Aby ponownie użyć układu na obszarach roboczych Affinity na Macu, skonfiguruj jeden obszar roboczy jako wzorcowy, zduplikuj go i sprawdź kopie. W razie potrzeby używaj niezależnych siatek linii bazowych dla ramek tekstowych i zachowaj edytowalny plik Affinity lub szablon do ponownego wykorzystania w przyszłości.
Ten proces korzysta z aktualnego Centrum pomocy Affinity dla komputerów i jego interfejsu opartego na Studio. Celem jest utworzenie kilku spójnych układów obszarów roboczych bez ciągłego szacowania położenia prowadnic i odstępów tekstu. Dokumentacja opisuje duplikowanie obszarów roboczych i szablony dokumentów wielokrotnego użytku; nie opisuje zbiorczego polecenia przenoszącego wszystkie prowadnice i ustawienia siatki linii bazowych do istniejących obszarów roboczych. Dodawanie i usuwanie obszarów roboczych, Szablony dokumentów
Określ, co ma pozostać spójne
Prowadnice linijek, prowadnice kolumn i siatki linii bazowych pełnią różne funkcje. Prowadnice określają położenie obiektów, a siatki linii bazowych kontrolują pionowe wyrównanie tekstu w ramkach. Siatka linii bazowych dokumentu i niezależna siatka linii bazowych ramki tekstowej mają też różny zakres działania. Zanim utworzysz układ wzorcowy, wybierz odpowiedni mechanizm. Prowadnice linijek i kolumn, Siatki linii bazowych
| Wymaganie układu | Odpowiedni mechanizm | Co sprawdzić przy ponownym użyciu |
|---|---|---|
| Określone wyrównanie w poziomie lub pionie | Prowadnice linijek | Współrzędne prowadnic i początek układu |
| Powtarzające się kolumny i odstępy między nimi | Prowadnice kolumn | Liczba kolumn, odstęp i dostępna szerokość |
| Wyrównane linie bazowe tekstu w różnych ramkach | Siatka linii bazowych dokumentu | Początek siatki, odstępy i wyrównanie akapitów |
| Ramka tekstowa z własnym rytmem pionowym | Niezależna siatka linii bazowych ramki tekstowej | Ustawienia siatki ramki i wyrównanie akapitów |
| Ten sam układ początkowy w innym dokumencie | Szablon dokumentu | Wymiary obszaru roboczego, prowadnice, konfiguracja siatki i ustawienia tekstu |
Potraktuj to jako plan ponownego wykorzystania: określ ustawienia definiujące układ, przenieś je do kopii i sprawdź rezultat. Same zgodne wymiary obszarów roboczych nie wystarczą, by potwierdzić zgodność tekstu i prowadnic. Narzędzie Obszar roboczy Affinity udostępnia opcje rozmiaru i odstępów, a ustawienia siatek i prowadnic mają własne opcje. Narzędzie Obszar roboczy, Panel Ramka tekstowa
Utwórz obszar roboczy wzorcowy z dokładnym położeniem prowadnic
Zacznij od dokumentu zawierającego obszar roboczy. Aby go utworzyć, wybierz Plik > Nowy, wybierz ustawienie wstępne, zaznacz Utwórz obszar roboczy i kliknij Utwórz. Narzędzie Obszar roboczy jest domyślnie dostępne w Vector Studio. Użyj jednego obszaru roboczego jako wzorca, aby ustalić wymiary i układ przed utworzeniem wariantów. Dodawanie i usuwanie obszarów roboczych, Narzędzie Obszar roboczy
Zaznacz obszar roboczy wzorcowy, a następnie otwórz Widok > Marginesy i prowadnice. Dodaj poziome lub pionowe prowadnice linijek za pomocą odpowiednich przycisków dodawania. Kliknij dwukrotnie wymienioną wartość prowadnicy, aby wpisać dokładne położenie. Aby uzyskać regularny układ kolumn, w tych samych ustawieniach określ Kolumny, Wiersze i Odstęp. Są to udokumentowane pola numeryczne, które pozwalają uniknąć szacowania położenia przez przeciąganie. Prowadnice linijek i kolumn
Przykładowo załóżmy, że obszar roboczy ma szerokość 1200 pikseli, margines po 60 pikseli z każdej strony, trzy kolumny treści i dwa odstępy po 24 piksele. Dostępna szerokość treści wynosi 1200 − 120 = 1080 pikseli. Po odjęciu odstępów zostaje 1032 piksele, czyli trzy kolumny po 344 piksele.
