Aby kontrolować laseczki w belce międzypięcioliniowej, najpierw ustaw położenie belki względem pięciolinii, a następnie dopracuj jej wysokość. W MuseScore Studio 4.4 wprowadzono dedykowane elementy sterujące położeniem belek międzypięcioliniowych; sam ogólny skrót X nie wyjaśnia tego procesu.

Ten przewodnik dotyczy frazy z belką, rozłożonej między dwiema pięcioliniami instrumentu klawiszowego na Macu. Zadanie polega na zmianie zapisu nutowego z zachowaniem nut, ich wysokości i grupowania rytmicznego. Granica wersji ma znaczenie: w oficjalnym ogłoszeniu wydania 4.4 poinformowano o wprowadzeniu możliwości umieszczania belki nad, pod lub między pięcioliniami systemu wielopiętrowego. Ogłoszenie wydania MuseScore Studio 4.4.

Który element sterujący zmienia oczekiwany rezultat?

Najpierw ustal, czy problem dotyczy przypisania do pięciolinii, położenia belki czy kierunku laseczek. Te kwestie są ze sobą powiązane, ale obsługują je różne elementy sterujące. Dokumentacja implementacji MuseScore rozróżnia ustawienie Auto/Up/Down dla zwykłej belki i sterowanie Move Up/Down dla belki międzypięcioliniowej. Nowe elementy sterujące położeniem belek międzypięcioliniowych.

Co widzisz Co najpierw zmienić
Nuta jest zapisana na niewłaściwej pięciolinii Jej przypisanie do pięciolinii
Belka powinna znajdować się nad, pod pięcioliniami albo między nimi Element sterujący położeniem belki międzypięcioliniowej
Ogólne położenie jest poprawne, ale nachylenie lub odstęp są niezgrabne Uchwyty regulacyjne belki
Kierunek laseczki zwykłej nuty lub zwykłej grupy z belką trzeba odwrócić X lub Stem direction
Partytura wygląda poprawnie, ale różni się od niej powiązana partia Synchronizacja partytury i partii

To kolejność diagnostyczna wyprowadzona z udokumentowanych elementów sterujących. Przechodź od struktury muzycznej do końcowej geometrii: ustal, które nuty przekraczają granicę pięciolinii, wybierz położenie belki i dopiero wtedy dopasuj jej końce. Dzięki temu łatwiej ocenić, która czynność dała dany rezultat.

Utwórz grupę międzypięcioliniową bez zmiany wysokości nut

Najpierw wprowadź frazę na jednej pięciolinii. Zaznacz nutę lub fragment, który chcesz wyświetlić na drugiej pięciolinii, pamiętając o przypisaniu do głosu. Na Macu użyj Cmd + Shift + Up, aby przenieść zapis w górę, lub Cmd + Shift + Down, aby przenieść go w dół. W podręczniku opisano również ikonę paska narzędzi do zapisu międzypięcioliniowego z odpowiadającymi jej opcjami. Zapis międzypięcioliniowy.

Nuty międzypięcioliniowe nadal są logicznie przypisane do swojej pierwotnej pięciolinii; MuseScore rysuje je na innej pięciolinii. Dlatego przeniesienie nuty nie pozostawia pauzy w jej pierwotnym miejscu. Operacja przenosi również cały akord: zaznaczenie jednej nuty akordu nie pozwala przenieść na inną pięciolinię tylko tej nuty. W przypadku nut, które mają pozostać na pierwotnej pięciolinii, podręcznik zaleca użycie innego głosu. Zapis międzypięcioliniowy.

Pamiętaj o tej granicy, zanim zmienisz laseczki. Jeśli cały akord został przeniesiony, choć chcesz przenieść tylko jego najniższą nutę, zmiana położenia belki nie naprawi podstawowego układu. Najpierw uporządkuj strukturę głosów.

