Aby ponownie wykorzystać obraz ze slajdu jako jego tło, utwórz powiązanie w Motion: sklonuj warstwę strefy upuszczania slajdu, umieść klon za pierwszym planem i zmień jego rozmiar. Zachowaj osobne źródło dla każdego slajdu, jeśli jego obraz ma być niezależnie wymieniany.

Ten przewodnik jest przeznaczony dla osób montujących wideo na Macu, które tworzą lub modyfikują szablon pokazu slajdów na potrzeby Final Cut Pro. Celem jest pokazanie jednego obrazu, który można wymienić, dwa razy na slajdzie: raz na mniejszym panelu pierwszego planu i raz jako tło wypełniające całą klatkę. Apple opisuje strefy upuszczania, klony i elementy sterujące szablonem osobno; poniższy układ łączy te funkcje w praktyczny proces.

Wybierz, które elementy mają korzystać z tego samego obrazu

Zacznij od określenia, które wystąpienia obrazu mają zmieniać się razem. Tło oparte na bieżącym slajdzie musi być powiązane ze źródłem tego slajdu. Tło pokazujące następny slajd musi być powiązane ze źródłem następnego slajdu w tej samej kompozycji Motion. To dwa różne układy.

Oczekiwany rezultat Układ szablonu
Bieżący obraz pojawia się zarówno na pierwszym planie, jak i w tle Jedno źródło strefy upuszczania z klonem w tle
Tło pokazuje inny slajd z tego samego szablonu Sklonuj źródło tego innego slajdu i odpowiednio ustaw jego czas
Pierwszy plan i tło wymagają niezależnych obrazów lub kadrów Dwie osobne strefy upuszczania, przypisane niezależnie
Tło ma odpowiadać sąsiedniemu klipowi szablonu w Final Cut Pro Użyj jawnego przypisania multimediów; w przytoczonej dokumentacji nie opisano automatycznego wyszukiwania sąsiedniego klipu

Strefa upuszczania różni się także od efektu lub symbolu zastępczego tytułu. Apple wyjaśnia, że docelowy klip na osi czasu wypełnia symbol zastępczy szablonu, natomiast dodatkowe strefy upuszczania otrzymują multimedia przypisane w Final Cut Pro. Obraz użyty do podglądu symbolu zastępczego w Motion nie staje się źródłem w Final Cut Pro. W pokazie slajdów z wybieranymi obrazami używaj rzeczywistych stref upuszczania. Symbole zastępcze szablonów a strefy upuszczania w Motion.

Zanim zmienisz projekt, otwórz osobną wersję szablonu

W przypadku istniejącego generatora znajdź go w sekcji Generators na pasku bocznym Titles and Generators w Final Cut Pro. Kliknij jego miniaturę w przeglądarce z wciśniętym klawiszem Control. W przypadku ustawień Apple wybierz Open a copy in Motion; szablony utworzone w Motion otwórz poleceniem Open in Motion, które otwiera oryginalny projekt. Aby utworzyć osobno nazwaną wersję, wybierz w Motion File > Save As i wypełnij okno dialogowe szablonu. To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ zapisanie szablonu utworzonego w Motion może nadpisać jego oryginalną definicję. Modyfikowanie generatora Final Cut Pro.

Aktualne wytyczne Apple dotyczące zgodności rozróżniają edycję między aplikacjami od korzystania z gotowych szablonów. Podczas modyfikowania zawartości Final Cut Pro w Motion obie aplikacje muszą być wersjami Apple Creator Studio albo obiema wersjami kupionymi jednorazowo. Z szablonów niestandardowych utworzonych w dowolnej wersji Motion można korzystać w dowolnej wersji Final Cut Pro. Zgodność aplikacji.

Jeśli zaczynasz od zera, wybierz File > New from Project Browser, zaznacz Final Cut Generator i wybierz wymagane ustawienie predefiniowane. Generator sprawdzi się w tym samodzielnym pokazie slajdów, ponieważ może zajmować główną oś czasu Final Cut Pro. Utwórz go w najwyższej rozdzielczości, której zamierzasz użyć. Tworzenie szablonu generatora w Motion.

Utwórz parę: pierwszy plan i tło

Użyj dwóch prostych grafik testowych przygotowanych jako pliki nieruchomego obrazu: na przykład turkusowego koła na jasnym prostokącie i pomarańczowego kwadratu na ciemnym prostokącie. Wyraźnie różniące się kształty ułatwiają zauważenie niezamierzonego współdzielenia obrazu. Są to przykładowe dane testowe, a nie dostarczone zasoby.

Ustaw źródło strefy upuszczania

W Motion zaznacz istniejącą strefę upuszczania pierwszego planu. Jeśli projekt jej nie zawiera, wybierz Object > New Drop Zone lub naciśnij Shift-Command-D, a następnie nadaj warstwie opisową nazwę, na przykład Slide 01 Image. Aby zamiast tego przekształcić istniejącą warstwę nieruchomego obrazu, zaznacz ją i wybierz Drop Zone z menu Type w Image Inspector. To obecnie udokumentowane sposoby tworzenia stref upuszczania. Tworzenie stref upuszczania w Motion.