Otrzymane granice pionowe, mierzone od lewej krawędzi, to:
| Granica | Położenie |
|---|---|
| Lewa krawędź treści | 60 px |
| Koniec pierwszej kolumny | 404 px |
| Początek drugiej kolumny | 428 px |
| Koniec drugiej kolumny | 772 px |
| Początek trzeciej kolumny | 796 px |
| Prawa krawędź treści | 1140 px |
To przykładowe dane wejściowe i obliczone współrzędne, a nie ustawienie wstępne Affinity. Stanowią niewielką specyfikację wzorcową, którą możesz porównać z innym obszarem roboczym. Jeśli początek układu prowadnic został przesunięty, uwzględnij to przed wpisaniem wartości: pomoc wyjaśnia, że współrzędne prowadnic aktualizują się względem przesuniętego początku rozkładówki. Prowadnice linijek i kolumn
Włącz Widok > Pokaż > Prowadnice lub Widok > Pokaż > Prowadnice kolumn, stosownie do potrzeb. Aby rozmieszczać obiekty, otwórz Widok > Przyciąganie, włącz przyciąganie i włącz Przyciągaj do prowadnic. Widoczność i przyciąganie to osobne ustawienia; aktualna dokumentacja przyciągania zaznacza, że przyciąganie do prowadnic działa tylko wtedy, gdy prowadnice są włączone. Prowadnice linijek i kolumn, Przyciąganie
Ustaw rytm linii bazowych tekstu
Aby skonfigurować siatkę linii bazowych dokumentu, otwórz Widok > Siatka linii bazowych, włącz Użyj siatki linii bazowych i ustaw jej położenie oraz Odstęp siatki. W sekcji Akapit > Odstępy włącz Wyrównaj do siatki linii bazowych dla odpowiednich akapitów. Te ustawienia dotyczą tekstu w ramkach, a nie tekstu artystycznego. Siatki linii bazowych
Przykładowym punktem wyjścia jest tekst główny z interlinią 24 pkt i odstępem siatki 24 pkt. Potraktuj ten przykład oddzielnie od powyższych obliczeń prowadnic w pikselach: wpisz jawne jednostki i użyj wartości odpowiednich dla swojego dokumentu. Oceń rezultat na podstawie kilku wierszy neutralnego tekstu próbnego, na przykład nagłówka „Przykładowy nagłówek” i krótkich akapitów opisowych.
Użyj niezależnej siatki, gdy ramka wymaga własnych ustawień
Zaznacz ramkę tekstową i otwórz Okno > Tekst > Ramka tekstowa. W sekcji Siatka linii bazowych włącz Użyj niezależnej siatki linii bazowych. Ustaw Pozycję początkową, Względem i Odstęp siatki. Panel opisuje je jako właściwości zaznaczonej ramki. Panel Ramka tekstowa
Dzięki temu możesz określić rytm na poziomie ramki, zamiast polegać wyłącznie na siatce dokumentu. Na przykład mniejszy podpis może mieć inne odstępy niż tekst główny. W przypadku odpowiadających sobie ramek na kilku obszarach roboczych porównaj zarówno ich ustawienia siatki, jak i położenie; równe odstępy same w sobie nie zapewniają identycznej początkowej linii bazowej.
