Aby usunąć cienkie szczeliny między sąsiadującymi kształtami w Affinity na Macu, najpierw sprawdź, czy ich krawędzie rzeczywiście się stykają. Następnie połącz pasujące wypełnienia, nałóż na siebie nieprzezroczyste kształty lub dostosuj antyaliasing dla wyniku rastrowego. Same ustawienia eksportu nie naprawią brakującej geometrii.

Ten przewodnik dotyczy aktualnego interfejsu Affinity na komputerach stacjonarnych. Jego celem jest utworzenie gotowej grafiki bez niepożądanych szwów przy zachowaniu wektorów tam, gdzie jest to praktyczne. Poniższa sekwencja diagnostyczna łączy opisane w dokumentacji opcje z wyraźnie wskazanymi testami; nie zakłada, że każda cienka linia ma tę samą przyczynę.

Czy cienka linia to rzeczywista szczelina, czy problem z renderowaniem krawędzi?

Affinity wyjaśnia, że antyaliasing wygładza krawędzie przez dodawanie półprzezroczystych pikseli między obiektem a tłem. Dlatego jasna linia na granicy może wynikać z pokrycia krawędzi, nawet jeśli zamierzone kształty się stykają. Warto więc osobno sprawdzić geometrię i renderowanie, zamiast od razu powiększać każdy obiekt. Opcje mieszania warstwy

Zapisz kopię roboczą, a następnie porównaj problematyczną krawędź w trzech miejscach: w dokumencie, w podglądzie eksportu oraz w wyeksportowanym pliku otwartym w docelowej aplikacji. Zachowaj jednakowy obszar eksportu i wymiary wyjściowe. Okno dialogowe eksportu Affinity zawiera powiększany podgląd; na Macu naciśnij ⌘1 w podglądzie, aby wyświetlić obraz w skali 100%, ⌘2 dla 200% lub ⌘3 dla 400%. Okno dialogowe eksportu

Traktuj poniższe obserwacje jako wskazówki diagnostyczne, a nie rozstrzygające dowody:

Obserwacja Przydatne kolejne sprawdzenie
Krawędź wygląda na otwartą w grafice źródłowej Sprawdź położenie i wymiary kształtów.
Kształty stykają się według wartości liczbowych, ale jasna linia pozostaje Przetestuj na kopii sumę kształtów lub kontrolowane nałożenie.
Plik PNG zawiera linię w docelowych wymiarach Popraw grafikę lub renderowanie rastrowe Affinity przed przekazaniem pliku.
Plik PDF lub SVG wygląda inaczej w różnych aplikacjach albo przy różnym powiększeniu Porównaj eksport rastrowy przed zmianą geometrii.

W przypadku dwóch nieobróconych prostokątów otwórz Okno > Ogólne > Przekształcenie. Wybierz punkt zakotwiczenia w lewym górnym rogu i porównaj wartość X + S lewego prostokąta z wartością X prawego prostokąta. Sprawdź również ich położenie w pionie i wysokość. Panel obsługuje dokładne wartości położenia i rozmiaru, a punkt zakotwiczenia określa sposób ich interpretacji. Obliczenia na podstawie ramek ograniczających są przydatne dla prostokątów, ale nie dowodzą, że dwie zakrzywione krawędzie się pokrywają. Panel Przekształcenie

Na przykład prostokąt o X = 0 px i szerokości 120 px kończy się na 120 px. Jeśli drugi prostokąt zaczyna się przy X = 120,25 px, powstaje szczelina geometryczna o szerokości 0,25 px. To przykładowe wartości, a nie wyniki pomiarów testu w Affinity. Usuń tę rozbieżność, zanim zaczniesz eksperymentować z jakością eksportu.

Która poprawka pozwoli zachować potrzebną grafikę?

Wybierz poprawkę odpowiednią do relacji między kształtami. Poniższa tabela pomocnicza opiera się na opisanych w dokumentacji Affinity funkcjach operacji logicznych, przekształceń i antyaliasingu; nie gwarantuje, że jedno ustawienie usunie każdy szew.

Wymaganie dotyczące grafiki Pierwsza poprawka do wypróbowania Warunek lub kompromis
Stykające się kształty mają tworzyć jedno ciągłe wypełnienie Dodaj je do jednego kształtu lub utwórz kształt złożony Polecenie Dodaj używa koloru najniżej położonego obiektu.
Różne nieprzezroczyste kolory muszą pozostać odrębne Przedłuż dolny kształt pod górny Sprawdź, czy nałożenie zachowuje widoczną granicę.
Mała grafika rastrowa wymaga ostrych krawędzi Przetestuj opcję Antyaliasing: Wymuś wyłączenie Krzywe i przekątne mogą stać się poszarpane.
Ważniejszy jest gotowy wygląd niż struktura wektorowa Wyeksportuj sprawdzony wynik rastrowy Rozdzielczość staje się częścią pliku wynikowego.