Przypisz testowy obraz z turkusowym kołem, przeciągając go z listy Media do pola Source Media strefy upuszczania. Możesz też wybrać zaimportowany obraz z menu To. Dzięki temu podczas komponowania będzie widoczne źródło. Modyfikowanie obrazów w strefach upuszczania w Motion.

Utwórz powiązane tło

Zaznacz warstwę strefy upuszczania, a następnie wybierz Object > Make Clone Layer lub naciśnij K. Zmień nazwę utworzonej warstwy na Slide 01 Background i umieść ją pod pierwszym planem na liście Layers. Powiększ klon i ustaw go tak, aby pokrywał całą kompozycję, a następnie umieść nad nim panel pierwszego planu.

Wykorzystuje to opisaną przez Apple relację klonowania: klony można modyfikować niezależnie, a filtry i maski zastosowane do źródła są na nie przenoszone. Duplikat zachowuje się inaczej — późniejsze zmiany warstwy źródłowej nie są dziedziczone. Apple określa także, że zachowania nie są przenoszone na klony, chyba że wpływają na filtr źródłowy lub maskę. Opisany tu układ tła to proces wynikający z tych udokumentowanych zasad. Dodawanie i usuwanie warstw oraz grup w Motion.

Podczas tworzenia powiązania nie dodawaj zbędnych elementów wizualnych do źródła. Obramowania, tekst i inne ozdoby widoczne tylko na pierwszym planie dodawaj jako osobne obiekty, zamiast dołączać je do klonowanego źródła. W przeciwnym razie maska lub filtr źródłowy może wpłynąć także na tło. Animuj pierwszy plan i tło świadomie; nie zakładaj, że zachowanie ruchu zastosowane do źródła będzie animować jego klon.

Oddziel kadrowanie obrazu od rozmiaru warstwy

Motion udostępnia dwa przydatne rodzaje regulacji. Przekształcenie warstwy zmienia jej położenie i rozmiar w kompozycji. Z kolei ustawienia Pan i Scale strefy upuszczania określają, jak przypisany obraz mieści się w jej granicach. Apple opisuje te elementy sterujące kadrowaniem obrazu w Image Inspector. Ustawienia stref upuszczania w Motion.

W tym projekcie najpierw ustaw odpowiedni kadr źródła, a potem dobierz rozmiar wystąpień na pierwszym planie i w tle. Sprawdź wszystkie cztery krawędzie klatki. Jeśli tło wymaga treści obrazu, którą usunięto podczas kadrowania źródła, powiększenie klonu nie zapewni innego kadru. Gdy niezależne kadrowanie jest niezbędne, użyj dwóch osobnych stref upuszczania i przypisz do obu ten sam oryginalny obraz.

Rozróżnij też obraz tła od koloru wypełnienia. Opcja Fill Opaque wypełnia puste fragmenty strefy upuszczania wybranym kolorem Fill Color; nie tworzy kolejnego wystąpienia obrazu. Pozostaw ją wyłączoną, gdy puste fragmenty mają odsłaniać leżącą pod spodem warstwę tła. Modyfikowanie obrazów w strefach upuszczania w Motion.

Dopasuj tło do osi czasu pokazu slajdów

Zaplanuj przedziały widoczności każdego tła przed dodaniem kolejnych slajdów. W przykładowej ośmiosekundowej kompozycji pierwsza para — pierwszy plan i tło — może zajmować pierwsze cztery sekundy, a druga para pozostałe cztery. To przykład projektu, a nie wymagana długość szablonu.

Na osi czasu Motion przeciągnij pasek czasu w poziomie, aby zmienić moment pojawienia się obiektu. Włącz Snapping, aby wyrównać go z początkiem lub końcem innego obiektu. Aby zmienić czas trwania, przeciągnij lewą lub prawą krawędź paska czasu. Przesuwanie i przycinanie służą do różnych celów: przesunięcie zmienia położenie przedziału, a przycinanie zmienia jego długość. Przesuwanie obiektów na osi czasu w Motion, Przycinanie obiektów na osi czasu w Motion.

Jeśli tło ma wcześniej pokazywać nadchodzący slajd, utwórz jego klon ze źródła tego slajdu i ustaw przedział czasu tła tak, by obejmował planowany moment ujawnienia obrazu. Sprawdź wynik na początku, w środku i na końcu tego przedziału. Prawidłowe ułożenie warstw nie pomoże, jeśli tło zniknie przed zakończeniem animacji pierwszego planu.

