Jeśli DaVinci Resolve nadal odtwarza materiał powoli mimo włączonych proxy i Smart Cache, sprawdź, czy dany klip faktycznie korzysta ze swojego proxy, a następnie sprawdź, które efekty zostały już zbuforowane. Po każdej zmianie przetestuj ten sam krótki fragment, aby ustalić, jakie obciążenie pozostaje.

Ten poradnik jest przeznaczony dla montażysty pracującego na Macu, który chce przywrócić płynne odtwarzanie na osi czasu. Instrukcje dotyczące menu są zgodne z Podręcznikiem referencyjnym DaVinci Resolve 21 z lipca 2026 r. Przywołane przykłady szkoleniowe pochodzą z Resolve 20, czyli wersji oferowanej obecnie na stronie szkoleniowej Blackmagic Design. Jeśli nazwy się różnią, skorzystaj z podręcznika odpowiadającego zainstalowanej wersji. Podręcznik referencyjny Resolve 21, oficjalne podręczniki szkoleniowe.

Przygotuj powtarzalny test odtwarzania

Wybierz fragment o długości 10–20 sekund, w którym regularnie występują zacięcia. Zapisz liczbę klatek na sekundę osi czasu, FPS odtwarzania w podglądzie, klipy, których dotyczy problem, oraz wskaźniki pamięci podręcznej. Korzystaj z tego fragmentu przez cały proces diagnozowania; zmiana testowanego materiału utrudnia porównywanie wyników.

Podgląd Resolve pokazuje FPS odtwarzania i wskaźnik stanu GPU. Sprawdź też opcję Show All Video Frames w menu opcji podglądu na stronie Edit: gdy przetwarzanie nie nadąża, jej włączenie powoduje wolniejsze odtwarzanie, ale wyświetlenie każdej klatki; wyłączenie priorytetyzuje dźwięk i dopuszcza pomijanie klatek wideo. Żadne z tych ustawień nie zmniejsza obciążenia u źródła. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 8, strona 199.

Do zwykłego montażu testuj z wyłączoną opcją Show All Video Frames, ale oceniaj zarówno widoczny ruch, jak i wyświetlany FPS. Zapisz trzy obserwacje: czy fragment jest odtwarzany w zamierzonym tempie, czy ruch jest przerywany oraz czy dźwięk pozostaje ciągły. Odtwórz fragment dwa razy bez wprowadzania zmian między próbami.

Sprawdź, czy wolny klip faktycznie korzysta z proxy

Prefer Proxies to ustawienie preferencji, a nie dowód na to, że każdy klip ma dostępne proxy. Jeśli proxy jest niedostępne, Resolve wraca do oryginalnego materiału. Dlatego pojedynczy klip bez przygotowanego proxy warto sprawdzić, gdy odtwarzanie zwalnia tylko przy jednym cięciu. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 8, strona 219.

  1. Wybierz Playback > Proxy Handling > Prefer Proxies.
  2. Przełącz Media Pool na widok listy. Kliknij prawym przyciskiem myszy nagłówek kolumny i włącz Proxy oraz Proxy Media Path.
  3. Sprawdź klip źródłowy odpowiedzialny za wolny fragment. Zweryfikuj rozdzielczość proxy, jego lokalizację i oznaczenie stanu proxy.
  4. Jeśli proxy zostało przeniesione, kliknij klip źródłowy prawym przyciskiem myszy i wybierz Link Proxy Media, a następnie wskaż pasujący plik lub katalog proxy.

Podręcznik montażysty opisuje te kolumny i wskaźnik stanu PXY. Wyjaśnia też częste źródło nieporozumień: informacje o rozdzielczości i kodeku zwykłego klipu nadal dotyczą oryginalnego materiału z kamery, nawet gdy wybrane jest odtwarzanie proxy. Aby potwierdzić przełączenie, korzystaj ze wskaźników dotyczących proxy. Podręcznik montażysty DaVinci Resolve 20, lekcja 6, strony 330–332.

Jeśli brakuje proxy, wygeneruj je dla danego klipu, zanim przetworzysz cały projekt. Wybierz rozdzielczość i format proxy w Project Settings > Master Settings, a następnie kliknij klip w Media Pool prawym przyciskiem myszy i wybierz Generate Proxy Media. W podręczniku jako przykłady łatwych w montażu formatów o niskim zapotrzebowaniu na przepustowość wymieniono ProRes LT i DNxHR LB. Dobór formatu potraktuj jako test dla swojego materiału i Maca, a nie uniwersalną receptę. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 8, strony 213–214 i 221.

Odtwórz fragment ponownie. Jeśli ten sam klip działa płynnie po podłączeniu lub ponownym wygenerowaniu proxy, masz praktyczne rozwiązanie dla tego klipu. Jeśli nic się nie zmieni, zanim wygenerujesz więcej plików, sprawdź zakres pamięci podręcznej.