Połącz kształty, które mają mieć wspólne wypełnienie

Jeśli sąsiadujące elementy tworzą jeden ciągły, pełny obszar, usunięcie wewnętrznej granicy jest bezpośrednim rozwiązaniem geometrycznym. Operacja Dodaj w Affinity łączy zaznaczone obszary i używa koloru najniżej położonego obiektu. Kształt złożony pozwala zachować składowe obiekty do późniejszej edycji. Tworzenie kształtów złożonych

  1. W Studio Wektorów zaznacz odpowiednie kształty.
  2. Wybierz Wektor > Geometria > Dodaj lub kliknij Dodaj na pasku narzędzi, aby utworzyć kształt złożony.
  3. Sprawdź wynikowe wypełnienie i zewnętrzny kontur.
  4. Ponownie wyeksportuj plik i sprawdź miejsce wcześniejszego połączenia.

W przypadku trwałego wyniku operacji logicznej aktualna pomoc Affinity na komputery stacjonarne opisuje przytrzymanie klawisza ⌥ Option podczas wybierania Dodaj na pasku narzędzi Studio Wektorów. Zanim to zrobisz, zachowaj edytowalne źródło. Polecenie Dodaj łączy istniejące obszary; nie tworzy mostka między rzeczywiście oddzielonymi kształtami. Łączenie operacjami logicznymi

Użyj tej metody dla zgodnych wypełnień. Połączenie elementów o różnych kolorach zmieni projekt, ponieważ polecenie Dodaj przyjmuje kolor najniżej położonego obiektu. Zwykłe grupowanie nie wykonuje opisanej operacji sumy logicznej.

Celowo nałóż na siebie różne nieprzezroczyste wypełnienia

Jeśli dwa kolory muszą pozostać odrębne, warto przedłużyć dolny kształt pod górny. Jest to geometryczne obejście polegające na zakryciu tła pod połączeniem. Można je przetestować dla nieprzezroczystych wypełnień; przezroczyste wypełnienia, tryby mieszania lub efekty mogą sprawić, że nałożenie będzie widoczne inaczej.

Rozważmy przykładową parę nieobróconych prostokątów bez obrysu. Prostokąt A leży pod B, zaczyna się przy X = 0 px i ma szerokość 120 px. Prostokąt B zaczyna się przy X = 120 px. Aby przetestować nałożenie o szerokości 1 px przy zachowaniu lewej krawędzi prostokąta A, zaznacz A, wybierz punkt zakotwiczenia w lewym górnym rogu w panelu Przekształcenie, wyłącz opcję Połącz dla szerokości i wysokości, a następnie zmień S na 121 px. Affinity opisuje te ustawienia punktu zakotwiczenia, szerokości i niezależnej zmiany rozmiaru. Panel Przekształcenie

Wartość 1 px to wielkość testowa, a nie zalecenie Affinity. Sprawdź rzeczywisty eksport i użyj tylko tak dużego nałożenia, jakie jest konieczne do rozwiązania widocznego problemu. W przypadku nieregularnej grafiki przedłuż wyłącznie ukrytą krawędź zamiast skalować cały obiekt. Następnie sprawdź zewnętrzny obrys, narożniki i wszystkie celowe otwory.

Jak dostosować antyaliasing przy eksporcie rastrowym?

Affinity udostępnia opisaną w dokumentacji opcję antyaliasingu dla warstwy. W panelu Warstwy zaznacz problematyczny kształt, kliknij Opcje mieszania i zmień ustawienie Antyaliasing na Wymuś wyłączenie. Powtórz dla drugiego problematycznego kształtu i porównaj eksport w docelowych wymiarach. Opcja Dziedzicz stosuje ustawienie warstwy nadrzędnej, a Wymuś włączenie i Wymuś wyłączenie nadpisują dziedziczenie. Opcje mieszania warstwy

Wyłączenie antyaliasingu usuwa wygładzanie krawędzi, dlatego sprawdź cały kształt. Proste połączenie może wyglądać lepiej, podczas gdy zaokrąglony narożnik stanie się wyraźnie schodkowany. Traktuj opcję Wymuś wyłączenie jako test dla grafiki o ostrych krawędziach, zależny od formatu wyjściowego, a nie jako ustawienie domyślne dla każdej ilustracji.

To samo okno dialogowe zawiera opcję Mapa pokrycia, która kontroluje rampę antyaliasingu i siłę krawędzi. Affinity opisuje edycję jej profilu i przywracanie ustawień domyślnych. Dokumentacja nie podaje uniwersalnej krzywej usuwającej szwy, więc nie kopiuj dowolnych współrzędnych profilu w przekonaniu, że będą gwarantowanym rozwiązaniem. Zacznij od prostszego porównania z opcją Wymuś wyłączenie i przywróć pierwotne ustawienie, jeśli kompromis jest nieakceptowalny. Opcje mieszania warstwy

W przypadku rastrowej grafiki wyrównanej do osi sprawdź również położenie pikseli. Przejdź do Widok > Przyciąganie i włącz Wymuś wyrównanie do pikseli. Według Affinity opcja ta przyciąga obiekty, węzły i uchwyty do pełnych pikseli podczas ich tworzenia, przesuwania lub modyfikowania. Inne cele przyciągania nadal mogą powodować położenie poza siatką pikseli. Wymuś wyrównanie do pikseli

Opcja Przesuwaj o całe piksele służy do czegoś innego: pozwala zachować istniejące położenie na ułamku piksela i przesuwać obiekt o odległości wynoszące całe piksele. Samo jej włączenie nie gwarantuje więc, że krawędź jest wyrównana do pikseli. Sprawdź ponownie współrzędne i pamiętaj, że wyrównanie do pikseli nie eliminuje wygładzania każdej krzywej ani przekątnej. Wymuś wyrównanie do pikseli

Co faktycznie gwarantują ustawienia eksportu PDF i SVG?

