteinde afzonderlijk

Deze keuzes volgen de verbindingswijzen die zijn beschreven in draw.io’s vergelijking van verbindingslijnen.

Een handige diagnose is om drie dingen afzonderlijk te bekijken: een eindpunt blijft achter, een eindpunt verandert van kant of de lijn krijgt een onhandige knik. Het tweede kan normaal gedrag zijn voor een zwevende verbinding. Het derde heeft met de routering te maken. Controleer eerst de verbinding, zodat je geen tijd besteedt aan het aanpassen van een lijn waarvan het eindpunt nog opnieuw moet worden verbonden.

Maak vaste verbindingen die je vormen volgen

Plaats voor het voorbeeld Node A, Node B en Node C op een horizontale rij. Verbind het punt aan de rechterkant van Node A met het punt aan de linkerkant van Node B en herhaal dit tussen Node B en Node C. Dit is een voorbeeldopstelling, geen gerapporteerde test van de toepassing.

Maak verbindingspunten zichtbaar op een Mac

Klik op een leeg gebied zodat niets is geselecteerd. Zorg ervoor dat Connection Points is ingeschakeld op het tabblad Diagram in het opmaakpaneel. In de klassieke modus kun je ook View > Connection Points gebruiken. De gedocumenteerde Mac-sneltoets is Option+Shift+O; hiermee schakel je de zichtbaarheid om, dus controleer het resultaat in plaats van de toets herhaaldelijk in te drukken. Beweeg de aanwijzer over een vorm om de kleine kruisjes te zien. Instellingen voor de zichtbaarheid van verbindingspunten

Verbind de knooppunten via de gemarkeerde punten

  1. Beweeg de aanwijzer over Node A en zoek het verbindingspunt aan de rechterrand.
  2. Beweeg de aanwijzer naar dat punt totdat het groen wordt gemarkeerd en sleep het vervolgens naar Node B.
  3. Beweeg de aanwijzer over het verbindingspunt aan de linkerkant van Node B.
  4. Laat los zodra dat punt groen is gemarkeerd.
  5. Herhaal dit vanaf het punt aan de rechterkant van Node B naar het punt aan de linkerkant van Node C.

Dit volgt de gedocumenteerde procedure voor het tekenen van vaste verbindingslijnen. Het vaste uiteinde van de geselecteerde verbindingslijn wordt aangegeven met een groen kruis. Vaste verbindingslijnen tekenen

Selecteer nu Node B en sleep het aan de vorm zelf naar een nieuwe positie onder de rij. Laat Node A en Node C op hun plek staan. Volgens de gedocumenteerde werking van vaste verbindingen blijven de uiteinden van de verbindingslijn op hun gekozen verbindingspunten wanneer je de vorm verplaatst. Selecteer en sleep de vorm zelf, niet een handgreep van de verbindingslijn, om dit te controleren. Vormen verplaatsen en vaste verbindingen controleren

Controleer beide verbindingslijnen afzonderlijk. In het bedoelde voorbeeld moet de ene Node A nog steeds met Node B verbinden en de andere Node B met Node C. Het verplaatsen van één knooppunt is een nuttige praktijktest: als je de hele opstelling tegelijk verplaatst, krijg je minder inzicht in de vraag of elk eindpunt zijn eigen knooppunt volgt.

Herstel een eindpunt dat alleen maar een vorm lijkt te raken

Als een uiteinde van een verbindingslijn tijdens de verplaatstest achterblijft, controleer dan eerst dat uiteinde. Selecteer de verbindingslijn, sleep het eindpunt naar het verbindingspunt van de bedoelde vorm en laat los zodra het punt groen wordt gemarkeerd. Herhaal dit zo nodig aan het andere uiteinde. Volgens de documentatie van draw.io kun je vormen verbinden door een versleept uiteinde van een verbindingslijn op een verbindingspunt neer te zetten. Uiteinden van verbindingslijnen aan verbindingspunten vastmaken

Sleep voor een zwevende verbinding het eindpunt over het bedoelde doel en laat los zodra de omtrek van de vorm blauw is. Het zwevende eindpunt wordt weergegeven als een blauwe cirkel. Baseer je op deze zichtbare aanwijzing en niet alleen op de vraag of de lijn de rand lijkt te raken. Indicatoren voor zwevende verbindingen

Verplaats na het opnieuw verbinden alleen het doelknooppunt. Als het eindpunt de vorm volgt maar van kant verandert, bepaal dan of die flexibiliteit bij het diagram past. Moet het eindpunt aan de linker- of rechterrand blijven, maak het dan vast aan het overeenkomstige vaste punt.