Sprawdź też ustawienie Początkowy odstęp. Panel Ramka tekstowa wykorzystuje je do określenia odległości między górną krawędzią ramki a pierwszą linią bazową; osobno można ustawić wartość Minimum. Jeśli dwie poza tym podobne ramki zaczynają tekst na różnych wysokościach, przed ręczną korektą ich położenia sprawdź te ustawienia. Panel Ramka tekstowa
Zduplikuj obszar roboczy, a następnie sprawdź użyte ustawienia
Po zaznaczeniu obszaru roboczego wzorcowego wybierz Edycja > Duplikuj > Zaznaczenie. Możesz też użyć Narzędzia Przesuwanie lub Narzędzia Obszar roboczy i przeciągnąć zaznaczony obszar roboczy z wciśniętym klawiszem ⌘ na Macu. Są to aktualnie udokumentowane metody duplikowania. Zmień nazwę kopii, klikając dwukrotnie jej nazwę nad obszarem roboczym lub w panelu Warstwy. Dodawanie i usuwanie obszarów roboczych
Duplikowanie to udokumentowana czynność początkowa. Pomoc nie gwarantuje wprost, że każda prowadnica i właściwość siatki linii bazowych zostanie przeniesiona w każdym kontekście dokumentu. Zanim utworzysz wiele wariantów, porównaj jedną kopię ze specyfikacją wzorcową:
- Potwierdź, że jej wymiary odpowiadają zamierzonemu układowi.
- Zaznacz ją i sprawdź współrzędne prowadnic, liczbę kolumn i odstępy.
- Zaznacz jej ramkę tekstową i sprawdź ustawienia niezależnej siatki linii bazowych, jeśli jest używana.
- Porównaj wyrównanie akapitów i położenie pierwszego wiersza, używając identycznego tekstu próbnego.
- Zastąp tekst próbny dopiero wtedy, gdy układ będzie zgodny.
Jeśli trzeba przywrócić wartości prowadnic, wpisz zapisane współrzędne i ustawienia kolumn w oknie Marginesy i prowadnice. Jeśli trzeba przywrócić ustawienia siatki linii bazowych ramki, wpisz je w panelu Ramka tekstowa. To powtarzalne rozwiązanie awaryjne korzystające z udokumentowanych opcji. Sprawdza się również jako specyfikacja dla istniejących obszarów roboczych, gdyż duplikowanie wzorca utworzyłoby niepotrzebny dodatkowy układ. Prowadnice linijek i kolumn, Panel Ramka tekstowa
W przypadku obszarów roboczych o różnych wymiarach przed skopiowaniem wartości zdecyduj, które miary mają pozostać stałe. W powyższym przykładzie zachowanie bocznych marginesów po 60 pikseli i odstępów 24 piksele na obszarze roboczym o szerokości 900 pikseli daje kolumny o szerokości 244 pikseli: (900 − 120 − 48) ÷ 3. Użycie pierwotnej współrzędnej prawej krawędzi 1140 pikseli nie pasowałoby do tego obszaru roboczego.
Rozwiązywanie problemów z niewidocznymi siatkami i nieoczekiwanymi odstępami tekstu
Sprawdź osobno widoczność, zachowanie tekstu i kontekst dokumentu. Dzięki temu ukryta nakładka nie zostanie pomylona z utraconym ustawieniem układu.
