Mac’te Affinity çalışma yüzeylerinde bir düzeni yeniden kullanmak için bir referans çalışma yüzeyi yapılandırın, çoğaltın ve kopyaları kontrol edin. Gerektiğinde bağımsız metin çerçevesi taban çizgisi ızgaraları kullanın ve ileride yeniden kullanmak üzere düzenlenebilir bir Affinity dosyası veya şablonu saklayın.

Bu iş akışı, güncel Affinity masaüstü Yardım Merkezi’ni ve Studio tabanlı arayüzünü kullanır. Amaç, kılavuz konumlarını veya metin aralıklarını tekrar tekrar tahmin etmeden tutarlı birkaç çalışma yüzeyi düzeni oluşturmaktır. Belgeler, çalışma yüzeylerinin çoğaltılmasını ve yeniden kullanılabilir belge şablonlarını destekler; ancak mevcut çalışma yüzeylerine tüm kılavuzları ve taban çizgisi ızgarası ayarlarını aktaran toplu bir komut tanımlamaz. Çalışma yüzeyleri ekleme ve kaldırma, Belge şablonları

Nelerin tutarlı kalması gerektiğine karar verin

Cetvel kılavuzları, sütun kılavuzları ve taban çizgisi ızgaraları farklı işlevlere sahiptir. Kılavuzlar nesnelerin konumunu belirler; taban çizgisi ızgaraları ise çerçeve metninin dikey hizalamasını denetler. Belge taban çizgisi ızgarası ile bağımsız metin çerçevesi taban çizgisi ızgarasının kapsamları da farklıdır. Referans düzeninizi oluşturmadan önce uygun yöntemi seçin. Cetvel ve sütun kılavuzları, Taban çizgisi ızgaraları

Düzen gereksinimi Uygun yöntem Yeniden kullanırken kontrol edilecekler
Belirli bir yatay veya dikey hizalama Cetvel kılavuzları Kılavuz koordinatları ve başlangıç noktası
Yinelenen sütunlar ve aralıklar Sütun kılavuzları Sütun sayısı, aralık ve kullanılabilir genişlik
Çerçeveler boyunca hizalanmış metin taban çizgileri Belge taban çizgisi ızgarası Izgara başlangıç noktası, aralık ve paragraf hizalaması
Kendine ait dikey ritmi olan bir metin çerçevesi Bağımsız metin çerçevesi taban çizgisi ızgarası Çerçeve ızgarası ayarları ve paragraf hizalaması
Başka bir belgede aynı başlangıç düzeni Belge şablonu Çalışma yüzeyi boyutları, kılavuzlar, ızgara kurulumu ve metin ayarları

Bunu bir yeniden kullanım planı olarak ele alın: düzeni tanımlayan ayarları belirleyin, sonraki düzenlere taşıyın ve sonucu inceleyin. Yalnızca çalışma yüzeyi boyutlarının eşleşmesi, metin ve kılavuzların da eşleştiğini kanıtlamaz. Affinity’nin Çalışma Yüzeyi Aracı boyut ve aralık denetimleri sunarken taban çizgisi ve kılavuz ayarlarının ayrı denetimleri vardır. Çalışma Yüzeyi Aracı, Metin Çerçevesi paneli

Kesin kılavuz konumlarıyla bir referans çalışma yüzeyi oluşturun

Bir çalışma yüzeyi içeren belgeyle başlayın. Çalışma yüzeyi oluşturmak için Dosya > Yeni’yi seçin, bir hazır ayar belirleyin, Çalışma yüzeyi oluştur’u etkinleştirin ve Oluştur’a tıklayın. Çalışma Yüzeyi Aracı, Vektör Studio’da varsayılan olarak kullanılabilir. Varyantlar oluşturmadan önce boyutları ve düzeni netleştirmek için tek bir referans çalışma yüzeyi kullanın. Çalışma yüzeyleri ekleme ve kaldırma, Çalışma Yüzeyi Aracı

Referans çalışma yüzeyini seçin, ardından Görünüm > Kenar Boşlukları ve Kılavuzlar’ı açın. İlgili ekleme düğmelerini kullanarak yatay veya dikey cetvel kılavuzları ekleyin. Kesin bir konum girmek için listelenen kılavuz değerine çift tıklayın. Düzenli bir sütun düzeni için aynı ayarlarda Sütunlar, Satırlar ve Aralık değerlerini belirleyin. Bunlar belgelenmiş sayısal denetimlerdir; konumları sürükleyerek tahmin etme ihtiyacını ortadan kaldırırlar. Cetvel ve sütun kılavuzları

