Aby sprawdzić, jakie pliki zawiera archiwum, nie rozpakowując go, użyj poleceń wyświetlających zawartość w Terminalu: unzip -l dla plików ZIP lub tar -tf dla archiwów TAR. W tym przewodniku pokazano, jak sprawdzić nazwy plików, strukturę folderów i dostępne szczegóły, nie rozpakowując plików z archiwum.

Wyświetlanie zawartości pliku ZIP z Findera za pomocą Terminala

W przypadku pliku ZIP zacznij od polecenia unzip -l. Opcja -l pisana małą literą wyświetla nazwy wpisów, ich rozmiary po rozpakowaniu i daty modyfikacji. Uruchomienie unzip bez opcji wyświetlania zawartości zwykle rozpakowuje pliki do bieżącego folderu, więc pamiętaj, aby pozostawić tę opcję w poleceniu. Opis tych zachowań znajduje się w podręczniku unzip rozpowszechnianym przez Apple.

  1. Otwórz Terminal i pozostaw widoczne okno Findera zawierające plik ZIP.
  2. Wpisz /usr/bin/unzip -l i dodaj spację. Nie naciskaj jeszcze klawisza Return.
  3. Przeciągnij plik ZIP z Findera do okna Terminala, za spacją.
  4. Sprawdź, czy polecenie zaczyna się od /usr/bin/unzip -l, po którym następuje ścieżka do archiwum, a następnie naciśnij Return.

Przeciągnięcie pliku do Terminala wstawia jego ścieżkę bezwzględną, zgodnie z opisem w przewodniku Apple dotyczącym Terminala. Dzięki temu przed wyświetleniem zawartości nie trzeba przechodzić do folderu z archiwum.

Na przykład jeśli na Biurku znajduje się tymczasowy plik ZIP o nazwie Archive Inspection Demo.zip, pełne polecenie wygląda tak:

/usr/bin/unzip -l "$HOME/Desktop/Archive Inspection Demo.zip"

Cudzysłów pozwala zachować spacje w nazwie przykładowego pliku. Polecenie wymaga, aby plik ZIP znajdował się w tej lokalizacji; nie tworzy przykładowego archiwum. Jeśli Twój plik znajduje się gdzie indziej lub ma inną nazwę, użyj metody przeciągania zamiast kopiować przykładową ścieżkę.

Apple opisuje dwukrotne kliknięcie pliku ZIP w Finderze jako sposób na jego rozpakowanie; rozpakowany element pojawi się obok pliku ZIP. Na potrzeby sprawdzenia zawartości zaznacz archiwum i przeciągnij je. Zobacz instrukcje Apple dotyczące plików ZIP.

Ćwiczenie z tymczasowym archiwum

Możesz przygotować mały przykład zawierający wyłącznie sztuczny tekst. Wybierz nazwę folderu, która nie jest jeszcze używana, aby ćwiczenie nie dotyczyło istniejących plików.

  1. W Finderze przejdź na Biurko i wybierz Plik > Nowy folder. Nazwij folder Archive Inspection Demo. Jeśli ta nazwa jest już używana, wybierz inną, nieużywaną nazwę i posługuj się nią w całym ćwiczeniu. Tworzenie folderów opisano w artykule Apple Porządkowanie plików w folderach na Macu.
  2. W aplikacji TextEdit utwórz dokument z tekstem Blue circle sample. Wybierz Format > Konwertuj na zwykły tekst, a następnie Plik > Zachowaj i zapisz dokument w nowym folderze pod nazwą shapes.txt.
  3. Utwórz kolejny dokument ze zwykłym tekstem Green square sample i zapisz go w tym folderze pod nazwą colors.txt. Te czynności związane z tworzeniem i konwersją dokumentów opisano w przewodniku Apple dotyczącym TextEdit.
  4. Kliknij folder w Finderze, trzymając naciśnięty klawisz Control, i wybierz Kompresuj. Apple opisuje, że skompresowanie pojedynczego folderu tworzy plik ZIP o tej samej nazwie. Zanim przejdziesz dalej, sprawdź, czy plik ZIP o tej nazwie już nie istnieje; w razie potrzeby użyj nowej nazwy folderu. Zobacz Kompresowanie i rozpakowywanie plików oraz folderów na Macu.
  5. Wyświetl zawartość utworzonego pliku ZIP, wykonując powyższe czynności w Terminalu.

