Użyj zwijanego kontenera dla szczegółowej sekcji draw.io i podłącz do niego połączenia z widoku ogólnego. Dzięki temu zwinięty widok ma sensowy punkt końcowy, a składanie nie musi tworzyć nowego bezpośredniego połączenia między zewnętrznymi kształtami.

Ten poradnik jest przeznaczony dla osoby edytującej diagram w draw.io Desktop na Macu, która chce przełączać się między czytelnym widokiem ogólnym a szczegółami jednej sekcji. Oficjalna dokumentacja draw.io potwierdza, że samodzielna aplikacja komputerowa obsługuje macOS. Uruchamianie draw.io w trybie offline

Zdecyduj, co ma oznaczać zwinięta sekcja

Zacznij od małego, przykładowego diagramu: zewnętrzny kształt z etykietą Input A, sekcja z etykietą Section B i zewnętrzny kształt z etykietą Output C. W sekcji Section B umieść trzy szczegółowe kształty z etykietami B1, B2 i B3, połączone w sekwencji.

Zamierzony widok ogólny jest prosty: Input A łączy się z Section B, a Section B łączy się z Output C. Rozwinięcie sekcji pokazuje, jak wiążą się ze sobą jej trzy wewnętrzne kroki. Sekcja pozostaje znaczącym elementem widoku ogólnego nawet wtedy, gdy jej szczegóły są ukryte.

Ta struktura wykorzystuje dwie udokumentowane funkcje: kontenery mieszczą inne kształty i można je składać, a łączniki mogą przekraczać granice kontenerów. Dokumentacja kontenerów nie potwierdza jednak, że złożenie dowolnego łańcucha tworzy nowe bezpośrednie połączenie między jego zewnętrznymi sąsiadami. Traktuj składanie jako sposób pokazywania lub ukrywania szczegółów; relacje w widoku ogólnym określ jawnie. Włączanie i wyłączanie funkcji zwijania/rozwijania kształtów kontenerów

Wybierz strukturę odpowiednią do tego, co czytelnicy mają zrozumieć:

Pytanie czytelnika Zalecana struktura Znaczenie zachowane w widoku ogólnym
Które sekcje są ze sobą połączone? Połącz zewnętrzne kształty z kontenerem sekcji. Sekcja uczestniczy w ogólnym przepływie.
Który konkretnie wewnętrzny krok łączy się z zewnątrz? Zachowaj połączenie z tym wewnętrznym kształtem i jasno opisz tę relację. Szczegółowy punkt końcowy pozostaje częścią modelu; sprawdź oba stany składania.
Czy cała sekcja może zniknąć, pozostawiając jedną bezpośrednią strzałkę między zewnętrznymi kształtami? Narysuj jawne przedstawienie w widoku ogólnym, jeśli taka relacja jest prawidłowa. Bezpośrednia relacja jest celowo utworzonym podsumowaniem, a nie domniemanym skutkiem składania.

Ten przewodnik pomaga w podjęciu decyzji projektowej na podstawie udokumentowanych funkcji. Pozwala uniknąć przypisywania łącznikowi nowego znaczenia tylko dlatego, że niektóre kształty przestały być widoczne.

Utwórz zwijaną sekcję na Macu

Podczas zmiany struktury pracuj na kopii istniejącego diagramu. Jeśli tworzysz nowy diagram, zacznij od małego przykładu, a potem zastosuj ten sam układ w większych sekcjach.

Najpierw utwórz kontener

Dodaj prostokąt o rozmiarze wystarczającym, by pomieścić trzy wewnętrzne kształty. Zaznacz sam prostokąt i naciśnij Cmd+G. Oficjalny poradnik dotyczący kontenerów opisuje ten skrót na Macu jako sposób przekształcenia kształtu w kontener. Włącz opcję Extras > Collapse/Expand; znacznik wyboru oznacza, że funkcja jest aktywna. W motywie Minimal udokumentowana ścieżka to kliknięcie prawym przyciskiem myszy, a następnie wybranie Options > Collapse/Expand. Konfiguracja kontenera i elementy sterujące składaniem

Nadaj kontenerowi etykietę Section B. Nazwa powinna być na tyle krótka, by dało się ją odczytać w widoku ogólnym. Zostaw miejsce na element sterujący składaniem w pobliżu tytułu; nie umieszczaj w tym obszarze kształtu szczegółowego.

Dodaj w kontenerze B1, B2 i B3, a następnie połącz je w sekwencji. Pozostaw Input A i Output C na zewnątrz. Nazwy i układ są przykładowe — mają ułatwić odróżnienie sekcji nadrzędnej od jej zawartości.