Örnek bir düzen için çalışma yüzeyinin 1200 piksel genişliğinde, her iki yanda 60 piksellik iç boşlukları, üç içerik sütunu ve 24 piksellik iki aralığı olduğunu varsayalım. Kullanılabilir içerik genişliği 1200 − 120 = 1080 pikseldir. Aralıkları çıkardığımızda 1032 piksel kalır; bu da 344 piksellik üç sütun verir.

Sol kenardan ölçülen dikey sınırlar şöyle olur:

Sınır Konum
Sol içerik kenarı 60 px
İlk sütunun sonu 404 px
İkinci sütunun başlangıcı 428 px
İkinci sütunun sonu 772 px
Üçüncü sütunun başlangıcı 796 px
Sağ içerik kenarı 1140 px

Bunlar bir Affinity hazır ayarı değil, örnek girdiler ve hesaplanmış koordinatlardır. Başka bir çalışma yüzeyinde karşılaştırabileceğiniz kısa bir referans tanımı sağlarlar. Kılavuzun başlangıç noktası değiştiyse sayıları girmeden önce bunu hesaba katın: Yardım, yayılım başlangıç noktası yeniden konumlandırıldığında kılavuz koordinatlarının buna göre güncellendiğini açıklar. Cetvel ve sütun kılavuzları

Uygun şekilde Görünüm > Göster > Kılavuzlar’ı veya Görünüm > Göster > Sütun Kılavuzları’nı etkinleştirin. Nesne yerleşimi için Görünüm > Yapışma’yı açın, yapışmayı etkinleştirin ve Kılavuzlara yapış’ı etkinleştirin. Görünürlük ve yapışma ayrı ayrı kontrol edilmelidir; güncel yapışma belgeleri, kılavuzlara yapışmanın kılavuzlar açıkken kullanılabildiğini belirtir. Cetvel ve sütun kılavuzları, Yapışma

Metin taban çizgisi ritmini ayarlayın

Belge taban çizgisi ızgarası için Görünüm > Taban Çizgisi Izgarası’nı açın, Taban Çizgisi Izgarasını Kullan’ı etkinleştirin ve konumuyla Izgara Aralığını belirleyin. Paragraf > Aralık bölümünde ilgili paragraflar için Taban Çizgisi Izgarasına Hizala’yı etkinleştirin. Bu ayarlar Sanatsal Metin yerine çerçeve metnine uygulanır. Taban çizgisi ızgaraları

Örnek bir başlangıç noktası olarak, satır aralığı 24 punto olan gövde metnini ve 24 punto ızgara aralığını kullanın. Bu örneği yukarıdaki piksel tabanlı kılavuz hesabından ayrı tutun: Açık birimler girin ve belgenize uygun değerler kullanın. Sonucu, “Örnek başlık” ve ardından kısa açıklayıcı paragraflar gibi birkaç satırlık nötr örnek metinle değerlendirin.

Çerçevenin kendine ait ayarlara ihtiyaç duyduğu durumlarda bağımsız ızgara kullanın

Metin çerçevesini seçin ve Pencere > Metin > Metin Çerçevesi’ni açın. Taban Çizgisi Izgarası bölümünde Bağımsız Taban Çizgisi Izgarasını Kullan’ı etkinleştirin. Başlangıç Konumu, Şuna Göre ve Izgara Aralığı değerlerini ayarlayın. Panel, bunları seçili çerçevenin özellikleri olarak tanımlar. Metin Çerçevesi paneli

Bu yöntem, yalnızca belge ızgarasına bağlı kalmak yerine ritmi çerçeve düzeyinde belirlemenizi sağlar. Örneğin daha küçük bir resim yazısı, ana gövde metninden farklı bir aralığa sahip olabilir. Birden fazla çalışma yüzeyindeki karşılık gelen çerçevelerde hem ızgara ayarlarını hem de konumlarını karşılaştırın; tek başına eşit aralıklar, aynı başlangıç taban çizgisini sağlamaz.