- Zniknęły wszystkie pomoce projektowe: sprawdź Widok > Tryb podglądu, który ukrywa siatki, siatki linii bazowych, prowadnice, marginesy i prowadnice spadu. Tryb podglądu
- Siatka linii bazowych dokumentu jest niewidoczna: włącz Widok > Pokaż > Siatki linii bazowych i powiększ widok ponad Próg wyświetlania. Siatki linii bazowych
- Tekst w ramce ignoruje siatkę dokumentu: sprawdź opcję Ignoruj siatkę linii bazowych w panelu Ramka tekstowa. Panel Ramka tekstowa
- Odstępy między wierszami zmieniają się po wyrównaniu do siatki: odstęp siatki zastępuje interlinię tekstu w ramce. Sprawdź też wielkość czcionki i to, czy ramka jest obrócona względem siatki, która nią steruje. Siatki linii bazowych
Jeśli po dodaniu obszarów roboczych okno Ustawienia dokumentu wygląda inaczej, wynika to z udokumentowanej zmiany kontekstu: Affinity wyświetla ograniczony zestaw opcji okna Ustawienia dokumentu dla dokumentów z obszarami roboczymi. Korzystaj z opisanych wyżej osobnych ustawień prowadnic i ramek tekstowych, zamiast zakładać, że wszystkie ustawienia układu strony będą nadal dostępne w oknie Ustawienia dokumentu. Ustawienia dokumentu (tylko wersja komputerowa)
Zachowaj edytowalne ustawienia i eksportuj właściwy obszar
Zapisz dokument roboczy w edytowalnym formacie Affinity .af, wybierając Plik > Zapisz jako. Dokumentacja zapisywania odróżnia ten format od eksportowania do formatów takich jak JPEG, PNG czy PDF: zapis w formacie natywnym zachowuje informacje o projekcie do późniejszej edycji. Wszystkie obszary robocze pozostają razem w dokumencie nadrzędnym. Zapisywanie, Informacje o obszarach roboczych
Aby ponownie używać ustawień w przyszłych projektach, wybierz Plik > Eksportuj > Jako szablon, by utworzyć plik .aftemplate. Affinity wyraźnie wymienia prowadnice linijek, prowadnice kolumn i ustawienia siatek wśród ustawień powiązanych z szablonami. Otwórz szablon przez Moje szablony, aby utworzyć kolejny dokument na jego podstawie. Szablon pozwala ponownie wykorzystać ustawienia dokumentu; nie jest udokumentowanym narzędziem do zbiorczego przenoszenia ustawień do istniejących obszarów roboczych. Szablony dokumentów
Prowadnice są wyraźnie określone jako elementy, które nie są drukowane ani eksportowane. Zachowaj natywny dokument lub szablon jako źródło do ponownego wykorzystania, zamiast oczekiwać, że wyeksportowany obraz lub PDF będzie zawierał edytowalny układ prowadnic. Użyj Trybu podglądu, by sprawdzić projekt bez pomocy widocznych na ekranie przed eksportem. Prowadnice linijek i kolumn, Tryb podglądu
Aby wyeksportować jeden obszar roboczy, wybierz Plik > Eksportuj > Eksportuj i wskaż jego nazwę w sekcji Obszar. Pomoc dotycząca eksportowania obszarów roboczych opisuje opcję Cały dokument jako sposób na eksport połączonych obszarów roboczych; nie należy zakładać, że oznacza ona osobny plik dla każdego obszaru. Aby uzyskać kilka osobnych plików, użyj Studio wycinków, dostosuj formaty i rozmiary wycinków poszczególnych obszarów roboczych, a następnie wybierz Eksportuj wycinki. Eksportowanie obszarów roboczych
Opcje eksportu zależą od wybranego formatu pliku. Opcje stron i rozkładówek w oknie dialogowym Eksportuj dotyczą odpowiedniego kontekstu dokumentu, a opcja nazwanego obszaru roboczego pozwala wyeksportować jeden obszar. Przed zapisaniem pliku sprawdź wybrany obszar i podgląd, zwłaszcza gdy wynikiem ma być PDF. Okno dialogowe Eksportuj
Zachowaj obok edytowalnego układu jedną specyfikację wzorcową: wymiary, współrzędne prowadnic, odstępy, interwał linii bazowych i ustawienia pierwszego wiersza. Duplikuj wzorzec dla wariantów o tych samych wymiarach, celowo przeliczaj wartości dla innych rozmiarów i zachowaj gotowy dokument początkowy jako szablon. Dzięki temu można ponownie używać układu bez polegania na nieudokumentowanym poleceniu przenoszenia.
Źródła
- Prowadnice linijek i kolumn — Affinity.
- Siatki linii bazowych — Affinity.
- Narzędzie Obszar roboczy — Affinity.
- Dodawanie i usuwanie obszarów roboczych — Affinity.
- Panel Ramka tekstowa — Affinity.
- Przyciąganie — Affinity.
- Tryb podglądu — Affinity.
- Ustawienia dokumentu (tylko wersja komputerowa) — Affinity.
- Zapisywanie — Affinity.
- Informacje o obszarach roboczych — Affinity.
- Szablony dokumentów — Affinity.
- Eksportowanie obszarów roboczych — Affinity.
- Okno dialogowe Eksportuj — Affinity.