W przypadku istniejącego zbioru kształtów i łączników wewnętrznych draw.io pozwala też zaznaczyć je razem i wybrać Arrange > Group albo nacisnąć Cmd+G. Zaznacz razem z nimi łączniki wewnętrzne. Nie dołączaj do grupy zewnętrznych kształtów. Grupowanie i rozgrupowywanie kształtów oraz łączników

Upewnij się, że sekcję można złożyć

Kliknij element sterujący składaniem sekcji, aby ją zwinąć, a następnie kliknij ponownie, aby ją rozwinąć. Aktualna dokumentacja grup opisuje kontrolkę −/+ dla składanych komórek i wskazuje collapsible=1 jako ustawienie stylu umożliwiające składanie komórki. Jeśli zwykła grupa nie wyświetla kontrolki po włączeniu opcji globalnej, sprawdź ustawienia zaznaczonej komórki zamiast wielokrotnie grupować diagram. Udokumentowane ustawienia stylu są dostępne przez Edit Style… lub sekcję Properties na karcie Arrange. Zwijanie i rozwijanie grup

Zanim dodasz łączniki widoku ogólnego, sprawdź, czy złożenie sekcji ukrywa zamierzone szczegóły i pozostawia czytelną jej nazwę. Jeśli coś pozostaje poza złożoną sekcją, sprawdź, czy należy do kontenera, zamiast zakładać, że samo wizualne nakładanie się sprawiło, iż stało się jego częścią.

Podłącz połączenia widoku ogólnego do samej sekcji

W przykładzie narysuj jeden łącznik od Input A do krawędzi Section B, a drugi od Section B do Output C. Te dwa połączenia opisują miejsce sekcji w całym diagramie. Sekwencja wewnętrzna B1–B2–B3 przedstawia jej szczegóły.

Użyj połączenia pływającego, gdy dokładne miejsce zaczepienia nie ma znaczenia. Przeciągnij łącznik od kierunkowej strzałki na kształcie źródłowym, a następnie zwolnij przycisk nad kształtem docelowym, gdy jego obrys zmieni kolor na niebieski. Pływające punkty końcowe mogą przesuwać się po obwodzie kształtu w miarę zmian diagramu. Aby utworzyć połączenie stałe, rozpocznij i zakończ je w punktach połączeń podświetlonych na zielono. Stałe punkty końcowe pozostają przypięte do tych punktów. Poznaj różnicę między łącznikami stałymi i pływającymi

W tym widoku ogólnym połączenia pływające są rozsądnym wyborem na początek, ponieważ najważniejsze jest to, z którą sekcją łączy się kształt. Wybierz punkty stałe, gdy znaczenie ma konkretna strona lub pozycja połączenia. W obu przypadkach sprawdź widok zwinięty i rozwinięty.

Dodaj etykiety, takie jak Input to B i Output from B, jeśli same strzałki nie wyjaśniają ich znaczenia. Kliknij dwukrotnie łącznik w miejscu, gdzie ma się pojawić etykieta. Aby zmienić jej położenie, zaznacz ją i przeciągnij uchwyt w kształcie rombu. Dodawanie etykiet do łączników

Jeśli relacja faktycznie dotyczy B2, zachowaj to szczegółowe połączenie. Nie zastępuj go połączeniem z kontenerem, chyba że szersze stwierdzenie również jest prawdziwe. Przydatną etykietą może być Input to B2, wraz z nazwą sekcji zrozumiałą w widoku ogólnym. Oficjalna dokumentacja dopuszcza połączenia przekraczające granice kontenerów, ale samo to nie gwarantuje, że każdy szczegółowy punkt końcowy będzie czytelnie przedstawiony po złożeniu. Sprawdź konkretny diagram w obu stanach. Połączenia przekraczające granice kontenerów

Unikaj pułapki przezroczystego kontenera układu

Kontener utworzony przez Arrange > Insert > Layout to coś innego niż sekcja z widoczną krawędzią, do której można podłączyć łączniki. Oficjalny poradnik dotyczący układów podaje, że wstawiane kontenery układu mają przezroczyste obramowania, które nie przyjmują połączeń; łączniki trzeba podłączać do kształtów wewnątrz. Rozróżnia też zaawansowane kształty układu otoczone torami przepływu, do których można podłączać połączenia. Zaawansowane kształty układu i kontenery układu

Jeśli w widoku ogólnym strzałki mają być podłączone do krawędzi sekcji, użyj kontenera lub toru przepływu, do którego można podłączać łączniki. Wybierz przezroczysty kontener układu, gdy priorytetem jest automatyczne rozmieszczenie wewnętrznych kształtów i gdy połączenia z tymi kształtami pasują do diagramu.

