W REAPER-ze wyślij dźwięk ze ścieżki wyzwalającej z kanałów 1/2 na kanały 3/4 przetwarzanej ścieżki, a następnie wybierz pomocniczy detektor ReaComp. Dzięki temu sygnał wyzwalający pozostaje oddzielony od głównego wejścia stereo. Przewodnik ReaEffects

W tym przewodniku utworzymy stabilny syntetyczny ton, którego poziom będzie opadał podczas odtwarzania drugiego tonu. Jest przeznaczony dla użytkownika komputera Mac, który chce zrozumieć i sprawdzić routing bez nagrywania instrumentu ani mikrofonu. Audacity służy do przygotowania plików z tonami, a REAPER do przetwarzania sidechain.

Która para kanałów powinna przenosić poszczególne sygnały?

Przydziel ścieżce docelowej cztery wewnętrzne kanały audio. Jej własny ton zajmuje kanały 1/2, a przychodzący sygnał wyzwalający — 3/4. Aktualny przewodnik REAPER-a opisuje taki wielokanałowy układ sidechain i wyjaśnia, że kanały ścieżki oraz wyjścia sprzętowe są trasowane osobno. W tym ćwiczeniu możesz użyć zwykłego wyjścia stereo. Podręcznik użytkownika REAPER, sekcje 17.1 i 17.5

Sygnał Miejsce docelowe Przeznaczenie
Stabilny ton Przetwarzana ścieżka, kanały 1/2 Dźwięk, którego poziom będzie się zmieniał
Ton wyzwalający Przetwarzana ścieżka, kanały 3/4 Sygnał sterujący kompresją
Wyjście stereo ReaComp Przetwarzana ścieżka, kanały 1/2 Przetworzony dźwięk wysyłany do sumy głównej

To rozróżnienie ma znaczenie przy edytowaniu wysyłki: para źródłowa pozostaje 1/2, a para odbiorcza zmienia się na 3/4. Ustawienie obu końców na 3/4 oznaczałoby wybór innego sygnału źródłowego niż ten utworzony w tym przykładzie.

Utwórz dwa pliki z syntetycznymi tonami w Audacity

Przygotuj pliki w osobnych, pustych projektach Audacity, aby każdy eksport zawierał tylko jeden ton. Otwórz Generate → Tone, wybierz Sine i wpisz poniższe przykładowe ustawienia. Podręcznik Audacity wymienia częstotliwość, amplitudę i czas trwania jako parametry generatora tonów. Tone — podręcznik Audacity

Nazwa pliku Częstotliwość Amplituda Czas trwania
steady-tone.wav 220 Hz 0.02 10 sekund
trigger-tone.wav 880 Hz 0.25 2 sekundy

Wartości te dobrano do celów diagnostycznych, a nie jako ustawienia produkcyjne. Amplituda stabilnego tonu jest znacznie niższa niż amplituda tonu wyzwalającego. Dzięki temu możesz ustawić próg kompresora między poziomami obu sygnałów, a następnie sprawdzić, który z nich steruje detektorem.

Generowanie rozpoczyna się na początku zaznaczenia lub w miejscu kursora, jeśli nic nie zaznaczono. W pustym projekcie rozpocznij generowanie każdego tonu od czasu zero. Przed uruchomieniem generatora sprawdź czas trwania; w przeciwnym razie istniejące zaznaczenie może spowodować umieszczenie wygenerowanego dźwięku w niezamierzonym miejscu. Tone — podręcznik Audacity

W każdym projekcie wybierz File → Export audio. Wybierz WAV, ustaw stereo i użyj tej samej częstotliwości próbkowania dla obu plików, na przykład 44 100 Hz. Nazwij każdy plik zgodnie z powyższą tabelą. Okno eksportu udostępnia ustawienia formatu, liczby kanałów i częstotliwości próbkowania; eksport całego projektu miksuje jego zawartość do pliku wynikowego. Eksportowanie dźwięku — podręcznik Audacity

Eksport stereo sprawia, że parowanie kanałów w tym ćwiczeniu jest wyraźne. Nie tworzy jednak obrazu stereo z pojedynczego wygenerowanego tonu. Zachowaj oba eksporty osobno: połączenie stabilnego tonu i tonu wyzwalającego w jednym pliku uniemożliwiłoby niezależne sprawdzenie routingu.

