Wybierz H.265, jeśli chcesz bezproblemowo wyeksportować materiał na Macu; rozważ AV1, jeśli porównanie wykaże warte uwagi oszczędności podczas przesyłania. QuickTime Player eksportuje w HEVC, a HandBrake obsługuje oba kodeki. Ten poradnik pomoże Ci wybrać i sprawdzić gotowy plik do przesłania na YouTube.

Który kodek sprawdzi się w Twoim przypadku?

Jeśli korzystasz z Maca i masz gotowy film, H.265, nazywany też HEVC, to praktyczny punkt wyjścia. Apple opisuje eksport w HEVC w QuickTime Player, a YouTube wyraźnie wymienia HEVC wśród obsługiwanych formatów przesyłania. Dzięki temu możesz przesłać film z komputera bez konieczności używania kodera AV1. Instrukcja eksportowania w QuickTime od Apple, Obsługiwane formaty plików w YouTube.

Warto rozważyć AV1, gdy zmniejszenie pliku do publikacji jest na tyle ważne, że uzasadnia przetestowanie innego kodowania. Dokumentacja HandBrake wymienia programowe kodowanie SVT-AV1 obok dostępnych opcji H.265. W dokumentacji obsługi Macowego VideoToolbox HandBrake wymienia kodery H.264 i H.265, ale nie AV1; nie zakładaj, że pojawi się sprzętowa opcja AV1 tylko dlatego, że Mac obsługuje przyspieszone kodowanie HEVC. Kodeki wideo HandBrake, Obsługa Apple VideoToolbox.

Potraktuj poniższe wskazówki jako rekomendacje dotyczące sposobu pracy, a nie twierdzenie, że jeden kodek zawsze daje lepsze wyniki.

Twoja sytuacja Zalecany punkt wyjścia Co sprawdzić
Chcesz prostego eksportu za pomocą aplikacji dołączonej do Maca HEVC w QuickTime Player Dostępna rozdzielczość i wygląd wyeksportowanego filmu
Chcesz przyspieszyć kodowanie HEVC i uzyskać więcej ustawień H.265 VideoToolbox w HandBrake, jeśli jest dostępny Faktyczny czas kodowania i jakość obrazu
Rozmiar pliku do przesłania regularnie sprawia problem Porównaj AV1 z HEVC w HandBrake Podobną jakość obrazu, rozmiar pliku i łączny czas
Masz już akceptowalny plik HEVC do publikacji Sprawdź ten plik przed ponowną konwersją Pomyślne przetworzenie przez YouTube i odtwarzanie
Publikujesz materiał HDR Zastosuj się do wymagań HDR poniżej Informacje o kolorze i metadane, a także kodek

Ogólne zalecenia YouTube dotyczące przesyłania nadal wskazują wideo H.264 w formacie MP4. Osobne wytyczne dotyczące HDR zalecają między innymi AV1 i HEVC. Te dokumenty opisują różne wymagania: obsługa danego formatu nie oznacza, że jest on domyślnie zalecany przy każdym przesyłaniu. H.264 pozostaje udokumentowaną alternatywą, jeśli któryś z tych sposobów pracy sprawia problemy. Zalecane ustawienia kodowania przy przesyłaniu, Wytyczne dotyczące przesyłania HDR.

Jak wyeksportować materiał w H.265 za pomocą QuickTime Player?

W przypadku zwykłego gotowego filmu, który można otworzyć w QuickTime Player, Apple opisuje następującą procedurę eksportu:

  1. Otwórz film w QuickTime Player.
  2. Wybierz Plik > Eksportuj jako, a następnie wybierz 1080p lub 4K, zależnie od materiału źródłowego.
  3. Z menu podręcznego Format wybierz Mniejszy rozmiar pliku, aby użyć HEVC. Opcja Większa zgodność wybiera H.264.
  4. Wpisz nową nazwę pliku, wybierz lokalizację i kliknij Zapisz.
  5. Aby monitorować eksport, wybierz Okno > Pokaż postęp eksportu. Instrukcje eksportowania w QuickTime Player.