İlk İlerleme’yi de kontrol edin. Metin Çerçevesi paneli bu ayarı, çerçevenin üstüyle ilk taban çizgisi arasındaki mesafe için kullanır; ayrıca ayrı bir Minimum değeri vardır. Diğer açılardan benzer iki çerçeve farklı yerlerden başlıyorsa konumlarını göz kararı ayarlamadan önce bu değerleri inceleyin. Metin Çerçevesi paneli

Çalışma yüzeyini çoğaltın, ardından yeniden kullanılan kurulumu doğrulayın

Referans çalışma yüzeyi seçiliyken Düzenle > Çoğalt > Seçim’i seçin. Alternatif olarak, Mac’te seçili çalışma yüzeyini Taşıma Aracı veya Çalışma Yüzeyi Aracı ile ⌘ tuşunu basılı tutarak sürükleyin. Bunlar güncel belgelerde açıklanan çoğaltma yöntemleridir. Çalışma yüzeyinin üzerindeki adına veya Katmanlar panelindeki adına çift tıklayarak kopyayı yeniden adlandırın. Çalışma yüzeyleri ekleme ve kaldırma

Çoğaltma, belgelenmiş başlangıç işlemidir. Yardım, her kılavuz ve taban çizgisi özelliğinin her belge bağlamında aktarılacağını açıkça garanti etmez. Çok sayıda varyant oluşturmadan önce bir kopyayı referans tanımıyla karşılaştırarak inceleyin:

  1. Boyutlarının amaçlanan düzenle eşleştiğini doğrulayın.
  2. Kopyayı seçip kılavuz koordinatlarını, sütun sayısını ve aralığı inceleyin.
  3. Kullanılıyorsa metin çerçevesini seçip bağımsız taban çizgisi ayarlarını inceleyin.
  4. Aynı örnek metni kullanarak paragraf hizalamasını ve ilk satırın konumunu karşılaştırın.
  5. Yapı eşleşene kadar örnek içeriği gerçek içerikle değiştirmeyin.

Kılavuz değerlerini geri yüklemek gerekiyorsa kaydedilmiş koordinatları ve sütun ayarlarını Kenar Boşlukları ve Kılavuzlar üzerinden girin. Bir çerçevenin taban çizgisi ayarlarını geri yüklemek gerekiyorsa değerleri Metin Çerçevesi paneline girin. Bu, belgelenmiş denetimleri kullanan, tekrarlanabilir bir yedek yöntemdir. Referans çalışma yüzeyini çoğaltmanın istenmeyen ek bir düzen oluşturacağı mevcut çalışma yüzeyleri için de bir tanım sağlar. Cetvel ve sütun kılavuzları, Metin Çerçevesi paneli

Farklı boyutlardaki çalışma yüzeyleri için değerleri kopyalamadan önce hangi ölçülerin sabit kalması gerektiğine karar verin. Yukarıdaki örnekte, 900 piksel genişliğindeki bir çalışma yüzeyinde 60 piksellik yan iç boşlukları ve 24 piksellik aralıkları korumak, 244 piksellik sütunlar verir: (900 − 120 − 48) ÷ 3. Orijinal sağ kenar koordinatı olan 1140 pikseli yeniden kullanmak bu çalışma yüzeyine sığmaz.

Eksik ızgaraları ve beklenmedik metin aralıklarını giderin

Görünürlüğü, metin davranışını ve belge bağlamını ayrı ayrı kontrol edin. Böylece gizli bir katmanı kaybolmuş bir düzen ayarı sanmazsınız.

  • Tüm tasarım yardımcıları kayboldu: Izgaraları, taban çizgisi ızgaralarını, kılavuzları, kenar boşluklarını ve taşma payı kılavuzlarını gizleyen Görünüm > Önizleme Modu’nu kontrol edin. Önizleme modu
  • Belge taban çizgisi ızgarası görünmüyor: Görünüm > Göster > Taban Çizgisi Izgaraları’nı etkinleştirin ve Görüntüleme Eşiği’nin ötesine yakınlaştırın. Taban çizgisi ızgaraları
  • Çerçeve metni belge ızgarasını yok sayıyor: Metin Çerçevesi panelindeki Taban Çizgisi Izgarasını Yoksay’ı inceleyin. Metin Çerçevesi paneli
  • Izgara hizalamasından sonra satır aralığı değişiyor: Izgara aralığı, çerçeve metninin satır aralığını geçersiz kılar. Ayrıca yazı tipi boyutunu ve çerçevenin, bağlı olduğu ızgaraya göre döndürülüp döndürülmediğini kontrol edin. Taban çizgisi ızgaraları