Poszukaj wpisów odpowiadających ścieżkom Archive Inspection Demo/shapes.txt i Archive Inspection Demo/colors.txt. Są to oczekiwane ścieżki dla utworzonego przykładu, a nie zapis rzeczywistej sesji na sprawdzonym Macu. Kolejność wpisów i dodatkowe wpisy mogą się różnić.

Oryginalny folder pozostaje, ponieważ został utworzony przed kompresją. Jego obecność nie świadczy o tym, że polecenie wyświetlające zawartość rozpakowało jakiekolwiek pliki. Po zakończeniu możesz usunąć przykładowy folder i plik ZIP w Finderze.

Odczytywanie listy i wybór potrzebnych szczegółów

Lista zawartości archiwum pokazuje, jakie wpisy są w nim zapisane. Nie otwiera tekstu ani obrazu z poszczególnych wpisów. Skorzystaj z poniższej tabeli, aby wybrać najprostszy przydatny sposób sprawdzenia:

Pytanie Polecenie lub sposób sprawdzenia Jak interpretować wynik
Jakie wpisy znajdują się w pliku ZIP i jaki mają rozmiar? unzip -l i ścieżka do archiwum Odczytaj zapisane ścieżki i rozmiary po rozpakowaniu.
Czy mogę wyświetlić tylko nazwy wpisów ZIP? unzip -Z1 i ścieżka do archiwum Odczytaj po jednej nazwie wpisu w każdym wierszu, bez tabeli podsumowującej.
Czy pliki o podobnych nazwach znajdują się w różnych folderach? Porównaj pełne ścieżki wpisów Drafts/shapes.txt i Final/shapes.txt to różne ścieżki.
Czy wymieniony plik istnieje już na Biurku? Sprawdź jego docelowe miejsce osobno w Finderze Sam wpis w archiwum nie potwierdza, że znajduje się tam osobny plik.

Aby uzyskać czytelniejszy widok zawierający same nazwy z przykładowego archiwum, uruchom:

/usr/bin/unzip -Z1 "$HOME/Desktop/Archive Inspection Demo.zip"

Opcja -Z włącza tutaj tryb ZipInfo, a 1 wyświetla wyłącznie nazwy plików, po jednej w każdym wierszu. Zapisane nazwy folderów pozostają częścią wyświetlanych ścieżek. Opis tych opcji znajduje się w podręczniku zipinfo rozpowszechnianym przez Apple.

Porównując wpisy, zachowaj pełną ścieżkę. Dwa pliki o nazwie shapes.txt mogą znajdować się w różnych folderach archiwum. Z kolei sama lista nie pozwala ustalić, co się stanie, jeśli później rozpakujesz wpisy do folderu zawierającego pliki o tych samych nazwach. Ten sposób pracy pozwala uniknąć kwestii folderu docelowego, ponieważ wyświetla listę bez zapisywania rozpakowanych plików.

Pomyślne wyświetlenie zawartości oznacza mniej niż pełne sprawdzenie archiwum. Podręcznik unzip opisuje osobną operację -t, która rozwija wpisy w pamięci i sprawdza zapisane sumy kontrolne. Zobaczenie nazwy wpisu nie jest równoznaczne ze sprawdzeniem jego zawartości. Zobacz udokumentowane opcje wyświetlania i testowania.

Sprawdzanie archiwów TAR i skompresowanych archiwów TAR

W przypadku archiwum TAR użyj polecenia /usr/bin/tar -tf, po którym podaj jego ścieżkę. W podręczniku rozpowszechnianym przez Apple opcja -t włącza tryb wyświetlania listy, a -f wskazuje plik archiwum. Podczas odczytu ta sama implementacja automatycznie rozpoznaje kompresję gzip, więc ten sposób działa również w przypadku archiwum TAR skompresowanego gzipem. Zobacz podręcznik tar rozpowszechniany przez Apple.

W przypadku istniejącego przykładowego archiwum o nazwie Sample Bundle.tar.gz na Biurku pełne polecenie wyglądałoby tak:

/usr/bin/tar -tf "$HOME/Desktop/Sample Bundle.tar.gz"

To osobny przykład: ćwiczenie z Finderem opisane powyżej tworzy plik ZIP, a nie ten plik TAR. Uruchom to polecenie dopiero po utworzeniu takiego pliku albo wpisz /usr/bin/tar -tf, dodaj spację i przeciągnij istniejące tymczasowe archiwum TAR do Terminala.