Warto znać ograniczenia tej metody. QuickTime eksportuje filmy w formacie .mov, a nie MP4, a opisane przez Apple opcje eksportu nie obejmują AV1. Apple wymienia wyłącznie H.264 dla opcji eksportu 720p i 480p. Rozdzielczości wyższe niż źródłowa są nieaktywne, a rozdzielczość i przepływność danych pliku wynikowego zależą od oryginału. Ta metoda zapewnia więc wygodny eksport w HEVC, ale w instrukcjach nie ma udokumentowanej możliwości ustawienia konkretnej przepływności. Formaty i ograniczenia eksportu QuickTime.

YouTube wymienia zarówno MOV, jak i HEVC wśród obsługiwanych formatów, więc sam plik MOV z QuickTime nie wymaga dodatkowej konwersji. Zachowaj oryginał i nadaj kopii przeznaczonej do publikacji odrębną nazwę, na przykład graphics-demo-hevc.mov. Obsługiwane formaty plików w YouTube.

Jak porównać H.265 i AV1 w HandBrake?

Użyj HandBrake, jeśli chcesz ocenić oba kodeki na podstawie tego samego gotowego materiału. W tym przykładzie chodzi o syntetyczną demonstrację grafiki zawierającą małe etykiety, ruchome kształty geometryczne i płynne gradienty. Utwórz obie wersje z tego samego pliku źródłowego, aby porównanie pomogło odpowiedzieć na konkretne pytanie: który sposób kodowania zachowuje jakość wystarczającą dla tego materiału?

Otwórz plik źródłowy i wybierz odpowiednie ustawienie wstępne

Po zainstalowaniu HandBrake kliknij Otwórz źródło lub przeciągnij film do głównego okna. Jeśli źródło zawiera kilka tytułów, wybierz odpowiedni klip za pomocą kontrolki Tytuł. Wybierz ustawienie wstępne, a następnie osobno określ nazwę i lokalizację pliku wyjściowego. Instrukcja szybkiego startu HandBrake opisuje te kontrolki oraz przycisk Start na pasku narzędzi, którym rozpoczniesz kodowanie. Szybki start HandBrake.

W aktualnej dokumentacji ustawień wstępnych wymieniono Fast 2160p60 4K AV1 i Fast 2160p60 4K HEVC; oba korzystają z MP4 i dźwięku stereo AAC. Zapewniają porównywalne kategorie ustawień początkowych, ale nie dowodzą równoważnej jakości obrazu. Nazwy ustawień wstępnych określają maksymalną rozdzielczość i liczbę klatek na sekundę; ustawienie może zmniejszyć rozdzielczość źródła, jeśli przekracza ono te limity. Przed kontynuowaniem sprawdź wymiary obrazu, liczbę klatek na sekundę i wybraną ścieżkę dźwiękową. Oficjalne ustawienia wstępne HandBrake.

Dokumentacja HandBrake opisuje również ustawienia H.265 Apple VideoToolbox 2160P 4K i H.265 Apple VideoToolbox 1080p, które umożliwiają sprzętowe kodowanie HEVC na obsługiwanym Macu. Dostępne kodery VideoToolbox znajdziesz na karcie Wideo. Jeśli ich tam nie ma, skorzystaj z dostępnego kodera programowego, zamiast zakładać, że istnieje ukryty przełącznik sprzętowy. Dokumentacja Apple VideoToolbox w HandBrake.

YouTube zaleca zachowanie liczby klatek na sekundę zarejestrowanej podczas nagrywania. W przypadku projektu SDR zalecana przestrzeń barw to BT.709. Zachowaj te parametry, jeśli odpowiadają gotowemu materiałowi; zmiana kodeka nie jest powodem do modyfikowania czasu trwania projektu ani jego kolorystyki. Zalecenia YouTube dotyczące przesyłania.