Umieść tony na osobnych ścieżkach REAPER-a

Utwórz nowy projekt REAPER-a z dwiema zwykłymi ścieżkami o nazwach Steady i Trigger. Przeciągnij każdy plik WAV na odpowiadającą mu ścieżkę. Oficjalny przewodnik Quick Start REAPER-a opisuje importowanie metodą przeciągnij i upuść oraz edytowanie pozycji elementu za pomocą Item properties. REAPER Quick Start

Umieść steady-tone.wav w czasie zero. Umieść trigger-tone.wav w czasie dwóch sekund, tak aby kończył się po czterech sekundach. Aby ustawić dokładną pozycję, kliknij element prawym przyciskiem myszy, otwórz Item properties i ustaw jego pozycję, korzystając z wyświetlania czasu w sekundach. W tym przykładzie nie umieszczaj ścieżek w folderach.

Oś czasu daje teraz trzy przydatne punkty kontrolne: początkowy odcinek tylko ze stabilnym tonem, dwusekundowy odcinek z tonem wyzwalającym oraz dłuższy odcinek po zakończeniu tonu wyzwalającego. Taki układ ułatwia odróżnienie trwałego obniżenia poziomu od reakcji ograniczonej do czasu trwania sygnału wyzwalającego.

Skieruj sygnał wyzwalający do kanałów 3/4

Otwórz okno routingu ścieżki Steady za pomocą przycisku ROUTE. Ustaw Track channels na 4. Pozostaw włączoną wysyłkę do sumy głównej, ograniczając Master send channels from/to do kanałów ścieżki 1-2 kierowanych do kanałów sumy głównej 1-2. Przewodnik opisuje dokładnie taki układ dla ścieżki czterokanałowej, w której 3-4 są zarezerwowane do wykrywania sygnału sidechain. Podręcznik użytkownika REAPER, sekcje 17.13 i 17.17

Otwórz okno routingu ścieżki Trigger i dodaj wysyłkę do Steady. W mapowaniu audio tej wysyłki pozostaw źródło ustawione na 1/2, a miejsce docelowe zmień na 3/4. Takie mapowanie kanałów zaleca dokumentacja REAPER-a dotycząca sidechain. Przewodnik ReaEffects, sidechain

Ustaw poziom wysyłki na 0.00 dB. W tym ćwiczeniu wybierz Pre-Fader (Post-FX), aby późniejsze zmiany suwaka głośności ścieżki wyzwalającej nie zmieniały sygnału doprowadzanego do detektora. Wyłącz Master send ścieżki Trigger, pozostawiając aktywną jej wysyłkę do Steady. REAPER opisuje niezależne tory wysyłki oraz tryb wysyłki sprzed suwaka. Podręcznik użytkownika REAPER, sekcje 2.21 i 17.3

W tym układzie sygnał wyzwalający ma jedno zamierzone miejsce docelowe: pomocniczą parę kanałów. Podczas sprawdzania przykładu pozostaw oba suwaki ścieżek na 0.00 dB i nie wyciszaj żadnej ze ścieżek.