Oddziel przenoszenie między pięcioliniami od transpozycji

Polecenie zapisu międzypięcioliniowego zmienia miejsce, w którym nuty są rysowane. Transpozycja zmienia ich wysokość. Na Macu Cmd + Up lub Cmd + Down transponuje zaznaczone nuty o oktawę; skrót do zapisu międzypięcioliniowego zawiera Shift. Zwykłe klawisze Up i Down transponują zaznaczone nuty chromatycznie. Przed użyciem klawiszy strzałek sprawdź zaznaczenie i modyfikatory. Transpozycja.

Wysokość zapisana i wysokość brzmiąca to również odrębne pojęcia. MuseScore domyślnie wyświetla wysokość zapisaną; pole wyboru Concert pitch na pasku stanu wyświetla wysokość brzmiącą. Porównując fragment przed zmianą zapisu i po niej, używaj tego samego trybu wyświetlania. Nie kompensuj nieoczekiwanego wyglądu zapisu przez transponowanie nut tylko po to, by poprawić belkę. Transpozycja.

Ustaw położenie belki międzypięcioliniowej w MuseScore Studio 4.4 lub nowszym

Zaznacz samą belkę międzypięcioliniową. Możesz też zaznaczyć nutę z belką i otworzyć Properties → Note → Beam, aby uzyskać dostęp do ustawień wyglądu belki. Belki.

Za pomocą elementu sterującego Move Up/Down dla belek międzypięcioliniowych przesuń belkę w kierunku wybranego położenia. Dokumentacja implementacji opisuje go jako osobny element sterujący dla belek międzypięcioliniowych, a wydana wersja 4.4 obsługuje umieszczanie ich nad, pod lub między pięcioliniami systemu wielopiętrowego. Najpierw wybierz ogólne położenie, a dopiero potem wprowadzaj drobne poprawki ręczne. Nowe elementy sterujące położeniem belek międzypięcioliniowych, Ogłoszenie wydania MuseScore Studio 4.4.

Załóżmy na przykład, że przykładowy fragment naprzemiennie wykorzystuje górną i dolną pięciolinię, a belka ma znaleźć się nad obiema. Najpierw ustaw nuty międzypięcioliniowe, a następnie przesuń belkę w górę za pomocą dedykowanego elementu sterującego. Zanim dopracujesz nachylenie, obejrzyj laseczki w całej grupie. To sugerowany sposób zastosowania udokumentowanej funkcji, a nie zmierzony lub niezależnie przetestowany przykład partytury.

Dopracuj wysokość i nachylenie

Zaznacz belkę i przeciągnij jej uchwyty regulacyjne albo zaznacz uchwyt i użyj klawiszy strzałek. Dwa ustawienia końców w Properties pozwalają niezależnie określić wysokość lewego i prawego końca; może być konieczne rozwinięcie sekcji More. Użyj opcji Force horizontal, jeśli belka ma być pozioma. Belki.

Po każdej zmianie sprawdź oba końce. Praktyczna metoda kontroli polega na prześledzeniu belki od pierwszej do ostatniej nuty i sprawdzeniu połączenia każdej laseczki oraz odstępu od sąsiednich elementów zapisu. Zakończ, gdy zamierzone grupowanie i połączenia są czytelne; dalsze przeciąganie nie jest potrzebne, jeśli układ działa.

Kiedy używać X lub ustawień laseczek?

Aby skorzystać z ogólnego polecenia zmiany kierunku laseczki, zaznacz główkę nuty, laseczkę lub dołączoną belkę i naciśnij X. Możesz też użyć opcji Flip direction na pasku narzędzi Note input albo wybrać kierunek na karcie Stem w panelu Properties. W podręczniku zaznaczono, że odwrócenie laseczki odwraca również dołączoną belkę. Laseczki i chorągiewki.

W Properties → Note → Stem ustawienie Auto stosuje reguły kierunku oparte na głosach, natomiast Up i Down zastępują ustawienie domyślne. To przydatne, jawne wybory dla zwykłych laseczek. Aby zmienić ogólne położenie grupy międzypięcioliniowej, użyj opisanego wyżej dedykowanego elementu sterującego belką; dokumentacja implementacji opisuje osobne elementy sterujące dla tych dwóch przypadków. Laseczki i chorągiewki, Nowe elementy sterujące położeniem belek międzypięcioliniowych.

