Aby zachować precyzyjną wektorową granicę, gdy rozmycie stopniowo zanika w abstrakcyjnej kompozycji, zastosuj rozmycie jako filtr inteligentny i dodaj gradient do jego maski filtra. Zachowaj oddzielną maskę wektorową. Ten proces na komputerze Mac zapewnia niezależną kontrolę nad obrysem, grafiką i rozmyciem.

Poniższy przykład tworzy nachodzące na siebie prostokąty i elipsę, a następnie umieszcza je wewnątrz ostrego owalu. Szczegóły po lewej stronie pozostają wyraźne, a w kierunku prawej stają się rozmyte. Wszystkie wymiary i wartości filtrów są jedynie przykładowymi punktami wyjścia.

Która maska kontroluje oczekiwany efekt?

Maski w Photoshopie pełnią różne funkcje. Maska wektorowa określa widoczność za pomocą ścieżki. Maska warstwy kontroluje widoczność grafiki za pomocą odcieni szarości. Maska filtra inteligentnego określa, gdzie pojawiają się efekty filtra. Adobe opisuje je osobno w poradnikach dotyczących masek wektorowych, edycji masek warstw i masek filtrów inteligentnych.

Oczekiwany wygląd Używany element sterujący Co się zmienia
Precyzyjna granica owalu Maska wektorowa Widoczny obrys
Stopniowo zanikająca grafika Gradient na masce warstwy Widoczność grafiki
Stopniowo rozmywane szczegóły Gradient na masce filtra inteligentnego Widoczność filtra
Zmiękczona zewnętrzna granica Wtapianie maski wektorowej Miękkość krawędzi

W głównym przykładzie użyj razem pierwszego i trzeciego elementu. Gradient na zwykłej masce warstwy powoduje stopniowe znikanie grafiki na tle — taki efekt pokazano w samouczku Adobe dotyczącym stopniowego mieszania. Nie rozmywa on szczegółów.

Utwórz abstrakcyjną grafikę ze źródłowymi kształtami, które można edytować

Utwórz nowy dokument, wybierając File > New. Do ćwiczeń wybierz obszar roboczy o wymiarach 1600 × 1000 pikseli, RGB Color, 8 bitów na kanał i białe tło. Otwórz panele Window > Layers oraz Window > Properties, aby podczas ćwiczenia sprawdzać, co jest zaznaczone.

Narysuj duży niebieski prostokąt, węższy pomarańczowy prostokąt przecinający go oraz małą żółtą elipsę nachodzącą na oba. Użyj narzędzi Rectangle Tool i Ellipse Tool w trybie Shape. Wybierz kolor Fill każdego kształtu na pasku opcji i pomiń obrys. Umieść każdy kształt na osobnej warstwie; w razie potrzeby przed narysowaniem kolejnego kształtu zaznacz tło, aby uniknąć przedłużenia istniejącego kształtu. Adobe objaśnia dostępne tryby rysowania i ustawienia wypełnienia w sekcji Opcje trybów kształtu, ścieżki i pikseli.

Utwórz kompozycję większą niż planowany owal, przez który będzie widoczna. Umieść granice kolorów po obu stronach jej środka — dzięki nim ocenisz rozmycie. Na jednolitym kolorze trudno byłoby ocenić rozmycie wewnątrz kształtu.

W panelu Layers zaznacz trzy warstwy grafiki, pozostawiając białe tło niezaznaczone. Wybierz Layer > Smart Objects > Convert to Smart Object, a następnie nazwij powstałą warstwę Abstract artwork. Adobe wyjaśnia, że to polecenie może połączyć kilka zaznaczonych warstw w jeden osadzony obiekt inteligentny.

To pierwsza ważna granica edycji: oryginalne kształty znajdują się wewnątrz obiektu inteligentnego, a poniższy filtr i maski należą do jego zewnętrznej warstwy. Aby później zmienić kształty, wybierz Layer > Smart Objects > Edit Contents, edytuj otwarty dokument źródłowy i zapisz go, aby zaktualizować kompozycję. Zobacz instrukcje Adobe dotyczące edycji zawartości obiektu inteligentnego.

Dodaj rozmycie i ogranicz je maską wektorową

Zaznacz miniaturę grafiki obiektu inteligentnego. Przed zastosowaniem filtra wybierz Select > Deselect, aby wcześniejsze zaznaczenie nie ograniczało działania. Wybierz Filter > Blur > Gaussian Blur, wypróbuj promień 18 pikseli i zatwierdź. To przykładowa wartość, a nie wymagane ustawienie. Adobe opisuje rozmycie gaussowskie jako regulowane rozmycie w omówieniu efektów filtrów.