Ustaw ReaComp tak, aby korzystał z pomocniczego detektora

Na ścieżce Steady otwórz FX, dodaj ReaComp (Cockos) i wybierz Auxiliary Input L + R w polu Detector input. Oficjalny przewodnik wskazuje tę opcję jako ustawienie detektora dla sygnału docierającego kanałami 3/4. Podręcznik użytkownika REAPER, sekcja 17.5

Użyj następujących przykładowych ustawień początkowych: Threshold na poziomie -24 dB, Ratio ustawione na 4:1, Attack na 10 ms, Release na 200 ms, a Knee size na 0 dB. Wyłącz Auto make up, ustaw Wet na 0 dB, a Dry zmniejsz do minimum. Parametry te sterują reakcją kompresji i proporcjami sygnałów na wyjściu. Przewodnik ReaEffects, ReaComp

Jeśli routing wtyczki był wcześniej dostosowywany, otwórz jej złącze pinów za pomocą przycisku wejść/wyjść. Sprawdź, czy kanały ścieżki 1/2 trafiają do wejść głównych, 3/4 do wejść pomocniczych, a wyjścia stereo wracają do 1/2. Złącza pinów określają kanały ścieżki używane przez wtyczkę. Podręcznik użytkownika REAPER, sekcja 17.4

Sprawdź routing w trzech kontrolowanych próbach

Poniższa sekwencja diagnostyczna wynika z udokumentowanego przepływu sygnału. Opisuje oczekiwane zachowanie, a nie wyniki przeprowadzonego odsłuchu.

  1. Odtwarzaj fragment obejmujący sygnał wyzwalający. Obserwuj wskaźnik redukcji wzmocnienia ReaComp. Redukcja powinna narastać, gdy sygnał wyzwalający gra między drugą a czwartą sekundą, a następnie zanikać zgodnie z ustawieniem czasu zwolnienia.
  2. Tymczasowo wyłącz tylko wysyłkę. Odtwórz ponownie ten sam fragment. Bez sygnału pomocniczego redukcja związana z sygnałem wyzwalającym powinna zniknąć. Następnie przywróć wysyłkę.
  3. Tymczasowo wybierz główny detektor. Przy podanych poziomach cichy, stabilny ton powinien pozostać poniżej ustawionego progu. Po zakończeniu przywróć Auxiliary Input L + R.

Dobór amplitud sprawia, że trzecia próba jest miarodajna. Obliczenie poziomu szczytowego jako dwudziestu razy logarytm o podstawie 10 z amplitudy daje w przybliżeniu −34 dBFS dla stabilnego tonu i −12 dBFS dla sygnału wyzwalającego. Przykładowy próg −24 dB mieści się między tymi poziomami szczytowymi. Są to obliczone poziomy sygnału, a nie odczyty zmierzone na miernikach REAPER-a; uśrednianie detektora i ustawienia czasowe wpływają na wyświetlaną redukcję.

Jeśli redukcja w ogóle się nie pojawia, sprawdzaj kolejno elementy toru: położenie elementu tonu wyzwalającego, aktywną wysyłkę, parę źródłową 1/2, parę odbiorczą 3/4, cztery kanały ścieżki docelowej, mapowanie pinów wejścia pomocniczego, a następnie wybór detektora. Gdy wszystkie te ustawienia będą zgodne, sprawdź próg i współczynnik kompresji. Dokumentacja ReaComp podaje, że współczynnik 1:1 nie powoduje redukcji. Przewodnik ReaEffects, ReaComp

Jeśli sygnał wyzwalający trafia do słyszalnego wyjścia stereo, sprawdź wysyłkę do sumy głównej i wszelkie inne trasy wyjściowe, a następnie upewnij się, że sygnał odbierany jest na 3/4. Jeśli redukcja utrzymuje się przez cały czas odtwarzania stabilnego tonu, ponownie sprawdź wybór detektora i potwierdź podane poziomy źródłowe.

Gotowy układ zachowuje stabilny ton na głównej parze stereo, a drugi ton służy wyłącznie do sterowania jego kompresją. Zastępując ReaComp innym efektem, upewnij się, że obsługuje on pomocniczy sidechain, i odpowiednio przypisz jego wejścia; dodatkowe kanały ścieżki same w sobie nie zapewniają obsługi tej funkcji przez wtyczkę. Podręcznik użytkownika REAPER, sekcje 17.4–17.5

Źródła