Aby wyświetlić więcej szczegółów, dodaj v:

/usr/bin/tar -tvf "$HOME/Desktop/Sample Bundle.tar.gz"

Podręcznik opisuje szczegółowy widok podobny do długiej listy katalogu. Pozostaw w poleceniu t: x wybiera rozpakowywanie na dysk. Ten sam podręcznik wyjaśnia, że podczas rozpakowywania powtarzające się nazwy w archiwum mogą powodować zastępowanie wcześniejszych wpisów, co jest kolejnym powodem, by odróżniać wyświetlanie zawartości od rozpakowywania. Zobacz tryby tar i opcję szczegółowego widoku.

Co Skróty Apple mogą zrobić w tym procesie?

Skróty mogą otrzymywać zaznaczone elementy Findera i być dostępne jako czynność w Finderze. Taka integracja stanowi punkt wyjścia do automatyzacji, ale sama w sobie nie definiuje sposobu wyświetlania zawartości archiwum. Instrukcje Apple dotyczące Findera i szybkich czynności opisują, gdzie można uruchamiać skróty, natomiast powyższe podręczniki poleceń wyjaśniają, jak faktycznie wyświetlać zawartość.

Zanim zmodyfikujesz istniejący skrót, sprawdź jego czynności. W bibliotece czynności edytora najedź na czynność i kliknij przycisk informacji. W przypadku czynności znajdującej się już w skrócie kliknij jej ikonę, trzymając naciśnięty klawisz Control, i wybierz Pokaż informacje. Apple informuje, że opis zawiera informacje o akceptowanych danych wejściowych i uzyskiwanych wynikach. Zobacz Poruszanie się po liście czynności w aplikacji Skróty na Macu.

W tym zadaniu rozróżnij trzy rzeczy: zaznaczone archiwum jest plikiem, lista to tekst opisujący wpisy, a nazwy wpisów nie są rozpakowanymi plikami. Czynność, która rozpakowuje archiwum i tworzy pliki, zmieniłaby sposób pracy. Przywołane przewodniki Apple nie potwierdzają dostępności wbudowanej przeglądarki zawartości archiwów, dlatego pełna procedura sprawdzania opisana tutaj korzysta z Terminala zamiast zakładać, że istnieje czynność o takiej funkcji.

Znaczenie mają też ustawienia danych wejściowych. Apple opisuje możliwość ograniczenia typów akceptowanych danych wejściowych w skrócie oraz użycia czynności Zatrzymaj i odpowiedz, gdy nie otrzyma on danych. Proces uruchamiany z Findera powinien akceptować pliki, a brak danych wejściowych powinien powodować wyraźne zatrzymanie zamiast przekazania pustej wartości do kolejnej czynności. Te ustawienia opisano w artykule Ograniczanie danych wejściowych skrótu uruchamianego z innej aplikacji na Macu.

Gdy zawartość archiwum nie wyświetla się prawidłowo

Na podstawie wyniku zdecyduj, co zrobić dalej, zamiast wielokrotnie zmieniać opcje:

  • Nie można znaleźć archiwum: sprawdź w Finderze, czy plik nadal istnieje, a następnie ponownie zbuduj polecenie, przeciągając dokładnie ten plik. Jeśli Finder utworzył plik ZIP o innej nazwie, sprawdź nazwę przykładowego pliku.
  • Wynik informuje o błędzie formatu lub odczytu: sprawdzanie nie zakończyło się pomyślnie. Sprawdź, czy wybrano właściwe archiwum; zmiana rozszerzenia nazwy pliku nie potwierdza, że ma on zawartość w tym formacie.
  • Niektóre nazwy pojawiają się przed błędem: uznaj wynik za niekompletny. Nie zakładaj, że widoczne wpisy stanowią całą zawartość archiwum.
  • Jeden z wpisów jest kolejnym archiwum: lista zewnętrznego archiwum pokazuje to zagnieżdżone archiwum jako wpis. Nie pokazuje jego własnej zawartości.

Najkrótszy kompletny sposób sprawdzenia zwykłego pliku ZIP to wpisanie /usr/bin/unzip -l, dodanie spacji, przeciągnięcie archiwum i naciśnięcie Return. Odczytaj pełne ścieżki wpisów i ewentualne komunikaty końcowe. Gdy uzyskasz potrzebne nazwy plików lub strukturę, sprawdzanie jest zakończone i pliki z archiwum pozostają nierozpakowane.

Źródła