Nie zakładaj, że zaznaczenie jednej nuty i naciśnięcie X odwróci tylko jej laseczkę, pozostawiając bez zmian wszystkie pozostałe połączenia w ramach wspólnej belki. W ogólnym podręczniku wyraźnie zaznaczono, że zmienia się również dołączona belka. Po zmianie kierunku oceń całą grupę nut połączonych belką. Laseczki i chorągiewki.

Co zrobić, jeśli brakuje elementów sterujących położeniem?

Najpierw sprawdź, czy masz wersję starszą niż 4.4. Funkcja umieszczania belek nad, pod lub między pięcioliniami została wprowadzona w tej wersji, więc instrukcje, które jej dotyczą, nie mają zastosowania bez zmian do wcześniejszych wersji Studio. Upewnij się też, że zaznaczono właściwą belkę międzypięcioliniową: dokumentacja implementacji odróżnia jej elementy sterujące od tych dla zwykłej belki. Ogłoszenie wydania MuseScore Studio 4.4, Nowe elementy sterujące położeniem belek międzypięcioliniowych.

Udokumentowana metoda ręczna polega na zaznaczeniu belki i dopasowaniu jej wysokości oraz kąta za pomocą uchwytów. W podręczniku MuseScore 4 opisano klikanie uchwytu i przeciąganie go albo używanie klawiszy strzałek; dokładniejsza regulacja jest dostępna w panelu Properties. Ta metoda umożliwia ustawianie położenia przy korzystaniu z instrukcji dotyczących starszej instalacji. Podręcznik MuseScore 4, instrukcje dotyczące wyglądu zapisu międzypięcioliniowego.

Jeśli problem dotyczy przerwanego połączenia, a nie położenia, najpierw sprawdź ustawienia łączenia belek. Opcja Join beams działa na belkę wchodzącą do zaznaczonej nuty od poprzedniej nuty i nie może połączyć nuty, jeśli poprzednia ma ustawienie No beam. Zazwyczaj należy zaznaczyć drugą nutę pary, którą chcesz połączyć. Belki.

Przed zakończeniem sprawdź powiązane partie

Otwórz odpowiednią partię przez Parts, zaznacz ją i wybierz Open selected. Sprawdź ten fragment zarówno w partii, jak i w pełnej partyturze. Zasady synchronizacji opisane w podręczniku, wprowadzone lub znacznie rozszerzone w wersji 4.2, rozróżniają treść muzyczną od właściwości elementów. Partie.

Zmiany wysokości i czasu trwania są przenoszone między partyturą a powiązanymi partiami. Zmiany właściwości elementów wprowadzone w partii mogą zostać odłączone od partytury; zmiany właściwości wprowadzone w partyturze są przenoszone, chyba że element jest już odłączony. Kierunek i przesunięcia należą do kategorii Position. Zaznaczony odłączony element jest wyświetlany na pomarańczowo, a odpowiednie elementy sterujące w sekcji Score and part synchronisation są wyłączone. Partie.

Jeśli partia powinna ponownie odpowiadać partyturze, włącz z powrotem odpowiedni przełącznik synchronizacji; spowoduje to przywrócenie zgodności tych właściwości z partyturą. Jeśli partia ma mieć własne położenie, dokładnie sprawdź ten lokalny rezultat. Nie zmieniaj wysokości nut, aby rozwiązać problem różnic w wyglądzie belki. Partie.

Na koniec sprawdź zamierzone przypisanie do pięciolinii, położenie belki, połączenie każdej laseczki i powiązaną partię. Podczas porównania zachowaj ten sam tryb wyświetlania wysokości. Gdy wszystkie te elementy odpowiadają zamierzonemu zapisowi, zadanie związane z zapisem międzypięcioliniowym jest ukończone.

Źródła