Na tym etapie ogranicz projekt do nieruchomych obrazów. Apple opisuje ograniczenia czasu trwania źródeł wideo i audio podczas przycinania w Motion; dla wydłużania warstwy nieruchomego obrazu takie ograniczenie nie obowiązuje. Wariant oparty na wideo wymaga więc dodatkowej kontroli czasu i nie można w nim polegać na założeniach dotyczących nieruchomych obrazów. Przycinanie obiektów na osi czasu w Motion.

Zachowaj granice współdzielonych elementów

Sprawdź trzy osobne relacje: źródła z jego klonem, warstw współdzielących multimedia źródłowe w Motion oraz wystąpień zapisanego szablonu w Final Cut Pro. Traktowanie ich jako tego samego rodzaju powiązania utrudnia diagnozowanie problemów z podmianą.

Apple wyjaśnia, że zduplikowanie warstwy multimediów tworzy kolejne wystąpienie warstwy, ale nie tworzy nowego elementu źródłowego na liście Media. Zmiany parametrów tego źródła w Media Inspector mogą wpłynąć na wszystkie jego duplikaty. Warstwa ustawiona w innym miejscu nie musi zatem mieć osobnych ustawień multimediów źródłowych. Duplikowanie i usuwanie plików multimedialnych w Motion.

Aby slajdy można było wymieniać niezależnie, utwórz nowe źródło strefy upuszczania dla każdego slajdu, a następnie sklonuj odpowiednie źródło na potrzeby tła. Używaj nazw takich jak Slide 01 Image i Slide 02 Image. Przypisz turkusowe koło do pierwszego źródła, a pomarańczowy kwadrat do drugiego. Wymień tylko pierwsze źródło i sprawdź wszystkie wystąpienia obrazu. Ten test pokaże, które obiekty rzeczywiście współdzielą podmieniane źródło.

Klon w jednej kompozycji szablonu nie jest udokumentowany jako powiązanie ze strefą upuszczania w osobnym, sąsiednim klipie Final Cut Pro. Jeśli sekwencja składa się z kilku klipów szablonu, jawnie przypisz wymagany obraz w każdym klipie albo umieść powiązane slajdy w jednym szablonie Motion.

Aktualizacje definicji szablonu stanowią kolejną granicę. Przewodnik Apple dotyczący modyfikowania generatorów rozróżnia ustawienia predefiniowane już umieszczone na osi czasu od późniejszego użycia zmodyfikowanego szablonu i opisuje wpływ późniejszych zmian Motion na wystąpienia. Zachowaj zmodyfikowany projekt pod własną nazwą i przetestuj nowo wstawione wystąpienie, zamiast zakładać, że każda istniejąca pozycja na osi czasu uwzględniła już zmiany. Modyfikowanie generatora Final Cut Pro.

Sprawdź efekt końcowy w Final Cut Pro

Zapisz nowy generator, wybierając File > Save, wpisz jego nazwę i kategorię, a następnie kliknij Publish. W Final Cut Pro znajdź go w sekcji Generators i przeciągnij na główną oś czasu. Publish to polecenie Apple służące do zapisywania szablonu: udostępnia generator w przeglądarce aplikacji. Tworzenie szablonu generatora w Motion.

Zaznacz klip generatora i umieść głowicę odtwarzania w jego obrębie. Otwórz inspektor skrótem Command-4, a następnie kliknij Generator, by sprawdzić dostępne elementy sterujące. Przypisz multimedia testowe w polach obrazów stref upuszczania szablonu; obrazy użyte w Motion do podglądu projektu nie zastępują przypisywania multimediów do stref upuszczania w Final Cut Pro. Dostosowywanie generatorów w Final Cut Pro na Macu, Symbole zastępcze szablonów a strefy upuszczania w Motion.

Przed rozbudowaniem pokazu slajdów sprawdź następujące wyniki:

  • Podmiana obrazu pierwszego slajdu aktualizuje przeznaczone dla niego wystąpienia na pierwszym planie i w tle.
  • Drugi slajd zachowuje osobno przypisany obraz.
  • Tło wypełnia klatkę przez cały planowany przedział.
  • Ozdoby pierwszego planu pozostają w wymaganych miejscach.
  • Nowo wstawione wystąpienie szablonu udostępnia oczekiwane elementy sterujące multimediami.

Jeśli obrazy zmieniają się niezależnie, choć powinny być powiązane, sprawdź, czy tło jest duplikatem albo osobną strefą upuszczania. Jeśli kilka slajdów zmienia się jednocześnie w nieoczekiwany sposób, sprawdź relacje między ich źródłami. Jeśli tło znika przy cięciu, sprawdź jego pasek czasu, zanim zmienisz ustawienia kadrowania obrazu.

Gotowy projekt powinien jasno określać zasady wymiany obrazów: każdy slajd, którego obraz ma być wybierany niezależnie, ma własne źródło, a każde powiązane tło korzysta z właściwego źródła. Najpierw ustal tę zasadę na dwóch prostych grafikach, a potem zastosuj ten sam układ w całym pokazie slajdów.

Źródła