Ustaw jakość osobno dla każdego kodera

Zacznij od ustawienia jakości wybranego ustawienia wstępnego. HandBrake zaleca zwykle stałą jakość, a opisane zakresy początkowe dla kodowania programowego różnią się między kodekami: przy 1080p x265 używa RF 20–24, a SVT-AV1 RF 25–35. Są to zakresy do testowania, a nie wymagania YouTube. Zalecenia HandBrake dotyczące jakości.

Nie dopasowuj wartości RF między kodekami. HandBrake wyraźnie zaznacza, że wartości jakości nie są porównywalne między koderami. Niższe RF oznacza wyższą jakość dla x265 i SVT-AV1; w VideoToolbox obowiązuje odwrotna zależność liczbowa. W interfejsie HandBrake przesunięcie kontrolki jakości w prawo zwiększa jakość niezależnie od kodera. Jak rozumieć skale jakości w HandBrake.

Ustaw poziom jakości osobno dla każdego wariantu, a następnie porównaj uzyskane obrazy. W przypadku syntetycznej demonstracji sprawdź, czy małe napisy pozostają czytelne, ruchome krawędzie zachowują kształt, a gradienty są płynne. Mniejszy plik spełnia zadanie tylko wtedy, gdy przejdzie również te kontrole.

Zobacz podgląd przed kodowaniem całego filmu

Kliknij Podgląd na pasku narzędzi. HandBrake opisuje kontrolki Pozycja i Czas trwania, które pozwalają wybrać fragment testowy, a następnie funkcję Podgląd na żywo, która go zakoduje. W podglądzie można sterować odtwarzaniem. Wybierz fragment zawierający zarówno drobne szczegóły, jak i ruch, a następnie powtórz próbę z drugim kodekiem. Podgląd ustawień.

Aby porównanie było miarodajne, użyj tego samego fragmentu i czasu trwania, zachowaj docelowe wymiary obrazu i liczbę klatek na sekundę oraz zanotuj ustawienia każdego wariantu. Gdy oba wyglądają zadowalająco, zakoduj kompletne kopie przeznaczone do publikacji i nadaj im różne nazwy. Zachowaj oryginał, dopóki wybrany plik nie przejdzie kontroli po przesłaniu.

Czy AV1 oszczędza wystarczająco dużo czasu przesyłania, by uzasadnić dłuższe kodowanie?

Porównuj całkowity czas przygotowania materiału do publikacji, a nie sam rozmiar pliku. Przydatny szacunek to: czas kodowania lokalnie + czas przesyłania. Przetwarzanie przez YouTube to kolejny etap, ale jego czas zależy od formatu, długości, liczby klatek na sekundę, jakości i ruchu, więc uwzględnij go osobno. Informacje YouTube o przetwarzaniu.

Poniższe wartości są wyłącznie przykładowe; nie są pomiarami HandBrake ani konkretnego Maca. Załóżmy, że obie wersje mają akceptowalną jakość, a stała prędkość przesyłania wynosi 20 Mb/s. Przy gigabajtach dziesiętnych szacowany czas przesyłania w minutach wynosi rozmiar pliku w GB × 8000 ÷ prędkość przesyłania w Mb/s ÷ 60.

Przykładowy wariant Czas kodowania Rozmiar pliku Szacowany czas przesyłania Kodowanie i przesyłanie łącznie
HEVC 6 minut 3,0 GB 20 minut 26 minut
AV1 22 minuty 1,8 GB 12 minut 34 minuty

W tym przykładzie AV1 skraca przesyłanie o osiem minut, ale wymaga dodatkowych szesnastu minut kodowania. Przesyłanie HEVC kończy się osiem minut wcześniej. Przy tych konkretnych danych graniczna prędkość przesyłania wynosi 10 Mb/s: poniżej niej mniejszy plik AV1 pozwala zaoszczędzić więcej czasu przesyłania, niż zajmuje dodatkowe kodowanie. Szacunek nie uwzględnia narzutu związanego z transferem, przerw ani przetwarzania przez YouTube.