Gebruik aangepaste verbindingspunten wanneer de standaardpunten niet voldoen

Als een vorm geen geschikt punt heeft, open je het contextmenu en kies je Edit Connection Points. De gedocumenteerde Mac-sneltoets is Option+Shift+K. Dubbelklik in de visuele editor op de plek waar je een extra punt wilt toevoegen; als rasteruitlijning is ingeschakeld, beïnvloedt die de positie. Gebruik vervolgens dat punt voor de verbindingslijn. De rechtstreekse opdracht Add Connection Point in het contextmenu is een andere mogelijkheid, maar volgens de documentatie is die niet beschikbaar voor gedraaide of omgedraaide vormen. De verbindingspunten van een vorm bewerken

Gebruik voor deze taak zichtbare punten en houd geen modificatietoetsen ingedrukt terwijl je een verbinding maakt. De officiële pagina over verbindingspunten en de pagina met sneltoetsen geven tegenstrijdige beschrijvingen van Alt en Shift bij het neerzetten van eindpunten. Op een Mac verwijst de sneltoetsreferentie Alt naar Option. Met de procedure voor zichtbare punten hoef je niet op die tegenstrijdige aanwijzingen te vertrouwen. Instructies voor verbindingspunten, referentie voor modificatietoetsen

Herstel knikken nadat je hebt gecontroleerd dat de uiteinden vastzitten

Een vaste verbinding bepaalt waar een verbindingslijn een vorm raakt; de tussenliggende route van de verbindingslijn wordt apart geregeld met routepunten en routering. Geselecteerde verbindingslijnen tonen handgrepen voor routepunten; door die te verplaatsen, verander je de route. Een vast uiteinde blijft op zijn verbindingspunt, terwijl een zwevend uiteinde bij zulke bewerkingen langs de omtrek kan verschuiven. Routes en routepunten van verbindingslijnen

Als een oude omweg niet meer helpt, selecteer je alleen de betreffende verbindingslijn. Open Arrange in het opmaakpaneel, kies Reset en vervolgens Waypoints. Hierdoor krijgt de verbindingslijn een directere route. Bij het opnieuw instellen van routepunten blijven labels van verbindingslijnen op hun plek, dus controleer die daarna. Gebruik zo nodig Reset > Label Positions; vergrendelde labels behouden hun positie. Routepunten en labels opnieuw instellen

Wil je een route bewust vormgeven, selecteer dan de verbindingslijn en schakel Follow Terminals in onder Effects op het tabblad Style. Volgens de documentatie van draw.io verplaatst deze optie handmatig ingestelde routepunten wanneer een verbonden vorm beweegt. Controleer de resulterende route nadat je een vorm hebt verplaatst; de eindpunten verbonden houden en een bruikbare route behouden zijn afzonderlijke vereisten. Routepunten met verbonden vormen verplaatsen

Wil je dat routes zich aanpassen aan andere vormen, selecteer dan de verbindingslijn en kies Style > Waypoints > Auto-route around shapes. Volgens de documentatie wordt de routering bijgewerkt wanneer verbonden vormen worden verplaatst of van formaat veranderen. Als je de verbindingslijn handmatig sleept om routepunten toe te voegen, wordt de automatische routering uitgeschakeld. Automatische routering heeft ook geen effect in containers die hun inhoud automatisch indelen. Automatische routering en de beperkingen ervan

Vermijd instellingen die een ander probleem oplossen

Met Snap to Point gebruikt een verbindingslijn het dichtstbijzijnde gedefinieerde verbindingspunt wanneer vormen of verbindingslijnen worden verplaatst. Omdat het dichtstbijzijnde punt kan veranderen, is dit handig wanneer je selecteerbare ankerpunten wilt, maar wilt toestaan dat het eindpunt ertussen wisselt. Gebruik een vaste verbinding als een eindpunt op één bepaald punt moet blijven. Hoe uitlijnen op ankerpunten werkt

De gedocumenteerde opdracht Arrange > Layout > Orthogonal Routing leidt verbindingslijnen eveneens eenmalig opnieuw; hiermee schakel je doorlopende automatische routering niet in. Kies deze opdracht voor een eenmalige opschoning en kies Auto-route around shapes als je wilt dat latere verplaatsingen nieuwe routes opleveren. Eenmalige en automatische routering

Verplaats tot slot Node B afzonderlijk en controleer alle vier de uiteinden van de verbindingslijnen. Inspecteer daarna de knikken en labels. Zo weet je wanneer je klaar bent: de bedoelde knooppunten blijven verbonden, vaste uiteinden behouden hun gekozen punten en de routes zijn leesbaar in de nieuwe opstelling.

Bronnen