Sprawdź oba widoki, zanim zmienisz przebieg łączników

Po zbudowaniu przykładu wykonaj poniższe kroki. Najpierw sprawdź, czy widok ogólny przekazuje zamierzone relacje; dzięki temu nie poświęcisz czasu na dopracowywanie załamań i odstępów, zanim będzie to potrzebne.

  1. Rozwiń Section B i sprawdź sekwencję wewnętrzną.
  2. Upewnij się, że dwa łączniki widoku ogólnego są podłączone do sekcji, a nie kończą się jedynie w pobliżu jej obrysu.
  3. Zwiń sekcję i odczytaj diagram, korzystając tylko z widocznych nazw i etykiet łączników.
  4. Sprawdź, czy każda widoczna strzałka nadal wyraża prawdziwą relację.
  5. Ponownie rozwiń sekcję i sprawdź łączniki wewnętrzne oraz ich etykiety.
  6. Powtórz te kroki, składając osobno każdą sąsiednią sekcję, a następnie składając je wszystkie razem.

Jeśli po złożeniu zostaje zbyt dużo miejsca, świadomie popraw rozmieszczenie. Dokumentacja grup opisuje klikanie elementu sterującego składaniem z wciśniętym klawiszem Shift, aby przesunąć sąsiednie komórki w prawo lub w dół w miarę zmiany rozmiaru. To konkretne działanie podczas składania; nie należy traktować go jako obietnicy automatycznego przeprojektowania dowolnego diagramu. Składanie i sąsiednie komórki

Jeśli łącznik prowadzi niezgrabną okrężną trasą, zaznacz go i popraw jego przebieg. Możesz przeciągać niebieskie punkty albo kliknąć łącznik prawym przyciskiem i wybrać Add Waypoint. Ręczne zmiany punktów trasy wyłączają dla tego łącznika automatyczne trasowanie ortogonalne, więc dodawaj załamania tylko wtedy, gdy poprawiają oba widoki. Aby usunąć niepotrzebną trasę, kliknij prawym przyciskiem i wybierz Clear Waypoints, a następnie sprawdź uzyskany przebieg. Zmiana przebiegu łączników za pomocą punktów trasy

Po zmianie trasy sprawdź osobno etykiety. Etykieta, której położenie zostało ręcznie zmienione, może wymagać kolejnej korekty. Aby przywrócić ją do łącznika, zaznacz łącznik lub etykietę, a następnie wybierz Reset na karcie Arrange i zaznacz Label Positions. Resetowanie pozycji etykiet łączników

Zanim dopracujesz wygląd, sprawdź strukturę

Objaw Co sprawdzić Zalecany krok
Nie pojawia się element sterujący składaniem Globalna opcja składania oraz możliwość składania zaznaczonej komórki Włącz Extras > Collapse/Expand; w razie potrzeby sprawdź collapsible=1.
Szczegół pozostaje widoczny po złożeniu Czy należy do sekcji Sprawdź przynależność do kontenera lub grupy, zamiast kierować się samym położeniem.
Nie można podłączyć łącznika do obramowania sekcji Czy jest to wstawiony przezroczysty kontener układu W relacjach na poziomie obramowania użyj kontenera lub toru przepływu, do którego można podłączać łączniki.
Zwinięta strzałka jest niejednoznaczna Czy jej znaczenie zależy od wewnętrznego punktu końcowego Dodaj etykietę relacji albo jawnie utwórz połączenie na poziomie sekcji.
Linia ma niepotrzebne załamanie Istniejące punkty trasy Popraw lub usuń punkty trasy, a następnie ponownie sprawdź etykiety.

Te kontrole łączą udokumentowane ustawienia kontenerów, ustawienia grup, ograniczenia obramowań kontenerów układu i narzędzia do punktów trasy. Wybór relacji pokazywanej na diagramie pozostaje decyzją redakcyjną.

Na przydatnym zwiniętym diagramie można rozpoznać każdą sekcję i zrozumieć jej widoczne połączenia bez otwierania wszystkich szczegółów. Zbuduj jawnie ten widok ogólny, a składania użyj do pokazania struktury, która za nim stoi. Jeśli czytelnik potrzebuje bezpośredniego połączenia omijającego całą sekcję, narysuj takie podsumowanie celowo i zachowaj szczegółowy widok wszędzie tam, gdzie wewnętrzne relacje nadal mają znaczenie.

Źródła