Podstaw własne pomiary czasu i rozmiaru plików. Jeśli kodowanie odbywa się podczas Twojej nieobecności, mniejszy plik może być dla Ciebie wart dodatkowego oczekiwania lokalnie. Jeśli zależy Ci na szybkim dostarczeniu pliku, lepszym kryterium może być całkowity czas. Żadna z tych preferencji nie wymaga ogólnych twierdzeń o wydajności kodeków.

Co się zmienia, gdy źródło jest w HDR?

Przed zastosowaniem zwykłego porównania SDR osobno sprawdź wymagania HDR. YouTube określa głębię kolorów na 10 lub 12 bitów, prymarne barw Rec.2020, współczynniki macierzy Rec.2020 non-constant-luminance oraz funkcję przenoszenia PQ lub HLG. W kodeku lub kontenerze muszą znajdować się prawidłowe metadane HDR. Sam wybór 10-bitowego kodera nie gwarantuje spełnienia tych wymagań. Wymagania YouTube dotyczące HDR.

W dokumentacji HDR YouTube zaleca zarówno AV1, jak i HEVC, a wśród przetestowanych kontenerów wymienia MOV, MP4 i MKV. W przypadku istniejącego projektu HDR skorzystaj ze ścieżki eksportu, która zachowuje wymagane metadane, a następnie sprawdź wynik przetwarzania. Nie traktuj porównania SDR jako przepisu na konwersję HDR. YouTube tworzy wersje HDR na zgodne urządzenia oraz konwersję do SDR dla pozostałych widzów; przy odtwarzaniu HDR obok opcji jakości wyświetlana jest etykieta HDR. Przesyłanie filmów o wysokim zakresie dynamiki (HDR).

Jak sprawdzić gotowy materiał na YouTube?

Przed przesłaniem obejrzyj całą kopię przeznaczoną do publikacji i sprawdź czas trwania, kadrowanie obrazu, czytelność tekstu, dźwięk oraz synchronizację. Pomyślny wynik krótkiego podglądu nie gwarantuje, że cały plik jest poprawny.

Aby przesłać film z Maca, zaloguj się w YouTube Studio, wybierz UTWÓRZ > Prześlij filmy i wskaż plik przeznaczony do publikacji. To opisana ścieżka przesyłania z komputera; ani ustawienia eksportu QuickTime, ani wybór kodera w HandBrake nie pozwalają kontrolować kodeka, w którym YouTube ostatecznie udostępni film widzom. Potraktuj plik lokalny jako dane wejściowe dla procesu przetwarzania YouTube. Przesyłanie filmów na YouTube.

Przed oceną poczekaj, aż będzie dostępna jakość odpowiednia do oglądania. YouTube najpierw przetwarza materiał w niskiej jakości, a wyższe rozdzielczości mogą pojawić się później. Otwórz stronę filmu, wybierz w odtwarzaczu Ustawienia > Jakość i sprawdź, czy dostępna jest oczekiwana rozdzielczość. Następnie obejrzyj te same fragmenty z tekstem, ruchem i gradientami, które służyły do lokalnego porównania. Sprawdzanie jakości po przesłaniu.

Wybierz plik do publikacji, który zachowuje wystarczającą jakość źródła i mieści się w zmierzonych ograniczeniach czasu oraz rozmiaru. HEVC zapewnia udokumentowaną ścieżkę eksportu w QuickTime i opcjonalne kodowanie sprzętowe w HandBrake; AV1 warto wybrać, gdy własne porównanie wykaże przydatną oszczędność. Zachowaj sprawdzone ustawienia razem z projektem, aby przy kolejnym eksporcie móc oprzeć się na wynikach.

Źródła