Sprawdź, co faktycznie zostało wyrenderowane przez Smart Cache

Smart Cache nie oznacza, że cała oś czasu została już wyrenderowana. Na osi czasu Edit czerwone wskaźniki pamięci podręcznej oznaczają oczekujące zadania, a niebieskie — zbuforowane klatki. Po włączeniu tej funkcji w Project Settings buforowanie w tle rozpoczyna się po określonym czasie bezczynności. Zmiany w zbuforowanym materiale mogą wymagać ponownego buforowania. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 8, strony 205–209.

Wybierz Playback > Render Cache > Smart, przestań wprowadzać zmiany i poczekaj, aż buforowanie danego zakresu się zakończy. Następnie odtwórz go ponownie bez zmieniania efektów, korekcji kolorów ani czasu trwania. Dzięki temu oddzielisz koszt tworzenia pamięci podręcznej od wydajności odtwarzania gotowego wyniku.

W przypadku pracy w Fusion poradnik szkoleniowy Blackmagic instruuje montażystów, by wrócili na stronę Edit, włączyli Smart Cache i zaczekali, aż wskaźnik zmieni kolor na niebieski, zanim sprawdzą odtwarzanie. Płynne odtwarzanie wymaga też odpowiednio szybkiego dysku pamięci podręcznej. Zanim uznasz wolne odtwarzanie w obszarze roboczym Fusion za ten sam problem, oceń efekt montażu na stronie Edit. Podręcznik efektów wizualnych DaVinci Resolve 20, strona 29.

Jeśli problematyczna operacja nadal nie jest zbuforowana, wybierz odpowiednie ustawienie zamiast losowo zmieniać tryby pamięci podręcznej:

Gdzie wykonywane jest obciążające przetwarzanie Udokumentowane ustawienie pamięci podręcznej
Wynik Fusion lub przetwarzanie źródła Kliknij klip na osi czasu prawym przyciskiem myszy: Render Cache Fusion Output > On
Węzeł strony Color i jego wcześniejsze przetwarzanie Kliknij węzeł prawym przyciskiem myszy: Node Cache > On
Pełna korekcja kolorów klipu na stronie Color Kliknij klip na osi czasu prawym przyciskiem myszy: Render Cache Color Output
Filtr OFX zastosowany na stronie Edit Kliknij klip prawym przyciskiem myszy: Render Cache OFX Filter, a następnie wybierz filtr

Te ustawienia dotyczą różnych etapów przetwarzania. Podręcznik wyraźnie stwierdza, że buforowanie filtrów OFX na stronie Edit wymaga ręcznego wyboru zarówno w trybie Smart, jak i User. Buforowany wynik Fusion powstaje też przed przetwarzaniem na stronie Color, więc sama ta pamięć podręczna nie oznacza, że wyrenderowano pełną korekcję kolorów. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 8, strony 206–211.

Wybierz kolejną poprawkę na podstawie jednego kontrolowanego porównania

Poniższa pomoc w diagnozie to wniosek wynikający z udokumentowanego rozdzielenia proxy, rozdzielczości osi czasu i etapów buforowania. Nie jest to test wydajności. Zmień jeden warunek, odtwórz ten sam zakres, a następnie przywróć poprzednie ustawienie przed kolejnym porównaniem.

Obserwacja Co może oznaczać Kolejne przydatne działanie
Podłączenie brakującego proxy poprawia odtwarzanie danego klipu Odtwarzanie oryginalnego materiału przyczyniało się do spowolnienia Sprawdź, czy w przypadku innych wolnych klipów występuje ta sama luka w proxy
Odtwarzanie poprawia się dopiero po zakończeniu buforowania odpowiedniego efektu Przetwarzanie na zbuforowanym etapie przyczyniało się do spowolnienia Poczekaj na zakończenie buforowania przed sprawdzeniem efektu
Odtwarzanie z połową rozdzielczości osi czasu poprawia niezbuforowany fragment Mniejsze obciążenie przetwarzania obrazu pomaga Podczas montażu korzystaj z niższej rozdzielczości roboczej
Odpowiednia pamięć podręczna jest gotowa, ale odtwarzanie nadal działa źle Nadal trzeba sprawdzić zakres buforowania, pamięć masową lub inne bieżące obciążenie Osobno sprawdź lokalizację pamięci podręcznej i przetwarzanie dźwięku

Aby porównać rozdzielczość, wybierz Playback > Timeline Proxy Resolution > Half Resolution. Zmniejsza to rozdzielczość roboczą w locie; nie tworzy ani nie podłącza plików proxy. Te dwie funkcje są niezależne. Podręcznik ostrzega też, że to ustawienie rozdzielczości nie rozwiązuje problemów z dekodowaniem debayeringu materiału RAW; jeśli są dostępne, obsługiwanym rozwiązaniem są ustawienia Camera Raw > Decode Quality odpowiednie dla danego formatu. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 8, strony 200–201.

Załóżmy przykładowo, że na osi czasu znajduje się zwykły klip, tytuł Fusion i klip z filtrem OFX na stronie Edit. Jeśli zwykły klip jest odtwarzany płynnie, nie ma potrzeby od razu ponownie tworzyć wszystkich proxy. Sprawdź tytuł po zakończeniu buforowania Fusion, a następnie ręcznie zbuforuj filtr OFX. Różne reakcje wskazują na różne etapy przetwarzania bez potrzeby ustalania sztucznych progów wydajności.