Sprawdź, czy filtr pojawił się pod obiektem inteligentnym w panelu Layers. Filtry inteligentne zachowują piksele źródłowe i umożliwiają osobną edycję efektów; Adobe objaśnia tę strukturę w sekcji Stosowanie filtrów inteligentnych i zarządzanie nimi.

Teraz dodaj zewnętrzną granicę:

  1. Zaznacz warstwę Abstract artwork.
  2. Wybierz narzędzie Ellipse Tool i przełącz tryb rysowania na Path.
  3. Narysuj szeroki owal przecinający nachodzące na siebie kształty, tak aby część grafiki wystawała poza jego obwód.
  4. Wybierz Layer > Vector Mask > Current Path.
  5. Zaznacz miniaturę maski wektorowej i pozostaw jej Density na poziomie 100%, a Feather na 0 pikseli, aby uzyskać ostrą granicę.

Adobe opisuje tworzenie masek na podstawie ścieżek oraz ich właściwości w sekcji Maskowanie warstw za pomocą masek wektorowych.

Teraz obiekt inteligentny powinien mieć maskę wektorową w swoim wierszu warstwy, a obok Smart Filters poniżej powinna znajdować się miniatura maski filtra. Podstawowe kształty wystają poza owal, dzięki czemu rozmycie obejmuje otaczającą grafikę, zanim granica ograniczy widoczny obszar. To praktyczne zastosowanie udokumentowanych elementów sterujących filtrami i maskami.

Narysuj gradient na masce rozmycia

Kliknij miniaturę maski obok Smart Filters, pod warstwą grafiki. Nie zaznaczaj miniatury maski wektorowej ani zwykłej maski warstwy. Adobe informuje, że maska filtra jest tworzona automatycznie po zastosowaniu filtra inteligentnego, a biel odsłania efekty, czerń je ukrywa, zaś szarość powoduje ich mieszanie. Zobacz Maskowanie efektów filtrów inteligentnych.

Wybierz narzędzie Gradient Tool. Ustaw kolor pierwszoplanowy na czarny, a kolor tła na biały, a następnie wybierz z selektora ustawień wstępnych gradient od koloru pierwszoplanowego do koloru tła. W samouczku Adobe dotyczącym gradientu na masce warstwy opisano ten sposób pracy z ustawieniem wstępnym; zastosowanie go do zaznaczonej maski filtra jest zgodne z udokumentowanym przez Adobe użyciem narzędzi malowania i edycji na maskach filtrów.

Wybierz typ gradientu Linear i wyłącz Reverse. Przeciągnij poziomo od mniej więcej jednej trzeciej szerokości owalu do około dwóch trzecich. Czarny początek osłabia rozmycie, a biały koniec je odsłania. W dokumentacji Adobe dotyczącej wypełnień gradientowych objaśniono typy gradientów oraz wpływ kierunku i długości przeciągnięcia na przejście.

Zanim dodasz kolejne efekty, sprawdź rezultat. Po lewej stronie powinny być widoczne ostre granice kolorów, po prawej — zmiękczone granice, a wokół obu stron powinien znajdować się ten sam ostry obrys owalu.

Traktuj siłę rozmycia i szerokość przejścia jako dwie osobne decyzje. Jeśli prawa strona jest zbyt miękka, zmień ustawienia rozmycia gaussowskiego. Jeśli zmiana następuje zbyt gwałtownie, poszerz przejście gradientowe. Dla przykładu przejście o szerokości około 500 pikseli zapewnia więcej miejsca na mieszanie niż przejście o szerokości około 150 pikseli; żadna z tych wartości nie jest uniwersalnie lepsza.

Ta metoda ma istotne ograniczenie: maska filtra gradientowego miesza przefiltrowany wynik z wynikiem nieprzefiltrowanym. Nie przypisuje innego promienia rozmycia gaussowskiego w każdym miejscu. To rozróżnienie wynika z opisu Adobe, według którego maski filtrów sterują widocznością efektu.