Çalışma yüzeyleri ekledikten sonra Belge Ayarları farklı görünüyorsa bu, belgelenmiş bir bağlam değişikliğidir: Affinity, çalışma yüzeyi bulunan belgelerde daha az sayıda Belge Ayarları seçeneği gösterir. Her sayfa düzeni ayarının Belge Ayarları’nda kalacağını varsaymak yerine yukarıda açıklanan özel kılavuz ve metin çerçevesi denetimlerini kullanın. Belge ayarları (yalnızca masaüstü)

Düzenlenebilir kurulumu koruyun ve doğru alanı dışa aktarın

Çalışma belgesini Dosya > Farklı Kaydet ile Affinity’nin düzenlenebilir .af biçiminde kaydedin. Kaydetme belgeleri bunu JPEG, PNG veya PDF gibi biçimlere dışa aktarmadan ayırır: Yerel biçimde kaydetmek, daha sonra düzenlenebilmesi için proje bilgilerini korur. Tüm çalışma yüzeyleri üst belgede birlikte kalır. Kaydetme, Çalışma yüzeyleri hakkında

Gelecekteki projelerde yeniden kullanmak üzere Dosya > Dışa Aktar > Şablon Olarak’ı seçerek .aftemplate dosyası oluşturun. Affinity, şablonlarla ilişkilendirilen ayarlar arasında cetvel kılavuzlarını, sütun kılavuzlarını ve ızgara kurulumunu açıkça belgelendirir. Bu başlangıç noktasından yeni bir belge oluşturmak için şablonu Şablonlarım üzerinden açın. Şablon, belge kurulumunu yeniden kullanır; mevcut çalışma yüzeylerine yönelik belgelenmiş bir toplu aktarım aracı değildir. Belge şablonları

Kılavuzların yazdırılmadığı ve dışa aktarılmadığı açıkça belirtilir. Düzenlenebilir kılavuz sisteminin dışa aktarılan bir görselde veya PDF’de bulunmasını beklemek yerine yerel belgeyi veya şablonu yeniden kullanılabilir kaynak olarak saklayın. Dışa aktarmadan önce tasarımı ekrandaki yardımcılar olmadan incelemek için Önizleme Modu’nu kullanın. Cetvel ve sütun kılavuzları, Önizleme modu

Tek bir çalışma yüzeyini dışa aktarmak için Dosya > Dışa Aktar > Dışa Aktar’ı seçin ve Alan bölümünde adını belirleyin. Çalışma yüzeyi dışa aktarma yardımında Tüm belge, çalışma yüzeylerini birleştirilmiş olarak dışa aktarma yöntemi şeklinde açıklanır; her çalışma yüzeyinin ayrı bir dosyada kaydedileceği varsayılmamalıdır. Birden fazla ayrı çıktı için Dilim Studio’yu kullanın, her çalışma yüzeyi diliminin biçimlerini ve boyutlarını ayarlayın, ardından Dilimleri Dışa Aktar’ı seçin. Çalışma yüzeylerini dışa aktarma

Dışa aktarma seçenekleri, seçilen dosya biçimine bağlıdır. Dışa Aktar iletişim kutusundaki sayfa ve yayılım seçenekleri ilgili belge bağlamına aittir; adlandırılmış bir çalışma yüzeyi seçeneği ise tek bir çalışma yüzeyini hedefler. Özellikle istenen çıktı PDF olduğunda, dosyayı kaydetmeden önce seçili alanı ve önizlemeyi kontrol edin. Dışa Aktar iletişim kutusu

Düzenlenebilir düzenle birlikte bir referans tanımını da saklayın: boyutlar, kılavuz koordinatları, aralıklar, taban çizgisi aralığı ve ilk satır ayarları. Aynı boyutlardaki varyantlar için referansı çoğaltın, diğer boyutlar için değerleri bilinçli biçimde yeniden hesaplayın ve tamamlanmış başlangıç belgesini şablon olarak koruyun. Böylece belgelenmemiş bir aktarım komutuna bağlı kalmadan düzeni yeniden kullanabilirsiniz.

Kaynaklar