Aby przeprowadzić kontrolowane porównania, użyj Plik > Eksportuj > Eksportuj, wybierz wymagane ustawienie wstępne i sprawdź opcje Plik oraz Zaawansowane. Za każdym razem wybieraj konsekwentnie cały dokument lub odpowiedni obszar roboczy. Obszar zaznaczenia uwzględnia nakładające się niezaznaczone warstwy; Tylko zaznaczenie je pomija. To rozróżnienie ma znaczenie, jeśli poprawka szczeliny polega na ukrytym kształcie znajdującym się niżej. Okno dialogowe eksportu

Affinity opisuje trzy opcje Rasteryzuj dla formatów PDF, SVG i EPS:

  • Nic: eksportuje bez rasteryzowania elementów projektu; nieobsługiwane elementy są pomijane.
  • Nieobsługiwane właściwości: rasteryzują się wyłącznie nieobsługiwane elementy.
  • Wszystko: rasteryzują się wszystkie elementy, aby zachować pierwotny wygląd.

Są to ustawienia konwersji formatu, a nie polecenia naprawiające geometrię. W szczególności opcja Nic może usunąć nieobsługiwaną zawartość i nie należy jej traktować jako uniwersalnej poprawy jakości. Ustawienia eksportu

W przypadku pliku wektorowego najpierw usuń rzeczywiste szczeliny i użyj sumy kształtów lub nałożenia tam, gdzie pozwala na to projekt. Następnie sprawdź wyeksportowany plik PDF lub SVG w docelowej aplikacji. Opisane ustawienia antyaliasingu warstwy nie gwarantują, że każda zewnętrzna przeglądarka odtworzy ustawienia pokrycia z Affinity. Nie zakładaj, że opcja Wymuś wyłączenie w pliku źródłowym wyeliminuje szwy w każdej przeglądarce wektorowej.

W przypadku wyniku rastrowego wyeksportuj plik PNG w docelowej szerokości i wysokości i sprawdź ten plik. Affinity opisuje wymiary obrazu osobno od opcji DPI rastra, która określa rozdzielczość efektów rasteryzowanych podczas eksportu niektórych formatów wektorowych. Zwiększenie DPI rastra nie zamyka szczeliny geometrycznej ani nie zmienia zachowanej granicy wektorowej. Ustawienia eksportu

Jeśli wynik ma być plikiem PDF, ale struktura wektorowa nie jest wymagana, dobrym punktem wyjścia jest PDF (spłaszczony): to ustawienie wstępne stosuje opcję Rasteryzuj: Wszystko i rozdzielczość rastra dokumentu. Dzięki temu sprawdzony wygląd rastrowy można przenieść do PDF, ale rasteryzacja zachowa również szew widoczny już w wyrenderowanym wyniku Affinity. Najpierw popraw i sprawdź wygląd. Porównanie ustawień wstępnych eksportu PDF

Podczas testowania zrasteryzowanego pliku PDF sprawdź opcje Zmniejsz rozdzielczość obrazów i Zezwalaj na kompresję JPEG. Według dokumentacji Affinity mogą one obniżyć rozdzielczość rastrową i skompresować zrasteryzowane elementy. Wyłączenie ich na czas porównania ułatwia ocenę krawędzi bez tych dodatkowych zmian; samo w sobie nie naprawia połączenia. Ustawienia eksportu

Jak potwierdzić, że szew zniknął?

Po każdej zmianie eksportuj plik, zmieniając tylko jeden czynnik naraz. Sprawdź wcześniej problematyczną krawędź w docelowym rozmiarze wyświetlania, a następnie powiększ ją, aby obejrzeć narożniki i przejścia. W przypadku przezroczystej grafiki porównaj ją na jasnym i ciemnym tle. Przy dostarczaniu grafiki wektorowej sprawdź rzeczywisty plik PDF lub SVG w aplikacji, w której będzie używany; zachowaj też porównawczy plik rastrowy, który pomoże rozpoznać różnice w renderowaniu.

Na koniec wybierz poprawkę, która zachowuje wymagany wygląd i strukturę: połącz ciągłe wypełnienia, przedłuż nieprzezroczyste dolne kształty pod sąsiadujące kolory albo użyj sprawdzonego wyniku rastrowego, jeśli spełnia wymagania dostawy. Zachowaj edytowalny dokument Affinity, aby móc ponownie sprawdzić rezultat po przyszłych zmianach rozmiaru lub koloru.

Źródła