Gdy siła rozmycia ma się zmieniać w obrębie grafiki

Aby uzyskać przestrzennie stopniowane rozmycie, użyj Field Blur zamiast rozmycia gaussowskiego z maską. Najpierw usuń pozycję Gaussian Blur, aby uniknąć niezamierzonego połączenia dwóch efektów. Po zaznaczeniu obiektu inteligentnego wybierz Filter > Blur Gallery > Field Blur. Umieść pinezkę po lewej stronie i ustaw jej wartość rozmycia na 0, a drugą pinezkę umieść po prawej i ustaw większą wartość, na przykład 18 pikseli. Dostosuj ich położenie, sprawdź podgląd i zatwierdź.

Adobe wyjaśnia, że wiele pinezek z różnymi wartościami tworzy stopniowane rozmycie, a efekty z Galerii rozmyć mogą pozostać edytowalne jako filtry inteligentne. Zachowaj istniejącą zewnętrzną maskę wektorową, a maskę filtra pozostaw białą, jeśli chcesz, aby tylko pinezki określały rozkład rozmycia. Zobacz Stosowanie efektów głębi ostrości z Galerii rozmyć.

A jeśli potrzebujesz stopniowego zanikania przezroczystości?

Zachowaj maskę wektorową, ale zastosuj gradient do zwykłej maski warstwy. Zaznacz warstwę grafiki, usuń aktywne zaznaczenie i kliknij ikonę maski warstwy w panelu Layers. Jeśli zwykła maska warstwy już istnieje, zaznacz ją zamiast dodawać kolejną. Procedurę tworzenia opisano w dokumentacji Adobe Dodawanie masek warstw.

Narysuj na tej masce gradient od bieli do czerni, aby grafika pozostała widoczna przy białym końcu i zniknęła przy czarnym. Maska wektorowa nadal określa obrys, a maska w skali szarości kontroluje zanikanie. Przewodnik Adobe dotyczący edycji masek potwierdza, że ciemniejsze wartości maski zwiększają przezroczystość bez zmiany grafiki źródłowej.

Użyj tego wariantu, gdy na końcu przejścia ma prześwitywać tło. Użyj maski filtra inteligentnego, jeśli na końcu grafika ma pozostać widoczna, ale rozmyta.

Zdiagnozuj efekt przed zapisaniem

Najpierw sprawdź, która maska jest zaznaczona. Ramka wokół miniatury wskazuje aktywny element edycji, jak wyjaśniono w dokumentacji Adobe Edycja i ulepszanie istniejących masek warstw.

Objaw Sprawdź Rozwiązanie
Grafika znika w kierunku jednej strony Gradient może znajdować się na zwykłej masce warstwy Cofnij tę zmianę i zaznacz maskę filtra
Rozmycie przebiega w przeciwnym kierunku Sprawdź czarny i biały koniec maski filtra Zaznacz tę maskę i użyj Invert w panelu Properties
Obrys owalu jest miękki Sprawdź ustawienie wtapiania maski wektorowej Przywróć Feather do 0 pikseli
Zanika też inny filtr Sprawdź stos filtrów inteligentnych Maska filtra steruje wszystkimi filtrami tego obiektu inteligentnego

Adobe opisuje odwracanie maski filtra i ograniczenie związane ze wspólną maską w sekcji Maskowanie efektów filtrów inteligentnych. Aby bezpośrednio wyświetlić tę maskę na komputerze Mac, kliknij jej miniaturę z wciśniętym klawiszem Option; kliknij ponownie, aby wrócić do grafiki.

Zachowaj pozostałe możliwości edycji. Zmieniaj owal za pomocą narzędzia Direct Selection Tool; unikaj polecenia Layer > Rasterize > Vector Mask, które usuwa możliwość edycji wektorowej. Adobe wyraźnie opisuje tę granicę konwersji w sekcji Maskowanie warstw za pomocą masek wektorowych. Zachowaj także obiekt inteligentny: jego konwersja na zwykłą warstwę usuwa edytowalną relację z filtrem, zgodnie z informacjami w sekcji Stosowanie filtrów inteligentnych i zarządzanie nimi.

Zapisz plik główny jako dokument programu Photoshop z zachowanymi warstwami, używając polecenia File > Save As. W przewodniku Adobe dotyczącym zapisywania opisano opcję Layers oraz użycie polecenia Save a Copy w celu utworzenia osobnego pliku wynikowego.

Przed zakończeniem sprawdź w zapisanym pliku głównym trzy rzeczy: obrys nadal można zmienić, rozmycie nadal można dostosować, a oryginalne prostokąty i elipsa są dostępne wewnątrz obiektu inteligentnego. Dzięki temu uzyskasz wielokrotnego użytku kompozycję, w której granicę, szczegóły i przejście można modyfikować niezależnie.

Źródła