Jeśli po zakończeniu buforowania nadal występują zacięcia, sprawdź dysk pamięci podręcznej

Otwórz Project Settings > Master Settings i sprawdź Cache files location oraz Render Cache Format. Zweryfikuj rzeczywistą lokalizację docelową zamiast zakładać, że znajduje się na tym samym dysku co proxy. Blackmagic informuje, że formaty pamięci podręcznej o wyższej jakości wymagają większej przepustowości i pojemności pamięci masowej. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 8, strona 208.

Przydatny test kontrolny polega na ponownym zbuforowaniu małego problematycznego fragmentu na innym dostępnym szybkim dysku lokalnym. Początkowo pozostaw efekty i format pamięci podręcznej bez zmian. Poprawa wskazywałaby na problem z poprzednią lokalizacją pamięci masowej, ale nie pozwoliłaby ustalić, czy ograniczeniem był dysk, połączenie czy konkurencyjne obciążenie.

Jeśli później testujesz lżejszy format pamięci podręcznej, zachowaj właściwości obrazu wymagane w projekcie. Podręcznik rozróżnia formaty zachowujące kanały alfa i dane świateł poza zakresem. Wybór mniejszej pamięci podręcznej wyłącznie ze względu na szybkość może zmienić obraz widoczny podczas korekcji kolorów. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 8, strony 206–208.

Jeśli wybrany klip wymaga wyczyszczenia pamięci podręcznej i utworzenia jej od nowa, użyj Playback > Delete Render Cache > Selected Clips, a następnie poczekaj na ponowne zbuforowanie. Usuwa to wygenerowaną pamięć podręczną dla wybranego klipu i wymaga jej ponownego utworzenia. To ukierunkowany test, a nie powód, by czyścić pamięć podręczną całego projektu. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 8, strona 211.

Sprawdź przetwarzanie Fairlight i konkurencyjne obciążenia Maca

Jeśli obraz odtwarza się poprawnie, ale dźwięk się rwie, osobno przetestuj przetwarzanie audio. Tymczasowo pomiń podejrzany wtyczkę za pomocą jej przycisku pomijania, odtwórz fragment i przywróć ją później. W przypadku klipu audio z efektami wtyczek kliknij go prawym przyciskiem myszy i wybierz Cache Audio Effects. Podręcznik Resolve opisuje to jako nieniszczącą operację na poziomie klipu, która może wymagać ponownego buforowania po zmianie parametrów; nie należy zakładać, że wyrenderuje ona wszystkie procesory na ścieżkach lub magistralach. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 180, strony 4087–4088.

Podręcznik szkoleniowy Fairlight pokazuje pomijanie wtyczek i buforowanie klipów. Jeśli korzystasz z przykładu Voice Isolation, pamiętaj o ograniczeniu wersji: Voice Isolation to funkcja edycji Studio. Sekwencja diagnostyczna nie wymaga dodawania tego efektu. Podręcznik audio Fairlight DaVinci Resolve 20, lekcja 6, Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 181.

Na Macu otwórz Monitor aktywności > Pamięć podczas tego samego testu odtwarzania. Obserwuj Obciążenie pamięci i Użyte miejsce wymiany, zamiast oceniać wydajność wyłącznie na podstawie całkowitego użycia pamięci. Apple definiuje obciążenie pamięci z uwzględnieniem kilku czynników, w tym tempa użycia pliku wymiany i pamięci podręcznej; buforowane pliki mogą produktywnie zajmować niewykorzystaną pamięć. Wyświetlanie użycia pamięci w Monitorze aktywności na Macu.

Możesz też wybrać Okno > Historia GPU, aby obserwować aktywność GPU podczas testu. Traktuj ją jako dodatkowy kontekst do kontrolowanych porównań, a nie dowód na to, że konkretny efekt jest wadliwy. Wyświetlanie aktywności GPU w Monitorze aktywności na Macu.

W Resolve 21 sprawdź wyskakujące menu Background Tasks na dolnym pasku narzędzi, jeśli nadal trwa generowanie proxy lub inne renderowanie w tle. Podręcznik ostrzega, że renderowanie w tle może zużywać znaczne zasoby, i opisuje opcję Pause background renders on foreground activity w preferencjach Background Tasks. Porównaj odtwarzanie po zakończeniu lub wstrzymaniu tych zadań. To ustawienie różni się od sterowania buforowaniem w tle podczas bezczynności. Podręcznik referencyjny Resolve 21, rozdział 4, strony 110–111.

Na koniec odtwórz ponownie pierwotny testowany fragment ze wszystkimi zamierzonymi efektami, sprawdzonymi proxy i gotową odpowiednią pamięcią podręczną. Zachowaj najmniejszą zmianę, która przynosi powtarzalną poprawę. Konkretne ustalenie — na przykład brak jednego proxy, niezbuforowany filtr lub wolniejsza lokalizacja pamięci podręcznej — zapewnia praktyczny sposób pracy i jasny punkt wyjścia, jeśli odtwarzanie znów zwolni.

Źródła